เวลาผมคุยกับแม่แรกๆจะดี พอช่วง ครึ่งทาง จนถึงท้าย แม่ผมจะชอบยกตัวอย่างโน้นตังอย่างนี้มา พูดว่าลูกคนนั้นลูกคนนี้ บอกให้ทำอย่างนั้นอย่างนี้ ซึ่งผมเคยพูดกับแม่ไปตรงๆแล้ว แม่ก็วกกลับมาเรื่องเดิมอีก โครตเบื่อเลยครับ เชื่อไหมผมคุยกับคนอื่น สบายใจกว่าคุยกับแม่ผมอีก ตัวผมยอมรับว่ายังไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต เวลาคุยเรื่องอนาคตกับแม่ทีไรโครตเซ็งเลย คือแบบผมพยายามจะพูดเอาแต่เนื้อ แต่แม่ผมนี่ บอกว่าผมไม่ฟัง ผมยอบรับว่าผมไม่ฟัง ส่วนแม่ผมก็ไม่ฟังเหมือนกัน ไม่รู้เป็นไร คุยกับแม่ทีไร ตอนผมยอมฟัง มาคุยกันใหม่แม่ยกตัวอย่างอีกและมีไครเจอแบบผมมั่ง
คือพ่อแม่ของผมเลิกกันตั้งแต่ผมยัง เด็ก พ่อผมแต่งงานใหม่ ผมเลยอยู่กับแม่ มาสักพัก จนแม่ผมแต่งงานใหม่อีก ทั้งชีวิตเหลือแม่ เป็นคนให้คำปรึกษาคนเดียว แต่เวลาคุยกับแม่ ทะเลาะกันทุกที เบื่อมาก ผมจะกลับบ้าน ก็กลับไม่ได้ แม่อยู่กับแฟนใหม่ ไม่ค่อยสะดวกเลย ได้แต่โทรคุย
ผมเครียกมากเลยครับ คุยกับแม่ทีไร ทะเลาะกันทุกที
คือพ่อแม่ของผมเลิกกันตั้งแต่ผมยัง เด็ก พ่อผมแต่งงานใหม่ ผมเลยอยู่กับแม่ มาสักพัก จนแม่ผมแต่งงานใหม่อีก ทั้งชีวิตเหลือแม่ เป็นคนให้คำปรึกษาคนเดียว แต่เวลาคุยกับแม่ ทะเลาะกันทุกที เบื่อมาก ผมจะกลับบ้าน ก็กลับไม่ได้ แม่อยู่กับแฟนใหม่ ไม่ค่อยสะดวกเลย ได้แต่โทรคุย