สวัสดีครับ อันนี้คือกระทู้แรกที่ผมจะเขียนนะครับ
เรื่องนี้เกิดขันเมื่อปี 2560 ครับ
คือ ผมได้เป็นแฟนกับผู้ชายคนหนึ่ง (ขออนุญาตไม่ระบุชื่อครับ)
เราคุยกันในไลน์ได้ประมาณ 2 สัปดาห์ จากนั้น ผมจึงขอเขาเป็นแฟนครับ
เราคุยกันแทบทุกวัน บอกฝันดี ปลุกตื่นนอนทุกวัน ทำแบบนี้ได้เดือนนึง
พอผ่านไป 2 เดือน ผมขอเฟซบุคเขา
แต่เขาบอกกับผมว่า ยังไม่อยากให้ ไม่ค่อยได้ใช้อ่ะ
ซึ่งผมก็ตอบไปแบบซื่อๆว่า " ไม่เป็นไร เค้าเข้าใจตัวเองนะครับ " จากนั้นเราก็คุยกันต่อ
หลังจากที่ผมขอเฟซบุคเขาไม่ได้ ผ่านไป 3 วัน
เขาขอเลิกกับผมครับ ผมงงมาก ทำไมต้องมาเลิกกันด้วย
เขาบอกเขากลัว เขาไม่พร้อม ผมพยายามรั้งเขา แต่เขาก็ลบบัญชีไลน์ทิ้งหนีผมไปแล้ว
ผมเสียใจมาก ร้องไห้จนแทบน้ำตาจะเป็นสายเลือด
เพื่อนผมมาปลอบใจ และมันก็ไปค้นเจอเฟซบุคแฟนผม
ผมตกใจกับสิ่งที่เขาโพสต์มากครับ เขาโพสต์ว่า โสด ไม่มีแฟน ทั้งๆวันที่โพสต์นั้น
มันคือวันที่เราคบกันอยู่ครับ จนถึงวันนี้ ผมยังคาใจครับ ว่าเขาเลิกกับผมไปเพราะอะไรกันแน่
ป.ล.อาจจะเหมือนนิยายนิดนึงครับ เพราะผมเป็นคนชอบเขียนนิยาย แต่เรื่องนี้เกิดขึ้นจริงครับ
เขาหายไปโดยไม่มีสาเหตุ
เรื่องนี้เกิดขันเมื่อปี 2560 ครับ
คือ ผมได้เป็นแฟนกับผู้ชายคนหนึ่ง (ขออนุญาตไม่ระบุชื่อครับ)
เราคุยกันในไลน์ได้ประมาณ 2 สัปดาห์ จากนั้น ผมจึงขอเขาเป็นแฟนครับ
เราคุยกันแทบทุกวัน บอกฝันดี ปลุกตื่นนอนทุกวัน ทำแบบนี้ได้เดือนนึง
พอผ่านไป 2 เดือน ผมขอเฟซบุคเขา
แต่เขาบอกกับผมว่า ยังไม่อยากให้ ไม่ค่อยได้ใช้อ่ะ
ซึ่งผมก็ตอบไปแบบซื่อๆว่า " ไม่เป็นไร เค้าเข้าใจตัวเองนะครับ " จากนั้นเราก็คุยกันต่อ
หลังจากที่ผมขอเฟซบุคเขาไม่ได้ ผ่านไป 3 วัน
เขาขอเลิกกับผมครับ ผมงงมาก ทำไมต้องมาเลิกกันด้วย
เขาบอกเขากลัว เขาไม่พร้อม ผมพยายามรั้งเขา แต่เขาก็ลบบัญชีไลน์ทิ้งหนีผมไปแล้ว
ผมเสียใจมาก ร้องไห้จนแทบน้ำตาจะเป็นสายเลือด
เพื่อนผมมาปลอบใจ และมันก็ไปค้นเจอเฟซบุคแฟนผม
ผมตกใจกับสิ่งที่เขาโพสต์มากครับ เขาโพสต์ว่า โสด ไม่มีแฟน ทั้งๆวันที่โพสต์นั้น
มันคือวันที่เราคบกันอยู่ครับ จนถึงวันนี้ ผมยังคาใจครับ ว่าเขาเลิกกับผมไปเพราะอะไรกันแน่
ป.ล.อาจจะเหมือนนิยายนิดนึงครับ เพราะผมเป็นคนชอบเขียนนิยาย แต่เรื่องนี้เกิดขึ้นจริงครับ