ทำไงดี

เรามีเรื่องมาเล่า เรื่องเรากับแม่ เริ่มเลยน่ะคือว่าทุกวันเสาร์เราจะตื่นสายทุกวันเลยเพราะมันเหนื่อยจากโรงเรียน (จันทร์-ศุกร์) แล้วแม่ก็ด่าว่าทำไมไม่ช่วยทำงานบ้าง (กวาดขยะ-ล้างจาน) เราก็บอกว่าเหนื่อยขอพักก่อน เดี๋ยวก็ต้องทำการบ้านอีก (เราไม่ได้อ้างการบ้านน่ะแต่มันเยอะจริงๆ)  ลืมเล่าไปใครเป็นเหมือนเราบ้างหลังจากวันเสาร์ที่ตื่นสายๆเราก็ต้องซักผ้าเองด้วยชุดนักเรียนชุดบ้านผ้าปูที่นอน รีดผ้าก็รีดเอง ในทุกเช้าก็ตื่นมารีดผ้าเอง ขับรถออกจากบ้าน 7 โมงเช้า ข้าวเช้าก็ไม่ได้กิน แม่บอกว่าของอยู่ในตู้เย็นจะกินอะไรก็ทำ คือมันไม่ทันไง ตื่น 6 โมงเช้ารีดผ้าอีก บางวันส่งการบ้านเช้าอีก ส่วนโรงเรียนเราเลิก 16:30 ทุกวันเลย กลับถึงบ้านก็ 17:15 มาถึงบ้านก็นั่งเล่นโทรศัพท์สักแปป บางวันเหนื่อยมากๆก็นอนเลยตั้งนาฬิกาปลุกตอนเที่ยงคืนตื่นมาทำการบ้าน โรงเรียนเราเค้าสั่งการบ้านกันแบบสุดๆอ่ะไม่น้อยหน้ากันเลยครูแต่ละคน แม่แกก็ด่าอีกว่ากลับถึงบ้านแล้วก็นอนเลย ไม่ช่วยทำอะไร เราก็บอกอีกว่าการบ้านมันเยอะ แกก็บอกว่าอ้างแต่การบ้านไม่รู้ว่าทำจริงมั้ย เพราะเราจะเอาการบ้านไปทำในห้องคนเดียว มันเกิดข้อเปรียบเทียบเพราะว่าพี่เรามันชอบเอาการบ้านมาทำที่ห้องโถง แล้วคนอื่นเค้าก็เห็นว่าทำการบ้านดึกดื่นไม่ได้นอน ต่างจากเราที่มาถึงก็นอน เราน้อยใจตลอดแหละ ไม่นานมานี้ที่บ้านของเรามีสวนมังคุดเป็นเยอะมาก เราก็เอาเวลาตอนโรงเรียนปิดไปเก็บมังคุด เราได้เงินเราเอาไปซื้อโทรศัพท์ เราไปถามพี่ว่าทำไงดีจะซื้อสดหรือผ่อนเอา พี่บอกว่ามันมีบัตรผ่อน 0% เผื่อจะได้เอาเงินนั้นไปใช้อย่างอื่นก่อน เราก็ตกลงผ่อน ไปซื้อกันไม่บอกแม่เพราะถ้าแม่รู้แกไม่อนุมัติแน่ๆ พอซื้อเสร็จกลับมาถึงบ้าน น้าที่ต่างจังหวัดมาเยี่ยมพอดีเราก็ถือกล่องโทรศัพท์เค้าบ้าน พอแม่เห็นแกก็ค่าตอหน้าทุกคนเลย ว่าตัวแค่นี้ใช้ของแพงๆ เป็นหนี้เค้าตั้งแต่เด็กๆ เราก็บอกว่ามันเป็นเงินของเรา มันผ่อนได้ไม่ต้องจ่ายดอกเบี้ย แกก็ไม่ฟัง เราก็อายน้าๆที่มาบ้าน เมื่อไม่กี่วันนี้แกก็ด่าอีกว่าเล่นแต่โทรศัพท์ไม่ช่วยงานบ้าง เงินที่จะเอาไปผ่อนโทรศัพท์ก็ยังไม่พอ เราก็บอกว่าทำไมจะไม่พอเงินมันก็มีอยู่แล้ว แกก็ด่าๆๆๆๆ เราก็ย้อนแกไปว่าดีเท่าไหร่แล้วที่เราเป็นแบบนี้ไม่ติดยา (ข้างบ้านเด็กติดยาเยอะมาก) ไม่เอาเงินไปแต่งรถ เราใช้เงินประหยัดมาก แกให้เงินไปโรงเรียนวันละ 120 บาท บางวันเราก็จ่ายไม่หมดเราก็เก็บไว้ วันไหนที่ปากกาอะไรหมดเราก็ซื้อกับเงินที่เหลือ บางวันเก็บค่าต่างๆที่โรงเรียนเราก็เอาเงินนั้นไปใช้ แต่แกก็คิดว่าเราจ่ายหมด 120 ทุกวัน บางทีเก็บเงินที่โรงเรียนมากๆเราก็ขอ แกก็ให้นั้นแหละ แต่ก่อนให้ก็บ่นอีกนั้นแหละ เราเบื่อที่แกไม่เค้าใจเรา เมื่อวานเป็นวันเสาร์นั้นแหละเราก็ตื่นสายเหมือนเดิมแต่พอตื่นขึ้นมาก็ซักผ้าพอซักผ้าเสร็จเราก็นั่งดูทีวี แกก็ตะโกนจากข้างนอกบอกว่ามาช่วยเก็บมังคุดหน่อย เราก็บอกว่าไม่ไปเดี๋ยวก็ทำการบ้านอีก สักพักเราลุกขึ้นมาทำการบ้าน สักพักน้าก็โทรชวนไปกินส้มตำที่บ้าน เราก็ปฏิเสธเพราะรู้ว่าถ้าเราไปแม่ต้องด่าอีกแน่ไ ไม่ทันไรย่าก็ใช้ให้ไปซื้อของข้างนอกเราก็ไป ระหว่างทางเราก็แวะที่บ้านน้าพอกินเสร็จแกก็ชวนไปถ่ายรูปที่สวนสาธารณะเปิดใหม่ เราก็ตกลงกลับบ้านมาเปลี่ยนชุด พอออกมาจากห้องแม่ถามว่าจะไปไหน เราก็บอกว่าไปกับน้า แกก็ด่าอีกว่าพอทำงานอ้างว่ามีการบ้านพอไปเที่ยวแล้ววิ่งทิ้งทุกอย่างไม่สนใจไร พอกลับถึงบ้านแกก็ด่าอีกเหมือนเดิมแล้วด่าให้พ่อได้ยินด้วย พ่อเราถ้าแกโมโหแกก็โหดมากๆ เราเคยโดนแล้วมันไม่เจ็บหรอกแต่มันเสียใจ ยังบอกอีกว่าถ้าทำตัวอย่างนี้ก็เรียนมหาลัยห่วยๆนี้แหละ (เรามีความฝันอยากเรียนมหาลัยดีๆ)ทั้งหมดที่เราทำมาเราคิดว่ามันดีที่สุดแล้วบางเรื่องเราพยายามอธิบายแกก็ไม่ฟัง เราเบื่อ เราเหนื่อย เราควรทำไงดี