เคยคุ้นอำนาจใช้ toshare

โคลง สองดั้น, โคลง สามดั้น โดยทั่วไปนั้น ใช้เพื่อ ช่วยดำเนินเรื่อง น้อยนักที่จะแต่ง ต่อเนื่อง ยาว ๆ ครับ โคลง สองดั้น เฉกเช่น โคลง สองสุภาพ เพียงแต่ บาทท้าย แบบ บาท๔ ของ โคลง สี่ดั้น สัมผัส ระหว่างบ

สายลมแห่งความเกลียดชัง โถมถั่งต้นรักเอนไหว มิตรภาพอบอุ่นเคยคุ้นใจ มอดไหม้พร้อมรักที่หักลง คมหอกแห่งความเคืองแค้น ฝังแน่นกลางใจจนไพล่หลง ว่าดับได้ด้วยทิฐิทรนง สาปส่งไสขับให้วับวาย โอ้... กัลยาณมิตร ย

ขอบคุณ...สำหรับความอดทนอดกลั้น แม้จะถูกใส่ร้ายป้ายสีต่างๆ นานา ขอบคุณ...สำหรับความแข็งแกร่ง แม้จะต้องฝ่าอุปสรรคที่ถั่งโถมจากฝ่ายตรงข้ามและมือที่มืองไม่เห็น ขอบคุณ...สำหรับความสุภาพอ่อนโยนและโสรัจจะ แม

กลอนเขาดีจิงๆ ให้ตายเถอะ กำนัน ***ครู ป. มช ฝากถึงลุงกำนัน*** ชักจะเยอะ เกินไป ไหมน้าเทือก น้าจะเลือก ทางลง เอาตรงไหน โบราณว่า ได้ที ขี่แพะไล่ แต่ถ้าขี่ เยอะไป แพะก็เซ็ง เริ่มตอนแรก ก็ดูหล่อ ที

หลายสิ่งหลายอย่างแค่เริ่มต้นเราก็เห็นจุดจบแล้วว่าจะเป็นอย่างไร อย่างเช่นหากเราสร้างอาคาร หากมองเห็นว่า ตั้งแต่ฐานราก เสา คาน มันเริ่มเอียงตั้งแต่ต้น หากเรายังฝืนสร้างมันต่อไปโดยที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข