เรื่องราวมันเริ่ม ขึ้นเมื่อ 17 ปี ก่อน ผมรู้จักและคบกับผู้หญิงคนนึง เธอเป็นคนที่ยิ้มแล้วน่ารักมาก เธอเป็นคนแรกที่ให้ของขวัญผม เป็น สร้อยข้อมือ และจี้รูปเด็กผู้หญิงกับเด็กผู้ชาย จูบกัน ใส่มาในกล่อง สบู่ ลัก คล้ายๆกับ รูปนี้อ่ะครับ ผมหาจากเน็ตมา
ตอนนั้นด้วยความที่เรายังเด็กทั้งคู่  เขาก็บอกเลิกผม ไป แต่เรายังเป็นเพื่อน กัน

ผ่านเวลามาไม่นานเท่าไร ผมย้ายบ้าน มาอยู่ใกล้บ้าน เธอ  เราก็กลับมาสนิท อีกครั้ง เธอขอให้ผม สอนเล่นกีต้า (ถ้าผมจำไม่ผิด เป็นเพลง อย่าทำแบบนี้ ) แต่ผมบอกว่า อย่าเลย นิ้วด้านป่าวๆ เดียวกูเล่นให้ร้องดีกว่า  แล้ว เธอก็ย้ายบ้านไป  เธอหายไป และ กลับมา พร้อมกับ แฟน เธอ ตอนนั้นผมไม่รู้สึกอะไรกับเธอเลย สำหรับผมแล้วเธอเป็นเพียงเพื่อนคนนึง ผมไม่รู้สึกอะไร เมื่อเธอมากับแฟน  จนเวลาผ่านไปนาน เรา ไม่ได้เจอกันอีกเลย และผมก็มีแฟน แล้วเธอก็กลับมา เธอทักผมมาให้เฟส แต่นั้น ทำให้ผมกับแฟนทะเลาะกัน ผมจึง บอกกับเธอไปว่า อย่ายุ่งกับผมอีก แฟนผมไม่ชอบ


ผมคบกับแฟนคนนี้ มา5 ปี ผมรักเธอมาก ทำทุกอย่างเพื่อเธอ แต่ ดูเหมือนเธอ จะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร เธอมักจะทำเหมือนเธอไม่รักผมเลย ในเวลาที่ผมกับเธอทะเลาะกัน เธอพร้อมจะทิ้งผมตลอดเวลาที่ทะเลาะกัน


และเมื่อไม่นานมานี้ เพื่อนผมคนนั้น ก็กลับมาในเฟส  เธอโพสแต่ อะไรประมาณว่าอกหัก เสียใจ ฟุ้งซ่าน ผมรู้สึกเป็นห่วง ผมเลยคุยกับเธอ เธอคงเจอปันหามาหนัก เธอไม่ยอมเล่าให้ ผมฟัง แต่ ผมเข้าใจนะ แล้วเราก็ได้คุยกัน จน เธอโพส รูปเก่า ผมจำเห็นหน้าเด็กผู้หญิงคนนั้น คนที่ ให้สร้อยข้อมือกับผม แล้วผม ก็ ส่ง ไปบอกเธอว่า เวลายิ้ม น่ารักมากเลยนะ อย่าเศร้าเลยนะเพื่อน  เธอบอกผมว่า ที่ผ่านมาเธออยากจะแก้ไขบางอย่างที่ผิด กับผม แต่เป็นผมเองที่ไม่รู้ จนวันที่ผมว่าเธอ ว่าไม่ต้องยุ่งกับผมอีก เธอจึง บอกตัวเองว่า มันเป็นไปไม่ได้  ผมบอกเธอไปว่าผมไม่รู้ว่ามันจะเป็นไปได้ไหม แต่ ยังไงก็ยังมีกูเป็นเพื่อนนะ  เราจบการสนทนา นั้นไว้  แต่ตั้งแต่วางสายไป ผม ยังคิดถึงเธอ ตลอด  ใจนึงผมก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ อีกใจนึงก็อยากดูแลเพื่อนคนนี้ แต่แฟนผมคงไม่ยอม      


มีใครเคยเป็นแบบผมไหม  แล้วผ่านมันไปได้ยังไง บอกผมที