แม่เลี้ยงเดี่ยวค่ะ

สวัสดีค่ะ พอดีเราเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวค่ะ ไม่ได้ทำงาน อาศัยพี่และแม่ เพราะลูกยังไม่เลิกนม(1ขวบ4เดือน) กำลังดื้อแล้วซนมากๆค่ะ เข้าเลยน่ะกันค่ะ พอดีเราเลี้ยงลูกคนเดียว บางครั้งเหนื่อยและหงุดหงิด ลูกซนลูกดื้อ ก็มีตีมีดุกันค่ะ บางทีตีลูกลูกร้อง ก็โดนแม่ด่า แม่ว่าทุกครั้งสารพัดจะด่าเรา บางทีเราไปทำธุระส่วนตัวเราบาง เข้าห้องน้ำเอย อายน้ำเอย ฝากแม่ไว้ พอลูกเราร้อง เขาก็เรียกเรา อะไรๆก็เรียกเรา ทั้งๆทีเพิ่งจะหันหลังไป และวันนี้ ตอนหัวค่ำ เรากำลังจะอาบน้ำกับลูก เราก็ถอดเสื้อผ้าลูกแล้วก็ฝากแม่เราไว้ บอกฝากดูลูกแปปหนึ่ง ขอไปเตรียมตัวอาบน้ำก่อน แม่เราก็บอกว่าให้เราเอาลูกมาที่ห้องเราเองด้วย แต่ลูกเราไม่ยอมมา เราเลยเปิดประตูทั้งห้องแม่ และห้องเราไว้ ลูกจะได้เห็นเรา จะได้ไม่ร้อง แต่ทีนี้สิ่ ลูกเดินมา เราก็ไม่รุ้ ด้วยความที่กำลังเตรียมตัว แค่หันหลังมาแปปเดียวจริงๆค่ะ ส่วนแม่เราก็ไม่ตะโกนบอกเราเลย ว่าลูกเราเดินมา พอเราหันไปอีกที เห็นลูกกำลังก้าวลงบันได เราเลยดึงแขนลูกไว้ ลูกเลยร้องใหญ่เลยเพราะว่าเจ็บ เราก็รุ้ว่าลูกเจ็บ แต่ถ้าเราไม่ดึง ลูกก็ต้องตกบันไดแน่ๆค่ะ พอแม่ได้ยินลูกเราร้องก็ด่าเราอย่างเดียวเลย ด่าเราเป็นแม่ไม่ดีบ้าง เลี้ยงลูกไม่เหมือนเขาบ้าง สารพัดจะด่าเราจริงๆค่ะ แต่เราก็อยากรุ้ว่าแค่เลี้ยงลูกไม่เหมือนเขา เรานี่ดูเป็นแม่ที่เลวเลยหรอคะ เราแค่เลี้ยงลูกในแบบของเรา เราเป็นแม่ เราย่อมรุ้ว่าเราต้องลูกของแบบไหน อีกเด็กแต่ละคนก็แตกต่างกัน ทำไมต้องว่ากันแบบนั้น ที่สำคัญเลย แม่ด่าเราว่า เราไม่รักลูก ไม่อยากดูแลลูก เราไม่ชอบเลย ถ้าเราไม่รักลูก เราคงปล่อยลูกเดินตกบันไดไปแบบที่เขาปล่อยหลานเดินออกมาแล้วแหละ แต่นี่เราไม่ได้ตั้งใจจะทำลูกเจ็บ แต่มันไม่ทันที่จะไปอุ้มแล้วอ่ะ มันเลยต้องกว้าแขนลูกไว้ก่อน เราไม่เขาใจตรรกะของเขาเลย ต้องเลี้ยงลูกแบบไหนกันถึงเลี้ยงว่ารักลูก แต่ในความคิดของเรา เราว่าเราเลี้ยงในแบบของเรา เรารุ้ดีว่าลูกเราต้องเลี้ยงแบบไหน แล้วเราก็รุ้ตัวเองดีว่า เรารักลูกของเราค่ะ