สวัสดีครับ เป็นครั้งแรกที่ตั้งกระทู้เนื่องจากตอนนี้ผมรู้สึกตัวเองเปลี่ยนไปมากเมื่อเทียบกับหลายปีที่แล้ว ซึ่งผมอยากรู้ว่าคนอื่นเป็นแบบผมมั้ย
ผมเลยยืมแอคเค้าท์น้องที่ทำงานมาเพราะผมขี้เกียจสมัครเอง
เข้าเรื่องเลยนะครับ ตอนนี้ผมเรียนจบทำงานมาได้3ปีแล้ว อายุก็จะ26ปีแล้ว ผมรู้สึกว่าสิ่งที่ผมเป็นอยู่ตอนนี้ค่อนข้างแตกต่างจากที่เคยคิดไว้
สมัยผมอยู่มอต้นผมเคยสัญญากับตัวเองไว้ว่าจะไม่กินเหล้าไม่สูบบุหรี่ไม่เจ้าชู้ แต่ปัจจุบันผมเป็นทั้งหมดที่ตัวเองไม่อยากจะเป็น
อย่างแรกเลยเรื่องกินเหล้า ผมเริ่มลองกินตอนมอ5แล้วผมก็ไม่กินอีกเลยเพราะรู้สึกว่ามันไม่อร่อยแล้วยังปวดหัวอีก แต่แล้วผมก็เปลี่ยนไปตอนเข้ามหาลัย
เนื่องจากผมมีเพื่อนอยู่หลายคณะพอขึ้นมหาลัยจากที่เคยชวนกันไปกินนมไปเล่นเกมส์ก็เปลี่ยนเป็นไปนั่งร้านเหล้าแทน
ตอนนั้นผมไปก็จะกินไม่เยอะ บางครั้งก็ขอกลับก่อนเพราะผมง่วง แต่พอขึ้นปี3เพื่อนคณะอื่นๆก็ไม่ค่อยได้เจอกันเพราะส่วนใหญ่ก็ไปกับเพื่อนในคณะ
ซึ่งผมก็เหมือนกันและข้อดีของการห่างกับเพื่อนที่อยู่คณะอื่นคือผมไปร้านเหล้าน้อยลงเยอะจากแต่ก่อนอาทิตย์หนึ่งไป4-5วัน เหลืออยู่แค่1-2วันเท่านั้น
แต่ก็กลายเป็นกินมากขึ้นจากแต่ก่อน4-5แก้วผมก็ขี้เกียจกินแล้ว กลายเป็นกินยันร้านปิดเมาแทบไม่มีสติ แต่ดีที่หออยู่ใกล้ร้านเดิมมาเดินกลับสะดวก
ซึ่งตอนนั้นค่อนข้างเบื่อ วิชาเรียนน้อยลงเวลาว่างมากขึ้นเลยก็ไม่รู้จะทำอะไรเล่นเกมส์ซักพักก็เบื่อเลยพยายามไปกับเพื่อน แล้วเพื่อนก็ชอบไปร้านเหล้า
ตอนนี้ผมทำงานอยู่คนละที่กับเพื่อน กลายเป็นว่าผมไม่ค่อยได้ไปกินเหล้าเลย ซื้อมากินคนเดียวก็นานๆที แต่พอกลับไปเจอเพื่อนก็เมายับเหมือนเดิม
ทำให้ผมรู้ว่าที่ผมไปกินนั้นเพราะสังคมรอบข้างมากกว่าที่จะเป็นตัวผมเอง พอได้ไปกับเพื่อนก็เฮฮาแก้เบื่อได้ค่อนข้างดีเลย
เรื่องที่สองเรื่องสูบบุหรี่ ปกติผมเป็นคนไม่สูบบุหรี่อยู่แล้ว ตอนปี1ผมเคยลองเพราะอยากรู้ว่าตัวเองจะติดมั้ย อาการติดมันเป็นยังไง
เลยซื้อมาสูบก็ประมาณ3วันซอง สูบไปได้6เดือนผมก็เลิกเพราะผมว่ามันเหม็นและเปลืองเงิน ผมเลิกแบบหักดิบเลยคือหยุดสูบเฉยๆ
ก็ไม่ได้มีอาการอยากสูบอะไรแบบนั้นเลย แต่ตอนขึ้นปี3ผมก็กลับมาสูบแต่สูบเฉพาะตอนที่ไปกินเหล้าเท่านั้นซึ่งผมชอบเพราะว่าเวลาสูบมันทำให้หัวโล่งและได้ลุกออกจากโต๊ะ
ทำให้ผมรู้ว่าผมสูบบุหรี่เพราะตัวผมเอง ก็แค่ชอบฟีลที่สูบตอนเมาๆก็เท่านั้น
เรื่องสุดท้ายเรื่องเจ้าชู้ อันนี้ผมเริ่มเป็นตอนขึ้นปี3ก่อนหน้านี่เวลามีแฟนผมไม่เคยคุยกับใครหรือจีบใครเลยจนกระทั้งได้ลองทำครั้งแรกเพราะเพื่อนชงให้
ผมเป็นคนที่ชอบฟีลเวลาที่ได้คุยกับใครก็ตามไม่ว่าจะเป็นเพื่อนหรือแฟน แต่ตอนนั้นผมรู้สึกว่าผมเหงาเนื่องจากเพื่อนๆก็มีแฟนกันหมด
ถึงผมก็มีแต่ช่วงเวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันผมก็ค่อนข้างเหงา เพื่อนผมเลยแนะนำให้ลองหาคนอื่นคุยดูซึ่งมันก็ได้ผลและตื่นเต้นสุดๆด้วย
กลายเป็นว่าผมยิ่งติดใจจากคุย1ก็มีเพิ่มมาเรื่อยๆ และแฟนก็ไม่เคยจับได้เพราะส่วนใหญ่ผมคุยเฉยๆไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน
แต่แล้วมันก็กลายเป็นเหตุให้ผมเลิกกับแฟนจนได้ เพราะผมไปกินเหล้ากับเพื่อนปกตินี้แหละแต่ดันไปเจอคนที่คุยอยู่ในร้านเดียวกัน
เขาเลยขอมานั่งด้วยแต่เขาไม่ได้นั่งเฉยๆ แต่มีกอดแขนมีซบไหล่แล้วเพื่อนของแฟนดันเข้าไปกินที่ร้านนั้นพอดีแล้วก็แอบถ่ายรูปไปให้แฟนผมดู
วันนั้นผมเมาด้วย ตื่นมาตอนเช้าก็กลายเป็นเรื่องเลยเพราะแฟนผมเอานิ้วมือไปสแกนโทรศัพแล้วอ่านข้อความในไลน์ซึ่งปกติผมจะลบ
แต่วันนั้นลืมลบเพราะไม่คิดว่าแฟนจะเข้ามาที่ห้อง ปล.ผมให้กุญแจห้องแฟนไว้1ดอกเผื่อฉุกเฉินแต่ก็ไม่ค่อยได้เข้ามาหรอกยกเว้นลืมของ
แล้วที่ไม่ได้ลบคือไม่ใช่แค่คนเดียวด้วย สุดท้ายก็เลิกกันทำให้ผมเข็ด ไม่ได้คุยกับใครอีกเลย แล้วก็โสดมาถึงปัจจุบันจนตอนนี้ลืมวิธีจีบผู้หญิงไปแล้ว
และแน่นอนว่าตอนนี้ผมโครตจะเหงาแต่ก็เลือกที่จะไม่จีบใครเพราะผมยังไม่พร้อมและไม่อยากทำให้ใครเสียใจอีก
ทำให้รู้ว่าที่ผมทำตัวเจ้าชู้เพราะผมเหงาแล้วก็หาทางออกด้วยการไปคุยกับคนอื่น
สรุปเลยแล้วกันนะครับ สำหรับผมส่วนใหญ่ผมเปลี่ยนไปเพราะตัวผมเอง แม้มันจะมีสาเหตุมาจากสังคมรอบข้าง แต่มันก็มีทางเลือกให้เสมอ
และผมก็เลือกที่จะทำให้ตัวเองเป็นในสิ่งที่เคยคิดไว้ว่าจะไม่เป็น ทำในสิ่งที่คิดไว้ว่าจะไม่ทำ
แล้วเพื่อนๆละครับ คิดว่าตัวเองเปลี่ยนไปมั้ย แล้วถ้าเปลี่ยนคิดว่าเป็นเพราะอะไร?
คนส่วนใหญ่เปลี่ยนไปเพราะตัวเอง หรือ สังคม กันแน่ครับ
ผมเลยยืมแอคเค้าท์น้องที่ทำงานมาเพราะผมขี้เกียจสมัครเอง
เข้าเรื่องเลยนะครับ ตอนนี้ผมเรียนจบทำงานมาได้3ปีแล้ว อายุก็จะ26ปีแล้ว ผมรู้สึกว่าสิ่งที่ผมเป็นอยู่ตอนนี้ค่อนข้างแตกต่างจากที่เคยคิดไว้
สมัยผมอยู่มอต้นผมเคยสัญญากับตัวเองไว้ว่าจะไม่กินเหล้าไม่สูบบุหรี่ไม่เจ้าชู้ แต่ปัจจุบันผมเป็นทั้งหมดที่ตัวเองไม่อยากจะเป็น
อย่างแรกเลยเรื่องกินเหล้า ผมเริ่มลองกินตอนมอ5แล้วผมก็ไม่กินอีกเลยเพราะรู้สึกว่ามันไม่อร่อยแล้วยังปวดหัวอีก แต่แล้วผมก็เปลี่ยนไปตอนเข้ามหาลัย
เนื่องจากผมมีเพื่อนอยู่หลายคณะพอขึ้นมหาลัยจากที่เคยชวนกันไปกินนมไปเล่นเกมส์ก็เปลี่ยนเป็นไปนั่งร้านเหล้าแทน
ตอนนั้นผมไปก็จะกินไม่เยอะ บางครั้งก็ขอกลับก่อนเพราะผมง่วง แต่พอขึ้นปี3เพื่อนคณะอื่นๆก็ไม่ค่อยได้เจอกันเพราะส่วนใหญ่ก็ไปกับเพื่อนในคณะ
ซึ่งผมก็เหมือนกันและข้อดีของการห่างกับเพื่อนที่อยู่คณะอื่นคือผมไปร้านเหล้าน้อยลงเยอะจากแต่ก่อนอาทิตย์หนึ่งไป4-5วัน เหลืออยู่แค่1-2วันเท่านั้น
แต่ก็กลายเป็นกินมากขึ้นจากแต่ก่อน4-5แก้วผมก็ขี้เกียจกินแล้ว กลายเป็นกินยันร้านปิดเมาแทบไม่มีสติ แต่ดีที่หออยู่ใกล้ร้านเดิมมาเดินกลับสะดวก
ซึ่งตอนนั้นค่อนข้างเบื่อ วิชาเรียนน้อยลงเวลาว่างมากขึ้นเลยก็ไม่รู้จะทำอะไรเล่นเกมส์ซักพักก็เบื่อเลยพยายามไปกับเพื่อน แล้วเพื่อนก็ชอบไปร้านเหล้า
ตอนนี้ผมทำงานอยู่คนละที่กับเพื่อน กลายเป็นว่าผมไม่ค่อยได้ไปกินเหล้าเลย ซื้อมากินคนเดียวก็นานๆที แต่พอกลับไปเจอเพื่อนก็เมายับเหมือนเดิม
ทำให้ผมรู้ว่าที่ผมไปกินนั้นเพราะสังคมรอบข้างมากกว่าที่จะเป็นตัวผมเอง พอได้ไปกับเพื่อนก็เฮฮาแก้เบื่อได้ค่อนข้างดีเลย
เรื่องที่สองเรื่องสูบบุหรี่ ปกติผมเป็นคนไม่สูบบุหรี่อยู่แล้ว ตอนปี1ผมเคยลองเพราะอยากรู้ว่าตัวเองจะติดมั้ย อาการติดมันเป็นยังไง
เลยซื้อมาสูบก็ประมาณ3วันซอง สูบไปได้6เดือนผมก็เลิกเพราะผมว่ามันเหม็นและเปลืองเงิน ผมเลิกแบบหักดิบเลยคือหยุดสูบเฉยๆ
ก็ไม่ได้มีอาการอยากสูบอะไรแบบนั้นเลย แต่ตอนขึ้นปี3ผมก็กลับมาสูบแต่สูบเฉพาะตอนที่ไปกินเหล้าเท่านั้นซึ่งผมชอบเพราะว่าเวลาสูบมันทำให้หัวโล่งและได้ลุกออกจากโต๊ะ
ทำให้ผมรู้ว่าผมสูบบุหรี่เพราะตัวผมเอง ก็แค่ชอบฟีลที่สูบตอนเมาๆก็เท่านั้น
เรื่องสุดท้ายเรื่องเจ้าชู้ อันนี้ผมเริ่มเป็นตอนขึ้นปี3ก่อนหน้านี่เวลามีแฟนผมไม่เคยคุยกับใครหรือจีบใครเลยจนกระทั้งได้ลองทำครั้งแรกเพราะเพื่อนชงให้
ผมเป็นคนที่ชอบฟีลเวลาที่ได้คุยกับใครก็ตามไม่ว่าจะเป็นเพื่อนหรือแฟน แต่ตอนนั้นผมรู้สึกว่าผมเหงาเนื่องจากเพื่อนๆก็มีแฟนกันหมด
ถึงผมก็มีแต่ช่วงเวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันผมก็ค่อนข้างเหงา เพื่อนผมเลยแนะนำให้ลองหาคนอื่นคุยดูซึ่งมันก็ได้ผลและตื่นเต้นสุดๆด้วย
กลายเป็นว่าผมยิ่งติดใจจากคุย1ก็มีเพิ่มมาเรื่อยๆ และแฟนก็ไม่เคยจับได้เพราะส่วนใหญ่ผมคุยเฉยๆไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน
แต่แล้วมันก็กลายเป็นเหตุให้ผมเลิกกับแฟนจนได้ เพราะผมไปกินเหล้ากับเพื่อนปกตินี้แหละแต่ดันไปเจอคนที่คุยอยู่ในร้านเดียวกัน
เขาเลยขอมานั่งด้วยแต่เขาไม่ได้นั่งเฉยๆ แต่มีกอดแขนมีซบไหล่แล้วเพื่อนของแฟนดันเข้าไปกินที่ร้านนั้นพอดีแล้วก็แอบถ่ายรูปไปให้แฟนผมดู
วันนั้นผมเมาด้วย ตื่นมาตอนเช้าก็กลายเป็นเรื่องเลยเพราะแฟนผมเอานิ้วมือไปสแกนโทรศัพแล้วอ่านข้อความในไลน์ซึ่งปกติผมจะลบ
แต่วันนั้นลืมลบเพราะไม่คิดว่าแฟนจะเข้ามาที่ห้อง ปล.ผมให้กุญแจห้องแฟนไว้1ดอกเผื่อฉุกเฉินแต่ก็ไม่ค่อยได้เข้ามาหรอกยกเว้นลืมของ
แล้วที่ไม่ได้ลบคือไม่ใช่แค่คนเดียวด้วย สุดท้ายก็เลิกกันทำให้ผมเข็ด ไม่ได้คุยกับใครอีกเลย แล้วก็โสดมาถึงปัจจุบันจนตอนนี้ลืมวิธีจีบผู้หญิงไปแล้ว
และแน่นอนว่าตอนนี้ผมโครตจะเหงาแต่ก็เลือกที่จะไม่จีบใครเพราะผมยังไม่พร้อมและไม่อยากทำให้ใครเสียใจอีก
ทำให้รู้ว่าที่ผมทำตัวเจ้าชู้เพราะผมเหงาแล้วก็หาทางออกด้วยการไปคุยกับคนอื่น
สรุปเลยแล้วกันนะครับ สำหรับผมส่วนใหญ่ผมเปลี่ยนไปเพราะตัวผมเอง แม้มันจะมีสาเหตุมาจากสังคมรอบข้าง แต่มันก็มีทางเลือกให้เสมอ
และผมก็เลือกที่จะทำให้ตัวเองเป็นในสิ่งที่เคยคิดไว้ว่าจะไม่เป็น ทำในสิ่งที่คิดไว้ว่าจะไม่ทำ
แล้วเพื่อนๆละครับ คิดว่าตัวเองเปลี่ยนไปมั้ย แล้วถ้าเปลี่ยนคิดว่าเป็นเพราะอะไร?