รู้สึกอาภัพเพื่อนมาแต่ไหนแต่ไร เริ่มตั้งแต่ประถม-มัธยม เวลามีงานกลุ่มเพื่อนไม้เคยเลือกก่อนเลย มักจะมีเพื่อนคนอื่นที่ไม่เก่ง เขี่ยมาอยู่กับเรา ซึ่งพยายามมองในแง่บวกตลอด ว่าเอาเหอะไม่เลือกกู กูก็พาเพื่อนๆที่คนเก่งๆไม่เอา ได้คะแนนดีเกือบตลอด มันต้องคิดแบบนี้จริงๆ แต่แอบท้อบางงานที่เพื่อนๆไม่ช่วยรับผิดชอบ งานไม่ช่วย เงินไม่แชร์ พอเข้าสู่มหาลัยก็วนลูปเดิม เขี่ยคนไม่เก่ง เขี่ยเราตลอด แอบน้อยใจ 5555 เคยมีช่วงนึงพบหมอจิตแพทย์ เพราะ เรื่อเพื่อนนี่แหละ หมอแนะนำให้เราปรับตัว ไปไหนกับเพื่อนบ้าง ช่วยเพื่อนบ้าง บอกตรงๆว่าทำมาหมดแล้ว 10ครั้งที่เพื่อนชวนไปเที่ยวห้องมัน เราไปเกือบทุกครั้ง แต่พอเราชวนมาบ้าง แม..ร่งไม่มา เหตุผลที่ทำไปเพราะ อยากมีเพื่อนกับเขาบ้าง พยายามปรับตัว หาเรื่องคุยกับเพื่อน แต่ก็ไม่นำพา การปรับตัวจนทำให้เราไม่เป็นตัวของตัวเอง เราเลยเลิกทำ จนกระทั่งวัยทำงานก็เป็นเหมือนเดิม ไปหาเพื่อนที่อยู่ไกล แต่พอจะนัด เขาไม่เคยมา เลยเลิกนัด เจอที่ออฟฟิศพอ ต่างคนต่างอยู่ แม้ขนาดที่แชทกลุ่มไลน์ ถามไร ไม่ตอบ พอคนอื่นถามแบบเดียวกันก็ตอบ เห้ออ จะทำอะไร ก็ลุยเดี่ยวหมด เกิดมาตัวคนเดียว มีพ่อแม่พี่น้องคอยเป็นกำลังใจให้พอใจ สุขใจแล้ว หลังๆเราเริ่มปลง เพื่อนๆเจอแบบไหนบ้าง
เคยรู้สึกอาภัพเพื่อนไหม