เหนื่อยกับชีวิตความสัมพันธ์ตอนนี้มาก ไม่รู้จะไปต่อยังไง

ตอนนี้ความรู้สึกแย่มาก ไม่ได้เกี่ยวกับคนรักนะ เรื่องเพื่อนนี่แหล่ะ รู้สึกว่าการมีเพื่อนทำไมมันเหนื่อยแบบนี้ บางทีเราก็คิดแต่คนอื่นรู้สึกยังไง แต่พอมาคิดดู ทำไมเราไม่ถนอมน้ำใจของตัวเองบ้าง ก็คิดแบบนี้มาตลอด เอาเข้าจริงก็จัดระเบียบความรู้สึกไม่ได้อยู่ดี

เบื่อมากที่ต้องมาโทษตัวเองซ้ำไปซ้ำมาเวลาทะเลาะกัน

หลายครั้งที่เรามักจะรู้สึกว่าเพื่อนๆจะลืมเราไป ตั้งแต่ชวนไปเที่ยว กินข้าว คุยกันสัพเพเหระ

แค่เพื่อนไม่ตอบแชทเราก็รู้สึกว่าเพื่อนไม่อยากที่จะเสวนากับเราละ

บางทีทักแชทแยกไปก็ตอบแบบขอไปที ตอบแบบไม่อยากจะคุย

บางทีเรื่องที่เราไม่รู้ ก็ชอบต่อว่าทำไมไม่รู้ทำไมไม่หาข้อมูล

เราเบื่อมากที่เพื่อนไม่เคยถนอมน้ำใจเราเลย พอถึงเวลาโกรธกันแล้วจะพูดความรู้สึกออกมาทั้งหมด ดันกลายเป็นเราพูดไม่ออก น้ำเต็มปาก แล้วเพื่อนยังคงใส่ๆ ใส่เราจนเรากลับมารู้สึกแย่

เพื่อนชอบว่าเรา แต่เพื่อนก็ยังคงทำมันซะเอง

หลายครั้งที่อยากจะเลิกเป็นเพื่อน แต่ถ้าเราเลิกเป็นเพื่อนกับคนนี้ เพื่อนคนอื่นในกลุ่มก็คงไม่ได้มาคุยกับเรา

ตอนนี้แย่มาก อาจจะไม่ได้คิดเรื่องนี้ตลอดเวลา แต่พอมานึก จิตใจมันก็ดาวน์ลงไปทุกที

นี่เคยคิดว่าเพราะเรามองแต่ข้อเสียคนอื่น ลืมมองข้อเสียตัวเองหรือเปล่า... แต่มันไม่ช่วยเลย

เรารู้สึกมาตลอดว่าที่เพื่อนทำกับเรานั้น มันทำให้เรารู้สึกโดดเดี่ยวมาตลอด

ทะเลาะกันบ่อยมาก แต่หลังจากทะเลาะเราชอบรู้สึกว่ามีแค่ตัวเราคนเดียวที่ปรับตัวเองเข้ากับไลฟ์สไตล์คนอื่น จนมันท้อไปหมด อยากเลิกมีเพื่อนแล้ว แต่สังคมมหาลัยมันไม่ได้ช่วย อำนวยให้คนเราอยู่คนเดียวได้

มันรู้สึกแย่ไปหมดเลย

ทุกครั้งที่แย่ ก็นึกถึงหน้าพ่อตลอด ว่าเราแย่แค่ไหน พ่อต้องสบายก่อน เราจะเป็นไงก็ได้ เพื่อนช่างมัน

แต่โลกปัจจุบัน ไม่มีเพื่อนคือใช้ชีวิตลำบากมาก ทำไงดี

เรายังสรุปกระทู้ตัวเองไม่ได้เลย ว่าจะเอายังไง จะรบายหรือจะขอคำปรึกษาดี หรือบางทีควรจะลองไปพบจิตแพทย์สักครั้งดีคะ?