ปัญหาครอบครัวมันยากที่จะแก้ไขจริงๆ?

เคยที่ว่าตัวเองไท่ควรจะเติบโตมาให้ครอบครัวที่เห็นแก่ตัวแบบนี้เลย เราเคลียดมากบ้างครั้งเคยคิดที่จะฆ่าตัวตัว หรือไมก็อยากอยู่ไกลให้พ้นๆกับครอยครัวของตัวเองสักทีเราเหนื่อยมากที่มีแม่มีพี่น้องที่คอยกดดันเรา คอยเหยียบเราตอนเราล้มซึ่งปัจจุบันนี้เราอยู่มหาลัยปี3แล้ว(อันที่จริงตามเกณฑ์เราเรียนจบแล้ว)แต่เราซิ่วเรียนใหม่ เนื่องจากเราเรียนไม่ได้ ขั้นตอนแรกเราจะเล่าตั้งแต่เด็กซึ่งเราเป็นที่อยู่ในกรอบแม่ว่ายังเราก็ไปตามนั่นไม่เคยเถียงไม่เคยว่าอะไรพอเวลาแม่ด่าเราจะเงียบแต่ะอเวลาเรามีเหตุผลเราอธิบายให้ฟัง แก่ก็ว่าเราด้วยนี้หัดเถียงอ่อ ....พอเวลาด่าบางครั้งแก่ก็จะง่าหาคำแก้ตังไม่ได้อ่อ...เนีย?
แต่??เวลาสมัยเด็กทุกคนก็น่าจะเจอเรื่องทะเลาะวิวาทกันมั่งตามประสาเด็กแต่ด้วยที่ว่าเราเป็นเด็กในกรอบเจอสถานการณ์แบบนี้แล้วตอนนั่นคงคิดไม่ทัน
ครูเขิญผู้ปกครองมาตักเตือนธรรมดาแต่คุณคิดว่าคงพ่อแม่มาเจอเคลียปัญหากันคงจบ.  แต่สำหรับครอบเราไมเลยพอเห็นหน้าเราก็มาด่าว่าตบตีเราว่าทำไมหัดเป็นเด็กมีปัญหาใครสั่งใครสอน..พอครูเขาเล่าให้ฟังว่าเราเป็นฝ่ายถูกรังเเก  แม่เรายิ่งโกรธใหญ่เลยว่าทำไมถึงไม่สู้คนกลัวอะไรนักหนา คือแบบตอนรู้สึกว่า...เฮ้ย..สู้ผิด..ไม่สู้ก็ผิด  จากนั่นพอกลับบ้านมาก็เอาเรื่องเรามาล่อเลียนกันพูดประชดประชันดูถูกต่างๆนานาๆ สำหรับเรา..เราเงียบมาตลอดำม่ว่าคนในครอบครัวจะพูดจะว่าอะไรแม้กระทั่งน้องเราซึ่งอายุน้อยกว่า8ปี เขายังไม่ให้เกียรติเราเลย ครอบครัวจะอยู่กันแบบใครเก่งเข้าหาผลประโยชน์(เงิน)เก่งคนๆนั่นจะอยู่สบายสุดโดยเฉพาะแม่เราจะทำดีทุกอย่างเอาใจแบบสุดๆ แต่พอไร้ประโยชน์ก็แค่ไม่สนใจอะไร เนีย?เรากดดันมาตั้งเเต่เด็กจนถึงตอนนี้ยิ่งเรื่องเงินเนียเราโคตรเสียความรู้สึกอ่ พอเราโทรขอเงินด่าเราอีกว่าเราใช้เงินเปลื่องทั้งๆทีเราได้เเค่300ต่อ5วัน เราอายใากเวลาเพื่อนชวนไปเที่ยวเเล้วไม่มีตังไปแล้งเพื่อนก็คอยให้ตลอดบ่างครั้งก็เกรงใจ(เดี่ยวพรุ้งนี้มาต่ออีกนะมีอีกยาว)