ผมเป็นคนที่เข้ากับคนอื่น ได้ไม่ดีเลยครับ ผู้ชายด้วยกันเองไม่เท่าไหร่แต่พอเป็นผู้หญิงผมก็หน้าแดงพูดติดขัดไม่กล้าสบตา พยายามจะเข้าด้วยความสามารถของตัวเอง ผมก็จะเหมือนเด็ก เอ๋อๆ หน่อย พูดไม่รู้เรื่องติดๆขัดๆ พอมีคนอื่นที่พยายามเข้าหาผม ผมก็หน้าชาแล้วครับ หรือไม่ก็เป็นคนที่ดูเย็นชาไปเลย
แล้วก็เรื่องบุคลิก ผมเป็นคนที่ถ้าไม่รู้จักผมจะดูเย็นชาพูดน้อยสายตาน้ากลัวทำหน้านิ้งอยู่ตลอด แก้ไม่หายสักทีครับคนที่ที่อยู่ที่ผมไม่ฝึกงานอยู่ ก็บอกว่าให้ยิ้มบ้าง (หลายคนหลายครั้งด้วย) ซึ่งผมก็พยายามยิ้มเล็กน้อย และนั้นคือสิ่งที่ผมคิดพอผมไปส่องที่กระจกปรากฏว่าผมไม่ได้ยิ้มอยู่มันเกิดขึ้นจากอะไรครับ
คนที่เป็นผู้หญิงในร้านก็บอกว่าผมน่ากลัว เวลาผมมองหรืออยู่ใกล้ๆ กัน แต่เวลาอยู่กับเพื่อนที่สนิทไม่ใช่อย่างนี้เลย (แต่บางครั้งก็ยังเป็นแบบนี้นะ) จนตอนนี้เพื่อนที่ไปฝึกงานด้วยกัน สนิทกับคนในนั้นแล้ว แต่เหลือแค่ผมที่เหมือนคนนอก พอผมเห็นพากเค้าคุยเล่นกันกับเพื่อนผม ซึ่งผมก็อยากจะคุยบ้าง
รู้สึกแย่มากครับทำยังไงดี