กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเรานะคะถ้าผิดพลาดตรงไหนก็ขออภัยด้วยนะคะ เราผิดไปแล้ววววววว
เรากับเขาเป็นเพื่อนห้องเดียวกันมา6ปีแล้วค่ะ ปกติก็คุยกันแต่เรื่องเรียนกับความชอบส่วนตัวที่เราชอบเหมือนๆกัน นอกจากนั้นก็ไม่ได้คุยเรื่องอื่นเลย ผ่านมา6ปีเราก็ไม่เคยมีช่วงที่จะชอบมันเลย ถ้าถามว่าสนิทกันมั้ยก็ไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกันแต่คุยกันบ่อยอยู่นะ
จนมาวันนึงเป็นวันปิดเทอมมหาลัยเทอม1เราก็ได้กลับบ้าน (เรากับเขาเรียนคนละมหาลัย)ก็นัดเจอกันตามประสาเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนาน แล้วพอเราเห็นมันปุ๊บ อยู่ดีๆความรู้สึกก็เปลี่ยนไป อยากคุยกับเขามากขึ้น เวลาไปไหนก็อยากจะชวนเขาไปด้วยอ่ะ แต่เราก็ทำอะไรมากไม่ได้กลัวเพื่อนรู้ จนมาถึงวันกีฬาสีของร.ร. เพื่อนในห้องก็นัดกันไปที่ร.ร.เพื่อไปหาคุณครูและก็น้อง เราก็ได้คุยกับเขาเราก็พยายามที่จะอยู่ใกล้ๆเขา แล้วมีช่วงนึงที่ถ่ายรูปรวม เขาก็มายืนข้างหลังเรา เขาเอามือมาจับไหล่เราด้วย ถ้าเป็นความรู้สึกแบบเมื่อก่อนก็จะเฉยๆใช่ไหม แต่ตอนนี้ความรู้สึกเราเปลี่ยนไปแล้ว หัวใจมันเต้นแรงมาก พอเรากลับมาบ้านเราก็ฟุ้งซ่านใหญ่เลย แล้วเราก็ได้คุยกันทุกวันตั้งแต่วันที่เรากลับมา แต่ก็คุยกันเรื่อยเปื่อยเขาอาจจะไม่คิดเพราะเราก็พยายามเนียนอยู่ การคุยทุกวันนี้ไม่ใช่เราพิมพ์ไปเขาจะตอบเลยนะ ก็นานอยู่กว่าจะตอบจนคุยกันมาได้ประมาณ1เดือน(คุยทุกวันนะ) เราก็รู้สึกท้อแล้วแหละเราคิดว่าเขาคงไม่ได้ชอบเราหรอก แล้วอีกอย่างเราก็ไม่กล้าบอกความจริงด้วย ถ้าบอกไปก็กลัวจะเสียเพื่อน เห้ออออออ
เราควรจะทำยังไงดีคะ ตอนนี้ก็ไม่ได้คุยกันหลายวันแล้วเพราะเรากลัว
เป็นเพื่อนกันมา6ปีไม่คิดอะไรพึ่งจะมาชอบตอนเข้าปี1
เรากับเขาเป็นเพื่อนห้องเดียวกันมา6ปีแล้วค่ะ ปกติก็คุยกันแต่เรื่องเรียนกับความชอบส่วนตัวที่เราชอบเหมือนๆกัน นอกจากนั้นก็ไม่ได้คุยเรื่องอื่นเลย ผ่านมา6ปีเราก็ไม่เคยมีช่วงที่จะชอบมันเลย ถ้าถามว่าสนิทกันมั้ยก็ไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกันแต่คุยกันบ่อยอยู่นะ
จนมาวันนึงเป็นวันปิดเทอมมหาลัยเทอม1เราก็ได้กลับบ้าน (เรากับเขาเรียนคนละมหาลัย)ก็นัดเจอกันตามประสาเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนาน แล้วพอเราเห็นมันปุ๊บ อยู่ดีๆความรู้สึกก็เปลี่ยนไป อยากคุยกับเขามากขึ้น เวลาไปไหนก็อยากจะชวนเขาไปด้วยอ่ะ แต่เราก็ทำอะไรมากไม่ได้กลัวเพื่อนรู้ จนมาถึงวันกีฬาสีของร.ร. เพื่อนในห้องก็นัดกันไปที่ร.ร.เพื่อไปหาคุณครูและก็น้อง เราก็ได้คุยกับเขาเราก็พยายามที่จะอยู่ใกล้ๆเขา แล้วมีช่วงนึงที่ถ่ายรูปรวม เขาก็มายืนข้างหลังเรา เขาเอามือมาจับไหล่เราด้วย ถ้าเป็นความรู้สึกแบบเมื่อก่อนก็จะเฉยๆใช่ไหม แต่ตอนนี้ความรู้สึกเราเปลี่ยนไปแล้ว หัวใจมันเต้นแรงมาก พอเรากลับมาบ้านเราก็ฟุ้งซ่านใหญ่เลย แล้วเราก็ได้คุยกันทุกวันตั้งแต่วันที่เรากลับมา แต่ก็คุยกันเรื่อยเปื่อยเขาอาจจะไม่คิดเพราะเราก็พยายามเนียนอยู่ การคุยทุกวันนี้ไม่ใช่เราพิมพ์ไปเขาจะตอบเลยนะ ก็นานอยู่กว่าจะตอบจนคุยกันมาได้ประมาณ1เดือน(คุยทุกวันนะ) เราก็รู้สึกท้อแล้วแหละเราคิดว่าเขาคงไม่ได้ชอบเราหรอก แล้วอีกอย่างเราก็ไม่กล้าบอกความจริงด้วย ถ้าบอกไปก็กลัวจะเสียเพื่อน เห้ออออออ
เราควรจะทำยังไงดีคะ ตอนนี้ก็ไม่ได้คุยกันหลายวันแล้วเพราะเรากลัว