ซีเรียส!! เริ่มแยกไม่ออกระหว่างเพื่อนในจินตนาการกับชีวิตจริง ขอคำปรึกษาด้วยค่ะ

จขกท.อายุ17ค่ะมีเพื่อนในจินตนาการมาตั้งแต่5ขวบแต่ว่าเพื่อนในจินตนาการจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆนะคะตามอายุและความคิดของจขกท. จขกท.เป็นคนที่มีเพื่อนน้อยโลกส่วนตัวสูงมากชอบอยู่คนเดียววันหยุดก็หมกตัวอยู่แต่ในห้องไม่ออกไปไหน แต่เวลาอยู่โรงเรียนจะเป็นคนร่าเริง(มั้ง)แต่ก็ดีกว่าตอนอยู่บ้านอะค่ะ การเล่นกับเพื่อนในจินตนาการของจขกท.คือจะเล่นเหมือนเราพูดคุยกันปกติเลยค่ะ เพียงแค่เขาไม่มีตัวตนแต่จขกท.จะนึกภาพและสถานการณ์ตอนนั้นออกว่าเป็นยังไงโดยใช้ห้องนอนตัวเองนี่แหละค่ะเป็นสถานที่สำหรับจขกท.และเพื่อนในจินตนาการ(พอจะนึกภาพตามออกมั้ยคะ)เพื่อนในจินตนาการมีหลายคนด้วยนะคะบางคนก็เป็นคนที่จขกท.รู้จักและมีชีวิตอยู่จริงแต่แค่นิสัยและการกระทำของเขาที่มีต่อตัวจขกท.ไม่เหมือนกันเวลาจขกท.เครียดก็จะคุยกับเพื่อนในจินตนาการตลอด รู้สึกว่ามีความสุขกว่าชีวิตจริงตัวเองอีกค่ะ ลืมบอกไปว่าจขกท.เป็นโรคแพนิคด้วยนะคะไม่รู้ว่าเกี่ยวกันหรือเปล่า แต่ที่มาตั้งกระทู้นี้ขึ้นคือมันเริ่มมีปัญหาค่ะ จขกท.เริ่มแยกไม่ออกระหว่างโลกชีวิตจริงและโลกจินตนาการเพราะช่วงนี้มีปัญหาเครียดบวกกับอาการของโรคแพนิคกำเริบบ่อยบ่อยทำให้จขกท.คุยกับเพื่อนในจินตนาการบ่อยมากขึ้น ซึ่งมันช่วยได้ดีมากๆเลยค่ะ แต่เวลาที่ออกไปข้างนอกแล้วนึกถึงจินตนาการของตัวเองก็เผลอพูดออกมาคนเดียวบ่อยมากเลยค่ะ ไม่รู้จะแก้ปัญหายังไงดี จขกท.ไม่เคยบอกครอบครัวนะคะว่ามีเพื่อนในจินตนาการ เลยอยากจะมาปรึกษาว่ามีโอกาสเสี่ยงเป็นโรคจิตไหมคะ เพราะตอนนี้รู้สึกว่ามันค่อนข้างที่จะกระทบต่อการเรียนเพราะปกติจขกท.จะใช้สมาธิกับการเรียนอย่างมากแต่ความคิดในจินตนาการมันกลับมากระทบต่อสมาธิในการเรียนอย่างมาก ขอคำปรึกษาด้วยนะคะ