สวัสดีค่ะเราอายุ17เราเป็นโรคซึมเศร้ามานานเเล้ว เรากลัวการเข้าสังคม เช่นการพูดคุยทักทาย เวลาเราอยู่กับคนที่ไม่สนิทเราจะไม่ทักเลย จะนั่งเงียบไม่เข้าไปคุยเลย. เเต่เรามีกลุ่มเพื่อน ประมาณ 6 คนทุกคนในกลุ่มเรียนเก่งที่สุดในห้อง ขนาดมีกลุ่มเรายังไม่ค่อยคุยเลยเวลานั่งกินข้าวเราก็จะนั่งเงียบกริบตลอด.  บางทีก็อยากร้องไห้โดยไม่มีสาเหตุมันเศร้าไปเอง เราอยากใช้ชีวิตที่เข้ากับคนอื่นได้ เราเงียบจนครูไม่ชอบ เพื่อนก็ว่า ว่าหน้าหมั่นไส้   หาว่าเราหยิ่ง เอ๋อบ้าง เพื่อนในกลุ่มเรายอมรับว่าเป็นเพื่อนที่ดีมากคอยช่วยเรา เเต่เรากลับไม่เปิดใจ มันเหมือนในหัวมีเเต่ความเศร้าไม่ร่าเริงอึดอัดจนต้องรัองไห้ทุกวัต ต้องทำไงดีค่ะ