1. ความแข็งแรงของรูปร่างและความสูง นักเตะจีนชนะเราด้วยจุดเริ่มต้นนี้ เพราะมองว่าเบสิคและเทคนิคเรากับเขา ส่วนบุคคลไม่ห่างกันมาก เผลอๆ จะเท่านๆกันด้วย ดูจากในครึ่งแรกและครึ่งหลัง เวลาที่ทีมไทยบีบทีมจีน นักเตะจีนก็ออกอาการล่นจ่ายบอลเสียเหมือนกัน ดังนั้นสิ่งที่จีนแก้เราแบบง่ายๆ คือเวลาโดนบีบเขาจะเตะโด่งไปข้างหน้าเลย เพราะเขาเชื่อว่าถ้าวัดกันด้วยลูกกลางอากาศเขาชนะค่อนข้างสูง ด้วยรูปร่างที่สูงและกล้ามเนื้อที่เขาสร้างมา เวลาขึ้นโหม่งหรือเบียดเขาได้เปรียบเราซะส่วนมาก ดังนั้นเขาเลยแก้การบีบพื้นที่เราได้โดยการโยนยาวไปให้ด้านหน้าเข้าปะทะ และรอเก็บแถวสองเอา แต่กับเราเวลาถูกจีนบีบพื้นที่ เราจะแก้ได้แค่การเลี้ยงหนีหรือออกบอลเรียดเท่านั้นถึงจะครองบอลต่อได้ แต่ส่วนมากเราจะทำไม่ได้ พอจะแก้ด้วยการโยนข้ามฝากก็ไม่แม่น จะแก้ด้วยการโยนขนานเส้น ผู้เล่นแดนหน้าเราก็ปะทะทางอากาศแพ้จีนตลอด นี่คือจุดสลบใหญ่อย่างแรกของเรา
2. ความฟิตของนักเตะจีนโดยรวม ดูเหมือนนักเตะจีนจะฟิตกว่าเรา เกือบทุกคนสามารถวิ่งได้อึดและถึกกว่าเรา นักเตะเราจะมีแค่ ชนาธิป, โด, มิก้า, ฐิติพันธ์, ธีรธร เท่านั้นที่ความฟิตพอวัดกับพวกจีนได้จนจบ 90 นาที นอกนั้นจะหมดก่อนจีน ทำให้เวลาจะเร่งเกมช่วงท้าย หรือ แม้แต่จะประคองเกมก็ยังไม่ไหว ยิ่งเจอทีมที่เล่นบอลปะทะแบบจีนแล้วด้วย หรือ ถ้าเจอโคตรบอลแบบ อิหร่าน ญี่ปุ่น เกาหลี แม้แต่ตอนนี้ถ้าเจอเวียดนาม ผมว่าเราจะตายตอนจบแน่นอน เพราะฟิตน้อยกว่านั่นเอง นี่คือความแตกต่างที่สอง
3. ความสามารถในการแก้เกมของโค้ช อันนี้ชัดเจนมาก เพราะ โค้ชโต่ย วางเกมครึ่งแรกมาดี จนทีมจีนเล่นบอลสะเปสะปะไปเลย ยิ่งช่วงโดนเรายิงนำ จีนนี่เล่นบอลแบบบอล อบต เลย แต่เผอิญกุนซือฝั่งจีนคือ มาเชลโล่ ลิปปี้ พอเขาได้แก้เกมตอนพักครึ่งเท่านั้น รูปเกมนักเตะจีนดูเป็นระเบียบขึ้น แน่นอนขึ้น แม้รูปแบบก็ยังใช้ทรงบอลโบราณเหมือนเดิม แต่การเคลื่อนที่ของ หวู่ เล่ย อันตรายขึ้น โดยการวิ่งตัดไลน์หลังเราบาง หรือ ลงมาเก็บจังหวะสองจากการโหม่งตั้งของหน้าจีนดีขึ้น การครอสจากด้านข้างแน่นอนมากขึ้น และกองกลางจีนเล่นบอลกับพื้นมากขึ้น ไม่เร่งโยนอย่างเดียว ในตอนไทยตั้งบอลจากแดนหลัง หน้าจีนทุกตัวจะวิ่งเขาหาหลังเราแบบรวดเร็วและพร้อมเพรียง กล่าวคือพยายามบีบให้เราออกบอลแบบโยนยาวนั่นเอง เพราะรู้ว่าหน้าเราไม่ถนัดลูกกลางอากาศ กองหลังจีนจะชนะไทยแน่ๆในการปะทะแบบนี้ นี่คือความแตกต่างที่สาม และเป็นความแตกต่างที่สำคัญที่สุดในความคิดผม
ป.ล. แต่ถึงแพ้ผมว่าเราก็มาได้ตามมาตราฐานแล้ว ถ้านับจากจุดต่ำสุดในนัดแรกที่เราน่าจะตกรอบไปแล้วครึ่งตัว ดังนั้นการเลือกโค้ชคนถัดไป ไม่ว่าจะใช้คนเดิมหรือจ้างใหม่ สมาคมคงต้องเลือกให้ดีและเข้ากับธรรมชาติของทีมเราให้ได้ เพราะการแข่งขันครั้งนี้เราได้เห็นจุดบกพร่องของเราทั้งตัวนักเตะ ระบบทีม และการแก้เกมของโค้ชแล้ว ว่ามันได้แค่ไหนในตอนนี้
วันนี้ผมเห็น 3 สิ่งใหญ่ๆที่ทีมชาติจีนเหนือกว่าทีมชาติไทย
2. ความฟิตของนักเตะจีนโดยรวม ดูเหมือนนักเตะจีนจะฟิตกว่าเรา เกือบทุกคนสามารถวิ่งได้อึดและถึกกว่าเรา นักเตะเราจะมีแค่ ชนาธิป, โด, มิก้า, ฐิติพันธ์, ธีรธร เท่านั้นที่ความฟิตพอวัดกับพวกจีนได้จนจบ 90 นาที นอกนั้นจะหมดก่อนจีน ทำให้เวลาจะเร่งเกมช่วงท้าย หรือ แม้แต่จะประคองเกมก็ยังไม่ไหว ยิ่งเจอทีมที่เล่นบอลปะทะแบบจีนแล้วด้วย หรือ ถ้าเจอโคตรบอลแบบ อิหร่าน ญี่ปุ่น เกาหลี แม้แต่ตอนนี้ถ้าเจอเวียดนาม ผมว่าเราจะตายตอนจบแน่นอน เพราะฟิตน้อยกว่านั่นเอง นี่คือความแตกต่างที่สอง
3. ความสามารถในการแก้เกมของโค้ช อันนี้ชัดเจนมาก เพราะ โค้ชโต่ย วางเกมครึ่งแรกมาดี จนทีมจีนเล่นบอลสะเปสะปะไปเลย ยิ่งช่วงโดนเรายิงนำ จีนนี่เล่นบอลแบบบอล อบต เลย แต่เผอิญกุนซือฝั่งจีนคือ มาเชลโล่ ลิปปี้ พอเขาได้แก้เกมตอนพักครึ่งเท่านั้น รูปเกมนักเตะจีนดูเป็นระเบียบขึ้น แน่นอนขึ้น แม้รูปแบบก็ยังใช้ทรงบอลโบราณเหมือนเดิม แต่การเคลื่อนที่ของ หวู่ เล่ย อันตรายขึ้น โดยการวิ่งตัดไลน์หลังเราบาง หรือ ลงมาเก็บจังหวะสองจากการโหม่งตั้งของหน้าจีนดีขึ้น การครอสจากด้านข้างแน่นอนมากขึ้น และกองกลางจีนเล่นบอลกับพื้นมากขึ้น ไม่เร่งโยนอย่างเดียว ในตอนไทยตั้งบอลจากแดนหลัง หน้าจีนทุกตัวจะวิ่งเขาหาหลังเราแบบรวดเร็วและพร้อมเพรียง กล่าวคือพยายามบีบให้เราออกบอลแบบโยนยาวนั่นเอง เพราะรู้ว่าหน้าเราไม่ถนัดลูกกลางอากาศ กองหลังจีนจะชนะไทยแน่ๆในการปะทะแบบนี้ นี่คือความแตกต่างที่สาม และเป็นความแตกต่างที่สำคัญที่สุดในความคิดผม
ป.ล. แต่ถึงแพ้ผมว่าเราก็มาได้ตามมาตราฐานแล้ว ถ้านับจากจุดต่ำสุดในนัดแรกที่เราน่าจะตกรอบไปแล้วครึ่งตัว ดังนั้นการเลือกโค้ชคนถัดไป ไม่ว่าจะใช้คนเดิมหรือจ้างใหม่ สมาคมคงต้องเลือกให้ดีและเข้ากับธรรมชาติของทีมเราให้ได้ เพราะการแข่งขันครั้งนี้เราได้เห็นจุดบกพร่องของเราทั้งตัวนักเตะ ระบบทีม และการแก้เกมของโค้ชแล้ว ว่ามันได้แค่ไหนในตอนนี้