สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นต้องบอกก่อนเลยว่ากระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเราเลย (ถ้าพิมพ์ผิดก็ต้องขออภัยด้วย)
เข้าเรื่องเลยดีกว่า
ต้องบอกก่อนเลยว่าเรากำลังแอบชอบผู้ชายคนนึงอยู่โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเรากำลังแอบชอบเขา เราทำงานที่ใกล้ๆกัน เราเจอกันทุกวันตอนเลิกงาน เราชอบแอบมองเขาอยู่ทุกวันแต่ไม่ได้แสดงอาการใดๆเลยว่าเราชอบเขาอยู่ แต่เขาก็ชอบหันมามองเราแบบทำหน้าดุใส่เรา เราก็เฉยๆนะ แต่ในใจคือแบบคนนี้แหละที่ฉันอยากได้มาเป็นแฟน(คนอะไรไม่รู้โคตรมีเสน่ห์)
ลืมบอกว่าเราขึ้นรถสายเดียวกันแต่เขาลงก่อน แต่ก่อนที่เขาจะลงคือเขาชอบหันมามองเรา แล้วก็หันไปมองเขา สบตากันพักนึง คือเป็นแบบนี้ทุกวัน (ในใจเราเลยอดคิดไม่ได้ว่าเขาจะชอบเราอยู่หรือเปล่า)แต่ถ้าวันไหนที่เราเลิกงานช้าก็อดเจอเขา คือเราไปทำงานทุกวันก็เพราะอยากเจอเขา อยากที่จะได้เห็นหน้าเขาทุกวัน มันมีความสุขแบบบอกไม่ถูก แต่หลังๆมาคือเราไม่ได้เจอเขาเลย บางวันที่เจอเขา เขาก็ขึ้นรถสายอื่น เหมือนพยายามหลบหน้าเรา
เหมือนเขาไม่อยากเห็นหน้าเรา หรือเขามีแฟนแล้ว หรือเขาไม่ได้ชอบเรา
แอบชอบคนๆนึง
เข้าเรื่องเลยดีกว่า
ต้องบอกก่อนเลยว่าเรากำลังแอบชอบผู้ชายคนนึงอยู่โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเรากำลังแอบชอบเขา เราทำงานที่ใกล้ๆกัน เราเจอกันทุกวันตอนเลิกงาน เราชอบแอบมองเขาอยู่ทุกวันแต่ไม่ได้แสดงอาการใดๆเลยว่าเราชอบเขาอยู่ แต่เขาก็ชอบหันมามองเราแบบทำหน้าดุใส่เรา เราก็เฉยๆนะ แต่ในใจคือแบบคนนี้แหละที่ฉันอยากได้มาเป็นแฟน(คนอะไรไม่รู้โคตรมีเสน่ห์)
ลืมบอกว่าเราขึ้นรถสายเดียวกันแต่เขาลงก่อน แต่ก่อนที่เขาจะลงคือเขาชอบหันมามองเรา แล้วก็หันไปมองเขา สบตากันพักนึง คือเป็นแบบนี้ทุกวัน (ในใจเราเลยอดคิดไม่ได้ว่าเขาจะชอบเราอยู่หรือเปล่า)แต่ถ้าวันไหนที่เราเลิกงานช้าก็อดเจอเขา คือเราไปทำงานทุกวันก็เพราะอยากเจอเขา อยากที่จะได้เห็นหน้าเขาทุกวัน มันมีความสุขแบบบอกไม่ถูก แต่หลังๆมาคือเราไม่ได้เจอเขาเลย บางวันที่เจอเขา เขาก็ขึ้นรถสายอื่น เหมือนพยายามหลบหน้าเรา
เหมือนเขาไม่อยากเห็นหน้าเรา หรือเขามีแฟนแล้ว หรือเขาไม่ได้ชอบเรา