ผมอยากจะเจอกับเขาอีกครั้งนึง แต่ผมไม่มีเส้นทางติดต่อกับเขา

กระทู้คำถาม

วันนี้ก็เป็นวันจันทร์แสนน่าเบื่ออะนะ ผมก็เลยไม่เข้าเรียน เพราะเบื่อเนี่ยแหละไม่มีอะไรมาก ทำให้ตอนเช้าผมก็ไปเข้าร้านแมคโดนัลด์
แล้วก็ไปสั่งเฟรนฟรายตามมารายาท แต่ก็เป็นอะไรที่โดนใจมากเพราะเขาแจก กาแฟฟรีแก้วนึง ฮ่าๆ จากนั้นผมก็นั่ง
เห็นผู้หญิงคนนึงที่ดูจากการแต่งตัวแล้ว เรียนระดับมหาลัยแน่นอนแต่เขาก็นั่งเล่นมือถือไป ผมก็ฟังเพลงของผมไป
จากนั้น ด้วยความที่ผมกะไว้แล้วว่าวันนี้ไม่เข้าเรียนผมก็ หยิบหนังสือเล่มนึงมาอ่านก็มันเป็นความชอบอะเนอะ
มันไม่ใช่หนังสือการ์ตูน หรือ นิยาย ไรแบบนี่นะ มันเป็นหนังสือ สอนออกแบบเล่มนึงก็นะผมก็อยากออกแบบเป็นไงเลยอ่าน
คราวนี้แหละผมก็อ่านไปได้ซักพัก ผมไม่แน่ใจเวลาว่ากี่โมงแต่ก็ก่อนห้างเปิด เวลาห้างเปิดก็ 10:30 ถูกมะ
ไอเราก็อ่านจนซักพัก เหมื่อลอยคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ด้วยความที่เราจะเรียกสติ เราก็มองไปเจอกับผู้หญิงคนนั้น แต่เขากำลังจ้องผมอยู่

          เชี่ยยย คือผมเป็นคนขี้อายมากสำหรับการมองใครก็ไม่รู้ที่ไม่รู้จัก แต่เวลาผมทำงานหรือตอนเรียน ผมก็เป็นหน่วยพรีเซ้นนะ 555+
ตอนนั้นผมก็ไม่รู้จะทำไงแต่ ผมสบตาแค่แปปเดียวเองอะ ใจเต้นแรงมาก เขาก็น่ารักนะแต่เราก็ไม่กล้าไง หลังจากนั้นแหละ
สติหลุด โครตหลุดเลย จากที่นั่งคิดเพลินๆ คราวนี้แหละกลายเป็นไปแอบมองเขาซะงั้น!! บ้าเอ้ย พิมพ์อยู่แล้วนึกภาพยังเขินเลย55
คือเขาไม่ได้มอง แค่ครั้งเดียวไง ถ้าครั้งเดียวแล้วเผลอไปสบตา มันก็ยังพอคิดได้ว่า เห้ยแค่มองม้างง มันไม่ใช่ละ เขามองผม ผมรู้ตัว
แต่ผมไม่รู้ว่าจะ รีแอคยังไง วางตัวไม่ถูก ตอนนั้นโลกเปลี่ยนสีเลย เพลงในหูฟังมันก็เพราะดีนะ แต่ๆๆๆ เนื้อหาเพลง ดึงซะไม่มีสติ
นอกจากนั้นเขาก็มองมาที่ผม ชิบผายละไงหละ คือมันไม่ได้แบบมองมาในขณะที่ผมอ่านหนังสือหรือหลบตาไง เขาหันมาสบตาผมอีกที
ตอนแรกผมก็เท้าคางปกติแหละ กลายเป็นป้องตาตัวเองไม่ให้เขารู้ แต่เขาก็คงรู้แหละ ก็เล่นสบตากันตั้ง3 4 รอบ
แต่ก็มีครั้งนึงที่ผมหันไปสบตาเขาเอง ผมเห็นชัดเจนมาก เขาหลบตาและแอบยิ้ม ขำ ผมก็เขินไง สบตาแปปเดียวก็หลบละ555
ตอนนั้นผมรู้สึกว่าเป็น 1 ชม ที่มันนานไป 2 วัน แล้วพอห้างเปิดเราก็เดินจากกันไปโดยไม่ได้ติดต่ออะไรกัน จบอย่างงี้ มีคำถามในหัวแน่ๆ
ทำไมไม่บอกเขาไปวะ เผื่อจะได้เส้นทางติดต่อ  ก็ตอบตรงนี้เลยว่า เขินเลยไม่ได้บอกไป 55555

ผมก็ไม่รู้หลอกว่าเขาคิดยังไง ขำอะไร แต่ผมรู้ตัวผมดีว่า ผมเขินเพราะอะไร เคยอ่านกระทู้หรือนิยายนะ คือมันก็แบบเออน่ารักดี
แต่ไม่คิดไงว่ามันจะเกิดขึ้นกับตัว จากร้านแมคที่เป็นที่โดดเรียนประจำของผม มันเปลี่ยนสีไปเลย จากร้านที่เปิดตอนเช้า แอร์กำลังสบาย
แล้วยิ่งอ่านหนังสือนี้โอโห้ชิวเวอร์ แต่ในวันนี้ ผมมากับความรู้สึกอมทุกข์ลึกๆ นก เครียด สังคม ครอบครัว เพื่อน และงาน
วันนี้เขาเปลี่ยนวิสัยทัศน์ผมอีกแล้ว ก็มีคนชอบผมนะ แต่ผมไม่เคยตกหลุมรักใครนอกจากแฟนคนแรก และ เธอคนนั้นที่ผมไม่รู้จัก
ก็นะบ้านผมก็ไม่ได้อยู่แถวนั้นแต่ที่นั่นแค่เป็นที่ประจำผมเฉยๆ อิอิ
ถ้าเธอคนนั้นกำลังอ่านอยู่ก็ช่วยตอบหน่อยเนอะ หลังไมค์มาก็ยังดี