เราเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่เพื่อนน้อยมากๆ แต่เพื่อนที่มีน้อยๆเนี่ย ให้เราเต็ม100%ทุกคน มีอะไรช่วยเหลือกันตลอด
เพื่อนเราบอกว่า ครั้งแรกที่เจอหน้าก็รู้สึกไม่ถูกชะตากับเราเลย ไม่อยากคุย เราทำอะไรก็ขัดหูขัดตาไปหมด แต่พอต้องทำกิจกรรมด้วยกันจริงๆถึงรู้ว่าเราก็นิสัยไม่ได้แย่เลย
แต่ยังไม่จบแค่นี้ คนส่วนมากที่เจอหน้าเราครั้งแรกจะไม่ค่อยชอบ ไม่รู้ว่าด้วยสีหน้าเราหรือท่าทางหรืออะไร แต่โดยปกติแล้วเราเป็นคนชอบยิ้มนะ แต่ไม่ถึงกับร่าเริงหรอก
เราพยายามปรับตัวทำทุกอย่าง ทั้งพยายามยิ้มอยู่ตลอดเพื่อไม่ให้คนที่เจอหน้าเรารู้สึกว่าเราไม่เป็นมิตร แต่ก็ยังมีคนหมั่นไส้เยอะอยู่ดี เราก็ทำได้เพียงแค่ยิ้มให้เวลาเค้าชักสีหน้าใส่ แต่กลับกลายเป็นเขาคิดว่าเรากวนตีนไปอีก เห้อออ ทำยังไงดีคะ!?
แค่เห็นหน้าก็เกลียดแล้ว เพราะอะไร?
เพื่อนเราบอกว่า ครั้งแรกที่เจอหน้าก็รู้สึกไม่ถูกชะตากับเราเลย ไม่อยากคุย เราทำอะไรก็ขัดหูขัดตาไปหมด แต่พอต้องทำกิจกรรมด้วยกันจริงๆถึงรู้ว่าเราก็นิสัยไม่ได้แย่เลย
แต่ยังไม่จบแค่นี้ คนส่วนมากที่เจอหน้าเราครั้งแรกจะไม่ค่อยชอบ ไม่รู้ว่าด้วยสีหน้าเราหรือท่าทางหรืออะไร แต่โดยปกติแล้วเราเป็นคนชอบยิ้มนะ แต่ไม่ถึงกับร่าเริงหรอก
เราพยายามปรับตัวทำทุกอย่าง ทั้งพยายามยิ้มอยู่ตลอดเพื่อไม่ให้คนที่เจอหน้าเรารู้สึกว่าเราไม่เป็นมิตร แต่ก็ยังมีคนหมั่นไส้เยอะอยู่ดี เราก็ทำได้เพียงแค่ยิ้มให้เวลาเค้าชักสีหน้าใส่ แต่กลับกลายเป็นเขาคิดว่าเรากวนตีนไปอีก เห้อออ ทำยังไงดีคะ!?