ช่วงนี้ผมรู้สึกว่าชีวิตผมเหงาแปลกๆครับ ตั้งแต่ผมเข้ามาสู่รั้วมหาวิทยาลัยผมว่าผมเหงามากๆ ผมไม่มีแฟน ไม่มีเพื่อนคุย
ไม่มีเพื่อนไปไหนมาไหน ไม่มีคนกินข้าวด้วย ชีวิตผมในแต่ละวันที่เป็นอยู่คือ เช้าไปเรียน เย็นไปออกกำลังกาย(คนเดียว)
กินข้าว(คนเดียว) อาบน้ำแล้วก็นอน ตอนไปเรียนก็มีเพื่อนอยู่นะครับแต่มันก็แค่ชั่วคราว พอเลิกเรียนก็พากันแยกย้ายกลับบ้านกลับหอ
ในแชทก็ไม่มีคนคุย เงียบมากๆจะมีก็แต่ พ่อ แม่ ที่คุยบ้างไม่ใช่ว่าผมไม่เข้าสังคมนะครับ เคยพยายามแล้ว แต่พอเข้าไปมันรู้สึกอึดดอัดมากๆ เคยลองไปกินข้าวกับรุ่นพี่ที่เรารู้จัก ก็ได้แค่กิน คุยไม่เก่ง พูดไม่เก่ง ตอนที่ตั้งกระทู้นี้อยู่ เจ้าของกระทู้ก็ยังไม่ได้ไปกินข้าวเลย ไม่รู้จะกินอะไร ไม่มีเพื่อนไปกินด้วย พอนึกถึงตอนที่นั่งข้าวกินแล้วเห็นโต๊ะอื่นๆ มีเพื่อนเยอะแยะ เราก็รู้สึกไม่อยากไปแล้ว
ใครมีวิธีจัดการกับความรู้สึกแบบนี้บ้าง หรือใครว่างก็ทักได้นะครับ
ชีวิตอันแสนเรื่อยเปื่อยในรั้ว มหาวิทยาลัย!!
ไม่มีเพื่อนไปไหนมาไหน ไม่มีคนกินข้าวด้วย ชีวิตผมในแต่ละวันที่เป็นอยู่คือ เช้าไปเรียน เย็นไปออกกำลังกาย(คนเดียว)
กินข้าว(คนเดียว) อาบน้ำแล้วก็นอน ตอนไปเรียนก็มีเพื่อนอยู่นะครับแต่มันก็แค่ชั่วคราว พอเลิกเรียนก็พากันแยกย้ายกลับบ้านกลับหอ
ในแชทก็ไม่มีคนคุย เงียบมากๆจะมีก็แต่ พ่อ แม่ ที่คุยบ้างไม่ใช่ว่าผมไม่เข้าสังคมนะครับ เคยพยายามแล้ว แต่พอเข้าไปมันรู้สึกอึดดอัดมากๆ เคยลองไปกินข้าวกับรุ่นพี่ที่เรารู้จัก ก็ได้แค่กิน คุยไม่เก่ง พูดไม่เก่ง ตอนที่ตั้งกระทู้นี้อยู่ เจ้าของกระทู้ก็ยังไม่ได้ไปกินข้าวเลย ไม่รู้จะกินอะไร ไม่มีเพื่อนไปกินด้วย พอนึกถึงตอนที่นั่งข้าวกินแล้วเห็นโต๊ะอื่นๆ มีเพื่อนเยอะแยะ เราก็รู้สึกไม่อยากไปแล้ว
ใครมีวิธีจัดการกับความรู้สึกแบบนี้บ้าง หรือใครว่างก็ทักได้นะครับ