นี่คือสิ่งที่ได้จากการซื่อสัตย์กับคน คนหนึ่งมากๆ

ตลอดเวลาที่คบกันมาไม่เคยนอกใจไปมีคนอื่นเลยสักครั้ง..
แต่ออกไปเที่ยว เที่ยวเสร็จก็กลับห้องตลอด
ตลอดเวลาที่คบกันมา 3 ปี 3 เดือน
ไม่มีวันไหนที่รู้สึกเสียดายเวลาสักนิด
วันที่เลือกแล้วว่าคนนี้แหละคือคนที่ใช่
คนที่เรารัก คนที่จะแต่งงานด้วย คนที่ไว้ใจ คนที่วางอนาคตไว้ร่วมกัน
แต่มาวันนี้..มันไม่มีอีกแล้ว
แม้ครั้งสุดท้ายที่เรายังอยู่เขายังเหลือที่จะทำสิ่งที่มันไม่ดีใส่เราตลอด
เราให้โอกาสเธอมานานแล้วนะ
มันนานมากพอสำหรับคนคนหนึ่งที่จะเอาแต่นั่งร้องไห้
มันนานมากแล้วเธอ
เรากลับไปทำใจมานานแล้ว
เรารู้แล้วว่าทุกอย่างอะมันไม่เป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว
แต่เรายังพยายามเพื่อเธอไม่พออีกหรอ?
เราไม่ไหวแล้วอะ.. พยายามไปทั้งที่ไม่ได้อะไรกลับมาสักอย่าง
คนเราอะวันหนึ่งมันก็ท้อ..
สุดท้ายแล้วเรายังไม่เคยโทษเธอเลยสักครั้ง
เอาแต่นั้งโทษตัวเองว่า..
ทำไมตอนมีอยู่อะ ไม่ทำสิ่งที่ดีๆกว่านี้
แต่ต่อให้เราดีเท่าไหร่?
เธอก็ไม่พอสักที