ผมเป็น พนง.ออฟฟิศเงินเดือน 12000 ที่มีพ่อเสพยาทุกวันครับ ขอย้ำว่าทุกวัน


เมื่อก่อนพ่อผมทำงานรับจ้างวันละ 500 กว่าบาท (เยอะกว่าผมอีก) ยังไม่พอเสพยาเลยเเถมยังจะมาขอเงินผมอีก ผมก้มีภาระหน้าที่ที่จะต้องจ่ายเหมือนกัน พอไม่ให้ก็มาทำลายข้าวของที่ผมใช้ประกอบอาชีพจนเสียหาย
ผมเคยเเจ้งจับพ่อผมเองเป็น 10 ครั้งเเล้วครับ ผมเเจ้งจับเเม้กระทั่งคนขาย เเต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย เพราะพวกนี้เส้นสายมันเยอะมากเลยครับ


ทุกวันนี้พ่อผมไม่ได้ไปทำงานเขาบอกกับผมว่า "รอเขาเรียกไปทำ" มีอยู่เดือนนึงผมเเกล้งบอกเขาว่าผมไม่มีเงินเเล้ว ผมไม่ซื้อข้าวหรือซื้ออะไรเลย คือพูดง่ายๆครับว่าดัดสันดาร เขาก็โวยวายตามระเบียบ เเล้วลุกไปหุงข้าวกินกับน้ำปลา


พอตกดึกเพื่อนเขาชวนไปเสพยาโอ้โห่พ่อผมดีใจจนเนื้อเต้นลืมความหิวไปเลย ผมเคยทะเลาะกับเขาเพราะผมไม่ให้ตังไปเสพยา ตอนนั้นผมเดือดมาก ผมเลยพูดไปประมาณว่า "เงินจะเเดกข้าวยังไม่มีเลยจะไปดูดม้า พอเงินหมดมานั่งขอลูกนั่งมองปากคนอื่นเขากินหรอ" เขาก็บอกว่าผมปีกกล้าขาเเข็ง โตเเล้วสินะ เก่ง ปากดี บลาๆ ซักพักก็พูดดีกับผมเป็นเเบบนี้วนไป


จะบอกว่าเมื่อก่อนผมมีเเฟนมา 2-3 คน ทุกคนเลิกไปเพราะพ่อหมดเลย ผมไม่รู้จะทำไงจริงๆเพราะผมเคยบอกเเฟนเก่าทุกคนว่าไม่ต้องไปบ้านผมหรอกเช่าห้องอยุ่กัน 2 คนนี่เเหละ เเต่มันก็ไม่เป็นผล


เพื่อนๆผมก็เคยบอกว่าต้องออกมาอยู่คนเดียว ผมอยากมาอยู่คนเดียวนะครับ เเต่ในใจลึกๆก็อดเป็นห่วงเข้าไม่ได้เลย มันคงจะเป็นนี้ต่อไปมั๊งครับจนกว่าพ่อหรือผมจะตายไปคนใดคนหนึ่ง