คำว่า เวลา สำคัญกะทุกสิ่ง (รักษามันให้ได้)

ป๋มกำลังจะบอกว่า  การเดินที่ไม่มีวันหยุดของเวลานั้น  เราอย่าได้ วิ่งตามเวลา  หรือร้องขอชะลอเวลา  เพราะไม่สามารถทำได้ทั้ง 2 อย่าง  การตั้งมั่น และมีสติ กับเวลาที่เรามีอยู่ นี่ต่างหาก เป็นสิ่งสำคัญว่า  ทุกเวลาทุกนาทีที่มีเท่ากันนี้ เราจะทำอย่างไร ให้เกิดคุณค่า และความหมายในชีวิต  ไม่ใช่สัก แต่ว่ามีชีวิต ไปวันๆ แม้ไม่ได้ทำอะไรที่เกิดประโยชน์กับตัวเอง ก็อย่าได้ ทำให้เกิดโทษกับบุคคลอื่น หรือ สังคมเลยเพราะมันทำให้เวลาที่คุณมีนั้นสูญเปล่าแบบไร้ประโยชน์  ความหมายและคุณค่า  อย่างน่าเสียดาย เมื่อถึงคราที่นึกขึ้นมาได้  คุณจะไม่สามารถ ร้องหาเวลาที่จะมาแก้ไข ในสิ่งที่คุณกระทำได้เลย  มันผ่านไปรวดเร็วมาก
บางครั้งเราเผลอคิดว่า เวลานั้นเหลืออีกมากมายสำหรับชีวิต แท้จริงแล้ว เวลาเรานึกถึงเวลาเหมือนกับเรามองหลอดด้าย ที่มีด้ายอยู่เต็ม เราก็มักเผลอคิดว่า มีด้ายมาก พอที่จะสร้างสรรค์งานสักชิ้นหรือหลายชิ้น จึงไม่ได้เตรียมด้ายสำรอง หรือใช้มันให้เกิดประโยชน์ที่สุด กลับใช้ แบบฟุ่มเฟื่อยตัดทิ้งไปบ้างอย่างน่าเสียดาย ใช้ด้ายยังไม่พอที่งานจะเสร็จสักชิ้น ด้ายหมดซะนี่ แท้จริงแล้ว ด้ายนั้นที่เราเห็นว่ามีเต็มหลอด แต่จริงมีนิดเดียว เพราะแกนด้ายใหญ่มากต่างหาก เรามองไม่เห็นว่าแกนด้ายใหญ่แค่ไหนนั่นเอง เราจึงไม่ระมัดระวัง จะนึกได้ก็ต่อเมื่อ มันใกล้หมด ไม่พอใช้ที่งานจะเสร็จ ผลงานที่ออกมาจึงไม่สมบูรณ์แบบ ดั่งที่ใจอยากให้เป็น ก็ทำได้แต่นั่งเสียดาย "ไม่น่าเลย"
อย่าปล่อยให้เวลาหมดไป โดยไม่มีความหมายในคุณค่าแห่งชีวิตอีกเลย....ถ้าคุงยังปล่อยให้เวลาผ่านไปวันๆแร้วคุงนั้นแหละจะเสียมากที่สุด!!