สวัสดีครับ วันนี้ผมมีเรื่องอยากจะมาระบายให้เพื่อนๆพี่ๆน้องๆได้อ่านกัน แล้วอยากรู้ว่าผมทำถูกแล้วใช่ใหม หรือผมงี่เง่าเกินไป...เริ้มกันเลยนะครับ
คือผมมีแฟนอยู่คนหนึ่งครับ เขาเป็นรุ่นพี่ผม 1 ปี ผมอยู่ปี 2 เขาอยู่ปี 3 เริ่มต้นเลยคือผมขึ้นปี 1 มาเรียนที่นี่ พี่เขาก็เป็นฝ่ายเข้ามาคุยกับผมก่อน ก็คือมาจีบนั่นแหละ แต่ตอนนั้นผมผมยังไม่อยากมีแฟน เพราะผมรู้ว่าผมเป็นคนขี้เบื่อ คบกับใครได้ไม่นาน มากสุดผมคบได้นานสุดประมาณ 1 เดือน แล้วก็เลิก แฟนคนล่าสุดผมมีล่าสุดก็ตอน ม.6 ก่อนที่จะเข้ามหาลัย ผมเป็นคนบอกเลิกเขา เพียงแค่ผมรำคาญเขา อีกทั้งผมไม่มีเวลาให้เขาเลย เพราะผมต้องทำเรื่องเกี่ยวกับการเข้ามหาลัย หลังจากผมบอกเลิกแฟนคนนั้น ผมก็เลยรู้สึกว่า ผมไม่ควรที่จะรักใคร และไม่ควรที่จะให้ใครมารัก ผมเลยบอกกับตัวเองไว้ว่า จะไม่คบกับใครง่ายๆถ้ายังไม่มั่นใจว่าอยากได้เขาเป็นแฟนจริงๆ ผมไม่อยากทำให้ใครเสียใจ... กลับมาตอนปี 1 นะครับ หลังจากที่พี่เขาตามจีบผม ผมก็คุยกับพี่เขา เอาจริงๆตอนนั้นผมก็มีใจให้แหละครับ แต่คือผมไม่กล้ารักไง ผมก็คุยไปเฉยๆ คือผมแบบเฉยชามากคือผมอยากให้เราคงสถานะไว้คือแค่คุยกันก่อน จนพี่เขาคงรอไม่ไหวหรือทนกับความเฉยชาของผมไม่ไหวก็ไม่รู้ จนเราก็เลิกคุยกัน และผมก็รับรู้มาตลอดว่าพี่เขาเสียใจที่ผมทำแบบนั้น และจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันเลย (อะผมลืมบอกว่าผมเรียนคณะเดียวกันกับพี่เขา แต่คนละสาขากัน) ตลอดช่วงที่ไม่ได้คุยกัน ก็มีคนเข้ามาคุยเข้ามาจีบผม แต่ผมก็ไม่ได้คบใครเลย (เหมือนคนปิดกั้นตัวเองจากความรัก) ทีนี้ผ่านไปกี่เดือนไม่รู้ พี่เขาก็กลับมาคุยกับผมอีก ในช่วงกีฬามหาวิทยาลัย ก็คือสเต็ปเดิมเลยครับ พี่เขาเป็นฝ่ายจีบผมอีกครั้ง ผมก็บ่ายเบี่ยงเหมือนเดิม เพราะผมยังไม่มั่นใจที่จะคบใคร จนพี่เขาก็ต้องเลิกคุยกับผมอีกครั้ง ผมก็เข้าใจนะว่าพี่เขาคงเสียใจกับความเฉยชาของผม และก็เวลาผ่านมาอีกหลายเดือน พี่เขากลับมาคุยกับผมอีกครั้ง ตอนนี้ผมขึ้นปี 2 แล้ว ก็คือเต็ปเดิมเลยครับ เหมือน 2 ครั้งที่ผ่านมา แต่รอบนี้ผมลองเปิดใจคุยกับพี่เขา ซึ่งเราคุยกันประมาณ 3 เดือนกว่าๆ จนผมกล้าที่จะเปิดใจคบพี่เขาเป็นแฟน ผมต้องบอกเลยว่าพี่เขาไม่ได้หน้าตาดี ไม่ใช่สเป็คของผมเลย แต่ผมชอบเขาที่ความพยายาม และสิ่งเล็กๆน้อยๆที่เขาทำให้ผม เราคบกัน วันที่ 30 ธันวาคม 2018 และนั่นมันอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของความงี่เง่าของผมก็ได้ คือเคยได้ยินคำว่า "ถ้าเราได้เริ่มการเป็นเจ้าของซึ่งกันและกันแล้ว ความงี่เง่าความหวงก็จะเริ่มเข้ามา" ผมงี่เง่าเรื่องหลักๆเลยคือเรื่องที่พี่เขาชอบเข้าร้านเหล้า ก่อนคบผมคิดเรื่องนี้หลายรอบมาก ผมรู้ว่าพี่เขาเข้าร้านเหล้าบ่อยมาก แต่ตอนคบกับผมพี่เขาก็ลดไปบ้างนะครับ แต่สำหรับผม ผมว่ามันเยอะเกินไป สัปดาห์ละ 2 ครั้งได้ ผมก็จะงอแงกับเขาเรื่องนี้ จนช่วงหลังๆ ผมเริ่มรู้สึกว่าเราคุยกันน้อยลง พี่เขาเปลี่ยนไป สิ่งเล็กๆน้อยๆที่มีให้ มันก็หายไปหมดเลย อย่างเมื่อก่อนเราคุยกันบ่อยมาก พี่เขาจะไม่ตัดบทสนทนา แต่ช่วงหลังมาก็คือถ้าผมจบบทสนทนาพี่เขาก็จะจบบทสนทนาเลย ช่วงเวลาที่เราคุยกัน คือถ้าเราแคร์ใครมากๆเราจะรับรู้ได้ว่ามันไม่เหมือนเดิม ผมคาดหวังกับพี่เขาสูงไปหรือผมงี่เง่ามากเกินไปอ่ะครับ สุดท้ายผมก็ไปเห็นอะไรบางอย่างว่ามีคนหนึ่งมากดหัวใจ กดเศร้า กดว้าว ในโพสต์ในรูปพี่เขา เราก็เลยเข้าไปดูในเฟสคนที่มากด แล้วเราก็เข้าไปส่อง จนพบว่าแฟนเราก็ชอบไปกดหัวใจ กดเศร้าในเฟสเขาคนนั้นแทบทุกอันเหมือนกัน ผมเลยแคปหน้าเฟสคนนั้นไปถามแฟน แฟนเขาก็บอกว่าเป็นรุ่นน้อง พอถามไปถามมาเขาบอกว่าเคยคุยกันมาก่อน แล้วผมควรรรู้สึกยังไงอ่ะ แฟนตัวเองไปกดหัวใจให้คนอื่น เขาก็บอกว่าแค่พี่น้องกัน แต่การกระทำ การพิมพ์ การโพสต์ไปหาเขา มันไม่เหมือนพี่น้องกันอ่ะครับ จนเหตุการณ์นี้ผมก็ตัดสินใจคิดทบทวนกับตัวเอง ว่าจะเอายังไงดี เราก็เลยพิมพ์ข้อความเพื่อที่จะส่งไปหาพี่เขา นั่นก็คือประโยคบอกเลิกนั่นเอง แต่ผมยังไม่ทันได้กด แชทพี่เขากับเด้งขึ้นมาก่อน ว่าพี่เขาอยากอยู่คนเดียว ผมจะทำไงได้ละ ก็ต้องตามนั้น...เราคบกันได้ไม่ถึงเดือนเราก็เลิกกัน...
ผมรู้มาเสมอว่าพี่เขาอึดอัดใจที่จะต้องมาขอผมว่าจะไปร้านเหล้า ผมงี่เง่างอแงกับพี่เขาบ่อยมาก ตอนนี้ก็คือผมเสียใจมาก ผมอยากลืมพี่เขาให้เร็วๆ ผมเลิกเป็นเพื่อนในเฟส ไปเลิกติดตามในไอจี เพราะผมไม่อยากรู้ความเคลื่อนไหวของพี่เขา จิตใจของผมมันกระวนกระวายมาก จะทำอะไรผมก็นึกถึงแต่พี่เขา บางทีแบบผมอารมณ์ดีอยู่ ผมก็เศร้าขึ้นมาได้ เพียงแค่ได้ยินหรือนึกถึงพี่เขา หรือมันอาจจะเป็นเพราะผมเริ่มจาก 0 ไป 100 แล้วพี่เขาเริ่มจาก 100 ไป 0 ผมก็เลยอยากรู้ว่าผมควรอยู่คนเดียวใช่ใหม ผมเสียใจมาก ...
เราแค่อยากระบายในเรื่องที่เราอึดอัด
คือผมมีแฟนอยู่คนหนึ่งครับ เขาเป็นรุ่นพี่ผม 1 ปี ผมอยู่ปี 2 เขาอยู่ปี 3 เริ่มต้นเลยคือผมขึ้นปี 1 มาเรียนที่นี่ พี่เขาก็เป็นฝ่ายเข้ามาคุยกับผมก่อน ก็คือมาจีบนั่นแหละ แต่ตอนนั้นผมผมยังไม่อยากมีแฟน เพราะผมรู้ว่าผมเป็นคนขี้เบื่อ คบกับใครได้ไม่นาน มากสุดผมคบได้นานสุดประมาณ 1 เดือน แล้วก็เลิก แฟนคนล่าสุดผมมีล่าสุดก็ตอน ม.6 ก่อนที่จะเข้ามหาลัย ผมเป็นคนบอกเลิกเขา เพียงแค่ผมรำคาญเขา อีกทั้งผมไม่มีเวลาให้เขาเลย เพราะผมต้องทำเรื่องเกี่ยวกับการเข้ามหาลัย หลังจากผมบอกเลิกแฟนคนนั้น ผมก็เลยรู้สึกว่า ผมไม่ควรที่จะรักใคร และไม่ควรที่จะให้ใครมารัก ผมเลยบอกกับตัวเองไว้ว่า จะไม่คบกับใครง่ายๆถ้ายังไม่มั่นใจว่าอยากได้เขาเป็นแฟนจริงๆ ผมไม่อยากทำให้ใครเสียใจ... กลับมาตอนปี 1 นะครับ หลังจากที่พี่เขาตามจีบผม ผมก็คุยกับพี่เขา เอาจริงๆตอนนั้นผมก็มีใจให้แหละครับ แต่คือผมไม่กล้ารักไง ผมก็คุยไปเฉยๆ คือผมแบบเฉยชามากคือผมอยากให้เราคงสถานะไว้คือแค่คุยกันก่อน จนพี่เขาคงรอไม่ไหวหรือทนกับความเฉยชาของผมไม่ไหวก็ไม่รู้ จนเราก็เลิกคุยกัน และผมก็รับรู้มาตลอดว่าพี่เขาเสียใจที่ผมทำแบบนั้น และจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันเลย (อะผมลืมบอกว่าผมเรียนคณะเดียวกันกับพี่เขา แต่คนละสาขากัน) ตลอดช่วงที่ไม่ได้คุยกัน ก็มีคนเข้ามาคุยเข้ามาจีบผม แต่ผมก็ไม่ได้คบใครเลย (เหมือนคนปิดกั้นตัวเองจากความรัก) ทีนี้ผ่านไปกี่เดือนไม่รู้ พี่เขาก็กลับมาคุยกับผมอีก ในช่วงกีฬามหาวิทยาลัย ก็คือสเต็ปเดิมเลยครับ พี่เขาเป็นฝ่ายจีบผมอีกครั้ง ผมก็บ่ายเบี่ยงเหมือนเดิม เพราะผมยังไม่มั่นใจที่จะคบใคร จนพี่เขาก็ต้องเลิกคุยกับผมอีกครั้ง ผมก็เข้าใจนะว่าพี่เขาคงเสียใจกับความเฉยชาของผม และก็เวลาผ่านมาอีกหลายเดือน พี่เขากลับมาคุยกับผมอีกครั้ง ตอนนี้ผมขึ้นปี 2 แล้ว ก็คือเต็ปเดิมเลยครับ เหมือน 2 ครั้งที่ผ่านมา แต่รอบนี้ผมลองเปิดใจคุยกับพี่เขา ซึ่งเราคุยกันประมาณ 3 เดือนกว่าๆ จนผมกล้าที่จะเปิดใจคบพี่เขาเป็นแฟน ผมต้องบอกเลยว่าพี่เขาไม่ได้หน้าตาดี ไม่ใช่สเป็คของผมเลย แต่ผมชอบเขาที่ความพยายาม และสิ่งเล็กๆน้อยๆที่เขาทำให้ผม เราคบกัน วันที่ 30 ธันวาคม 2018 และนั่นมันอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของความงี่เง่าของผมก็ได้ คือเคยได้ยินคำว่า "ถ้าเราได้เริ่มการเป็นเจ้าของซึ่งกันและกันแล้ว ความงี่เง่าความหวงก็จะเริ่มเข้ามา" ผมงี่เง่าเรื่องหลักๆเลยคือเรื่องที่พี่เขาชอบเข้าร้านเหล้า ก่อนคบผมคิดเรื่องนี้หลายรอบมาก ผมรู้ว่าพี่เขาเข้าร้านเหล้าบ่อยมาก แต่ตอนคบกับผมพี่เขาก็ลดไปบ้างนะครับ แต่สำหรับผม ผมว่ามันเยอะเกินไป สัปดาห์ละ 2 ครั้งได้ ผมก็จะงอแงกับเขาเรื่องนี้ จนช่วงหลังๆ ผมเริ่มรู้สึกว่าเราคุยกันน้อยลง พี่เขาเปลี่ยนไป สิ่งเล็กๆน้อยๆที่มีให้ มันก็หายไปหมดเลย อย่างเมื่อก่อนเราคุยกันบ่อยมาก พี่เขาจะไม่ตัดบทสนทนา แต่ช่วงหลังมาก็คือถ้าผมจบบทสนทนาพี่เขาก็จะจบบทสนทนาเลย ช่วงเวลาที่เราคุยกัน คือถ้าเราแคร์ใครมากๆเราจะรับรู้ได้ว่ามันไม่เหมือนเดิม ผมคาดหวังกับพี่เขาสูงไปหรือผมงี่เง่ามากเกินไปอ่ะครับ สุดท้ายผมก็ไปเห็นอะไรบางอย่างว่ามีคนหนึ่งมากดหัวใจ กดเศร้า กดว้าว ในโพสต์ในรูปพี่เขา เราก็เลยเข้าไปดูในเฟสคนที่มากด แล้วเราก็เข้าไปส่อง จนพบว่าแฟนเราก็ชอบไปกดหัวใจ กดเศร้าในเฟสเขาคนนั้นแทบทุกอันเหมือนกัน ผมเลยแคปหน้าเฟสคนนั้นไปถามแฟน แฟนเขาก็บอกว่าเป็นรุ่นน้อง พอถามไปถามมาเขาบอกว่าเคยคุยกันมาก่อน แล้วผมควรรรู้สึกยังไงอ่ะ แฟนตัวเองไปกดหัวใจให้คนอื่น เขาก็บอกว่าแค่พี่น้องกัน แต่การกระทำ การพิมพ์ การโพสต์ไปหาเขา มันไม่เหมือนพี่น้องกันอ่ะครับ จนเหตุการณ์นี้ผมก็ตัดสินใจคิดทบทวนกับตัวเอง ว่าจะเอายังไงดี เราก็เลยพิมพ์ข้อความเพื่อที่จะส่งไปหาพี่เขา นั่นก็คือประโยคบอกเลิกนั่นเอง แต่ผมยังไม่ทันได้กด แชทพี่เขากับเด้งขึ้นมาก่อน ว่าพี่เขาอยากอยู่คนเดียว ผมจะทำไงได้ละ ก็ต้องตามนั้น...เราคบกันได้ไม่ถึงเดือนเราก็เลิกกัน...
ผมรู้มาเสมอว่าพี่เขาอึดอัดใจที่จะต้องมาขอผมว่าจะไปร้านเหล้า ผมงี่เง่างอแงกับพี่เขาบ่อยมาก ตอนนี้ก็คือผมเสียใจมาก ผมอยากลืมพี่เขาให้เร็วๆ ผมเลิกเป็นเพื่อนในเฟส ไปเลิกติดตามในไอจี เพราะผมไม่อยากรู้ความเคลื่อนไหวของพี่เขา จิตใจของผมมันกระวนกระวายมาก จะทำอะไรผมก็นึกถึงแต่พี่เขา บางทีแบบผมอารมณ์ดีอยู่ ผมก็เศร้าขึ้นมาได้ เพียงแค่ได้ยินหรือนึกถึงพี่เขา หรือมันอาจจะเป็นเพราะผมเริ่มจาก 0 ไป 100 แล้วพี่เขาเริ่มจาก 100 ไป 0 ผมก็เลยอยากรู้ว่าผมควรอยู่คนเดียวใช่ใหม ผมเสียใจมาก ...