คือเราแอบชอบคนๆนึง...ชอบมานานแล้ว...แต่เราอยู่กันคนละห้อง....จนกระทั่งเขามีแฟน คบกันได้สักสองปี แต่แล้วเหมือนฟ้าลิขิตให้เขาได้อยู่ห้องเดียวกับเรา ถึงเราจะพูดกับตัวเองตลอดว่า"เขามีแฟนแล้ว...ควรตัดใจได้แล้ว" อยู่บ่อยๆ แต่แล้วก็เหมือนว่าเราโชคดีอีกครั้งเมื่อครูจับให้เราได้นั่งข้างกัน เราก็คอยหยอก คอยล้อ คอยแกล้งอยู่บ่อยๆ แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกว่าเรานั้นน่ารำคาญ เขาเป็นผู้ชายที่อบอุ่นมากด้วยแหละ...ในช่วงนั้นเขาก็เลิกกับแฟนด้วย เวลาเพื่อนในห้องล้อกันเราสังเกตสีหน้าของเขาตลอด สีหน้าของเขามีแต่ความเศร้า เราไม่รู้ว่าทำไมถึงเลิกกัน แต่เราก็ไม่อยากถามเพราะกลัวว่าจะไปทำร้ายจิตใจของเขา(ถึงแม้ว่าอยากจะรู้ก็เถอะ)เพราะช่วงแรกๆเราก็คอยแซวเขากับแฟนบ่อยด้วย เราเห็นได้ว่าพักหลังๆมานี้เขาไม่แจ่มใสหรือร่าเริงเลยสักนิด
สุดท้ายเราก็ตัดสินใจบอกเพื่อนของเขา เพราะเราไม่เคยบอกใครเลยเราเก็บเอาไว้ในใจตลอด เพื่อนเขาก็บอกว่าอยากจะช่วยเหมือนกันเพราะเราไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี หลังจากวันที่บอกเพื่องของเขาก็มาบอกเราว่า เขายังลืมแฟนเก่าไม่ได้ และอาจมีสิทธิ์ที่จะ รีเทิร์น เราก็เศร้ามากเพราะเราเป็นคน เซ็นท์ซิทิป (เราเขียนไม่เป็น)กับเรื่องแบบนี้มาก...คือเราอยากบอกเขาไปว่าเราชอบเขานะ...แต่อีกใจหนึ่งก็บอกว่าไม่ควรเพราะกลัวว่ามันจะไปทำลายความสัมพันธ์
และบวกกับอีกข้อนึงคือเราก็สนิทกับแฟนเก่าของเขาพอสมควร เราควรจะทำยังไงดี....ช่วยบอกเราด้วยนะ😭😭
ถ้าเราแอบชอบเขา....แต่เขายังลืมแฟนเก่าไม่ได้
สุดท้ายเราก็ตัดสินใจบอกเพื่อนของเขา เพราะเราไม่เคยบอกใครเลยเราเก็บเอาไว้ในใจตลอด เพื่อนเขาก็บอกว่าอยากจะช่วยเหมือนกันเพราะเราไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี หลังจากวันที่บอกเพื่องของเขาก็มาบอกเราว่า เขายังลืมแฟนเก่าไม่ได้ และอาจมีสิทธิ์ที่จะ รีเทิร์น เราก็เศร้ามากเพราะเราเป็นคน เซ็นท์ซิทิป (เราเขียนไม่เป็น)กับเรื่องแบบนี้มาก...คือเราอยากบอกเขาไปว่าเราชอบเขานะ...แต่อีกใจหนึ่งก็บอกว่าไม่ควรเพราะกลัวว่ามันจะไปทำลายความสัมพันธ์
และบวกกับอีกข้อนึงคือเราก็สนิทกับแฟนเก่าของเขาพอสมควร เราควรจะทำยังไงดี....ช่วยบอกเราด้วยนะ😭😭