มีเรื่องอยากระบาย และ ปรึกษาหาวิธีแก้ไขค่ะ

สวัสดีค่ะ เพื่อนๆพี่ๆชาวพันธิปทุกคน ก่อนอื่นเรื่องที่จะเล่าอาจจะฟังดูไร้สาระเป็นปัญหาวัยรุ่นสักหน่อย แต่อยากขอความคิดเห็นจากเพื่อนๆ พี่ๆ ชาวพันธิปว่าหนูควรทำอย่างไร คือเรื่องมีอยู่ว่าหนูเป็นคนที่มีปัญหาเรื่องเพื่อนมาตลอดค่ะ อยากเป็นเพื่อนกับใครๆ ก็เป็นอันต้องพังไปหมด คือตั้งแต่เล็กจนโตเลยค่ะ คือหนูก็พยายามไม่โทษใครนะคะ คือก็เด็กๆ เนอะ เรื่องทะเลาะกันระหว่างเพื่อนก็ปกติ เธออยากมีเพื่อนคนอื่นคุยกับคนอื่นๆ หนูค่อนข้างเป็นคนขี้น้อยใจ เลยอาจจะทำไม่ดี พูดไม่ดีกับเพื่อนเลยเป็นแบบนี้ แต่ก็พยายามแก้ไขมาตลอดจนปลงๆ พอตอนนี้ขึ้นมหาลัย มีสังคมใหม่เพื่อนใหม่ๆ เราก็อยากมีเพื่อน เทใจให้เพื่อนแต่อยู่มาวันนึงเค้าก็แบนเรา ไล่เราออกจากกลุ่ม ขาดการติดต่อ เพียงเพราะว่าเค้าว่าเราน่ารำคาญ  ซึ่งตอนนั้นหนูกำลังเครียดและปรึกษาเพื่อนกลุ่มนั้น แต่เค้าก็บล๊อกใส่หน้าหนูเลยค่ะ ตอนนั้นหนูช็อคมาก พยายามถามตัวเองว่าเราผิดอะไร คือเรามีเพื่อนก็อยากปรึกษา แต่เค้ากลับทำแบบนี้กับเรา ตอนนั้นเราก็มีปัญหากับเพื่อนอีกกลุ่มนึงอยู่ คือพูดง่ายๆตอนนั้นคือกลายเป็นตัวคนเดียวไปเลยหันไปหาใครก็ไม่มี คือเศร้ามาก ชีวิตดิ่ง ประจวบกับเหตุการณ์หลายๆ อย่างๆ เราก็ดีเพรสไปเลย นอนติดเตียงร้องไห้ไปหลายวัน คือทุกวันนี้ก็พอทำใจได้แล้วค่ะ พยายามไม่สนช่างมัน คือก็ผ่านไปปีกว่าแล้ว แต่หนูยังลืมไม่ได้เลยค่ะ เหมือนมันมีผลกระทบต่อจิตใจตลอดเวลา เหมือนมันสะสม บางครั้งเห็นหน้าพวกกลุ่มนั้นหนูจะรู้สึกกลัวประหม่าขึ้นมา วันนั้นก็จะไม่มีสมาธิไปทั้งวัน หนูจำตัวเองไม่ได้แล้วซ้ำว่าตอนที่อยู่ธรรมดามีความสุขเป็นยังไง ยกเว้นตอนกิน น้ำหนักก็พุ่งเร็วมาก บ่อยครั้งที่เครียดจนนอนไม่หลับ  
                        หนูควรเดินไปปรึกษาจิตแพทย์ไหมคะ หรือ ควรหันหน้าเข้าธรรมมะ ทำบุญด้วยวิธีไหน บางทีหนูคิดๆ นะคะ ว่ามันอาจจะเป็นกรรมที่เราทำมา เพราะเราก็ประสบพบเจอกับ เรื่องราวแบบนี้ตลอด จนบางครั้งก็รู้สึกหวาดระแวง เวลาจะคุยกับใครหรืออะไร เราก็ไม่กล้าเชื่อเค้าสนิทใจค่ะ

   ขอบคุณที่สำหรับคำแนะนำ และ ให้ระบายนะคะ ขอบคุณจริงๆค่ะ
          อาจจะอ่านยากสักนิด เนื่องจากพิมพ์ในมือถือ ขออภัยด้วยค่ะ

คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
การกินมากไป นอนมากไป จากปกติ (เทียบกับช่วงที่ผ่านมาต่างกันอย่างผิดสังเกต) เป็นปัจจัยหนึ่งที่แสดงถึง สุขภาพจิตเราเศร้าหมองได้ครับ
แต่สุขภาพจิตใจเราเศร้าหมอง จนถึงเป็นปัญหาสุขภาพจิต และถึงจุดที่ต้องปรึกษาจิตแพทย์นั้นมีปัจจัยหลายอย่าง ที่ยังบอกแน่ชัดไม่ได้

แต่ให้สังเกตง่ายๆว่า สิ่งทีเ่กิดขึ้นรบกวนชีวิตประจำวันเรามากน้อยแค่ไหน ถ้ามันเริ่มรบกวนชีวิตประจำวันเราแล้วการ พบจิตแพทย์เป็นเรื่องที่แนะนำ(การวิตกกังวลเกี่ยวกับปัญหาสุขภาพจิตก็เป็นสัญญานว่าการพบคุณหมอก็เป็นทางเลือกที่ดี เพราะความวิตกกังวลนั้นรบกวนจิตใจเราต่อเนื่องได้มากกว่าที่คิด)กันไว้ดีกว่าแก้ย่อมดีกว่าเสมอ  หรือ อาจะเริ่มต้นจากการโทรสายด่วนสุขภาพจิตได้ครับ

ข้อดีของเรื่องนี้คือ เรายังรุ้ตัวว่า เรากำลังขาดความสุข และเราหาความสุขได้จากการกินเพียงอย่างเดียว
แสดงว่าเรามีสติรู้สึกตัวมากกว่า อีกหลายคนที่กำลังเศร้าแต่ไม่รุ้ตัวว่ากำลังเศร้า เพื่อนสมาชิกบางท่านที่เคยพูดคุย
มีปัญหาเรื่องการกินมากผิดปกติ กว่าจะรุ้ตัวเป็นเพราะขาดความสุข และมีปัญหาเกี่ยวกับความเหงาก็ใช้เวลาหลายปีมากๆ

การมีสติเห็นปัญหา เป็นข้อดีที่แสดงว่า
น้องยังมีกำลังระดับหนึ่งที่จะแก้ไขปัญหานี้ให้ดีขึ้นได้ก่อนที่มันจะบานปลาย เท่าที่เราเล่าให้ฟัง
ปมเราเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์กับเพื่อนอาจจะระยะใกล้หรือไกลไปกว่านั้นจนถึงวัยเด็ก
สิ่งที่เราต้องทำเพิ่มเติมอาจต้องพยายามลองทวบทวนถอยหลังไปเรื่อยๆว่า ทำไมความสัมพันธ์ต่างๆจึงมีความสำคัญกับจิตใจของเราเป็นพิเศษ
เก็บข้อมูลให้มากที่สุดว่า อะไรเป็นปมที่ทำให้สุขภาพจิตเราเปลี่ยนแปลง แล้วลองคุยกับคุณหมอดู

เป็นกำลังใจให้ครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่