ตอนนี้กำลังศึกษาอยู่ที่ มหาลัยเรียนอยู่คณะวิศวะกรรม เรียนมาปีนึงแล้วแหละครับ
รู้ตัวนะครับว่ายังเด็ก ฐานะทางบ้านปานกลางไม่ได้รวยนะ ก็เหมือนคนปรกติไม่มีหนี้สิน ใช้ชีวิตมีความสุข

แต่พอขึ้นมหาลัยรู้สึกว่าการเรียนมันยากขึ้นมากหลายเท่า และมีปัจจัยหลายๆอย่างที่ทำให้ผมคิดอยากลาออกมาลองเดินทางที่หลายคนไม่กล้าเดิน

ในแนวความคิดของผมนะ

1.หลักสูตรเดียวกัน เรียนเหมือนกัน เป็นร้อยคนต่อปีใน1มหาลัย เป็น1000ในทุกมหาลัย ทุกคนต่างปั้มออกมาจากแม่พิมพ์ที่คล้ายๆกัน
  -ในความคิดของผมคือ ทุกคนออกมาคล้ายๆกัน มันก็มีไม่กี่ทางหรอกที่จะ success เพราะเราต้องแข่งขันกับคนที่เป็นแบบเราอีกเป็นพันเป็นหมื่น

2.ผมอยากเป็นคนสร้างทางของผมเอง ไม่อยากเดินตามรอยใคร เพราะถ้าเดินตามเค้าก็ไม่มีวันได้เป็นคนนำแน่นอน
  -พอรู้ครับว่าความเสี่ยงสูง แต่ก็รับความเสี่ยงได้เพราะคิดว่าถ้าไม่กล้าที่จะเดิน มันก็ไม่ถึงฝันหรอก

3.การลาออกจากมหาลัย มาเริ่มทำสิ่งที่ชอบหรือธุรกิจส่วนตัว เป็นอะไรที่ครอบครัวและคนรอบข้างไม่โอเคอย่างมาก

4.รู้สึกเรียนไปเหนื่อยเปล่า คิดตลอดว่านี้นั้งอ่านหนังสือขนาดนี้ตั้งใจขนาดนี้ จบมาได้แค่นี้หรอ?


4 ข้อพอครับพิมพ์เยอะเดะจะเจ็บนิ้ว มีอีกหลายปัจจัยครับขอแค่นี้พอ

ผมไม่กลัวความล้มเหลว แต่ผมกลัวการที่ไม่ได้ทำในสิ่งที่คิด
ผมคิดว่าการล้มเหลวคือบทเรียนที่เราต้องเรียนรู้แล้วแก้และพัฒนาให้ดีกว่าเดิม

ยังไงก็อย่าดร่าม่านะครับไม่แขวะไม่ด่ากันนะครับ ขอความคิดเห็นแบบผู้ใหญ่สอนและให้คำแนะนำเด็ก

ขอบคุณมากครับบบ