เรื่องมันมีอยู่ว่า ช่วงแรกๆเขามีเวลาให้เรา เพราะเป็นช่วงปีใหม่เลยหยุดยาว ก็คุยกันตลอด เค้าทำให้เรารู้สึกว่า เค้ารักเรามากๆ จนเราให้ใจเค้าเต็มร้อย พอผ่านปีใหม่ไปแล้ว เค้าเริ่มไม่ค่อยมีเวลาให้เรา เราก็น้อยใจร้องไห้ใส่เค้าทุกคืน จนวันนึงทะเลาะกันเพราะเรื่องเดิม เรางี่เง่าเอง เค้าร้องไห้เราก็ร้องไห้ จนเรายอมรับและเข้าใจเค้า ว่าเราเป็นฝ่ายผิดเองที่งี่เง่า เค้าบอกเราว่าเค้าไม่มีเวลาให้เราก็จริงเพราะต้องซ้อมบอลด้วย แต่ไม่เคยคิดจะมีคนอื่นเลย เรารุ้สึกผิดมากๆแต่เหมือนจะไม่ทันแล้ว เพราะเค้าบอกเลิกเรา เค้าบอกว่าไม่อยากให้เราต้องมาร้องไห้เพราะเค้า แต่การเลิกกันของเค้าคือเลิกเป็นแฟน แต่เรามีสถานะเป็นคนคุย เค้าเอารูปเราในเฟสออกหมด ลบสีแชท เปลี่ยนชื่อเล่น เราบอกเค้าไปว่าเรากลับไปเป็นคนคุยให้ไม่ได้หรอกนะ เราทำใจไม่ได้ เราไม่รุ้ว่าเราควรทำอะไร ทำแบบเดิม หวงแบบเดิม ตามเค้าแบบเดิมได้มั้ย เค้าบอกว่าเรามีสิทธิทำแบบเดิมทุกอย่าง แต่คือเราไม่เข้าใจสถานะนี้อะ คือถ้าเหมือนเดิมทุกอย่างจะเปลี่ยนสถานะทำไม แต่เราก็ยอมนะ เพราะเราคิดว่าเราจะแก้ไขในสิ่งที่เราผิดได้ แต่มันกลับกลายเป็นว่า ตอนนี้เหมือนเราพยามยามอยู่ฝ่ายเดียว เค้าเริ่มไม่ค่อยตอบแชท ถ้าตอบก็ถามคำตอบคำ เริ่มไม่ได้โทรคุยกัน ใจนึงก็อยากจะหยุด แต่อีกใจนึงก็อยากไปต่อ เพราะเราก็ถามเค้านะว่าบอกมาตรงๆว่ายังอยากมีกันอยุ่ไหม เค้าก็บอกเราว่าเค้ายังอยากไปต่อ เราควรทำยังไงกับสถานะนี้หรอคะ เราพยายามเข้าใจเค้าแล้ว เราไม่งี่เง่าเรารอเค้าได้จนดึกดื่นเพื่อให้ได้คุยกัน แต่สุดท้ายก็ไม่ได้คุยบ้าง หรือ ได้คุยกันแปบเดียว อยากจะหยุดอยากจะพอเหมือนกันนะ แต่กลัวว่าถ้าเราออกมาเราจะทำร้ายความรุ้สึกเค้าอีก เห้อ
เป็นแฟนอยู่ดีๆ แล้วกลายเป็นคนคุยเฉยเลย