สวัสดีค่ะ เราชื่อ ออย นะคะ อายุ25ปีแล้ว นี่คงเป็นครั้งแรกที่เราตั้งกระทู้เรื่องนี้ ผิดพลาดตรงไหนก็ขออภัย
เราเป็นโรคซึมเศร้าค่ะ รักษามานาน ตอนนี้ก็ยังไม่หาย แต่ก็กินยาระงับอาการได้อยู่ ตอนที่เรายังไม่ได้ไปหาหมอ อาการเราแย่มาก อยู่ดีๆก็เริ่มเป็น คิดแต่เรื่องไม่ดี กระสับกระส่าย อยากหลับแต่หลับไม่ได้ คิดเรื่องร้ายๆแล้วร้องไห้ติดกันหลายวัน ดราม่าใส่แม่ต่างๆนาๆ จนเราไปหาพระ พระท่านก็บอกว่าอาการแบบนี้นั่งสมาธิจะไม่ช่วย เพราะจิตเราฟุ้งซ่าน ยิ่งทำสมาธิมันยิ่งไปกันใหญ่ และให้เราหาอะไรทำไม่ให้ตัวเองว่าง คือเราก็ทำได้นะคะแต่อาการมันก็ยังหนักอยู่ เราก็เลยขอให้แม่พาไปหาหมอ กรอกแบบทดสอบโรคซึมเศร้า แล้วก็พบจิตแพทย์ หมอก็ให้คำปรึกษา ให้ยามากินค่ะ
หลังจากกินยา อาการดีขึ้น ไม่ร้องไห้ทุกวัน ไม่อดข้าว เลิกดราม่าไปส่วนนึง แต่มันก็ไม่ได้หายขาดนะคะ ยังมีขี้น้อยใจ ชอบคิดมาก ชอบดราม่าอยู่ 😂😂😂 แต่มันก็ดีกว่าตอนแรกจริงๆ อ้อ แล้วหมอก็นัดทุกๆสามเดือนนะคะ ด้วยความที่เราเป็นโรคธาลัสซีเมียร์ด้วย เคยเป็นลมหลายครั้ง สุขภาพอ่อนแอ แต่ก็ยังนอนเช้า (เช้าของอีกวัน) จนถึงปัจจุบัน เพราะเราติดซีรี่ย์ 5555
แต่สิ่งที่คนเป็นโรคนี้ควรทำคือ กินอาหารที่มีโฟเลทสูงเพิ่มสารในสมอง ออกกำลังกายบ่อยๆ คิดบวก และนอนประมาณ4ทุ่มกำลังดี งดสุราของมึนเมา อย่าทำแบบเราที่กินแต่ของไม่มีประโยชน์ 😂😂😂
ที่พูดมานั่นแค่สุขภาพทางกายนะคะ แต่ถ้าจิตใจนี่จะยาวหน่อย
คือนิสัยของเราจะเป็นคนขี้นอยด์มาตั้งแต่เด็ก ก่อนที่จะเป็นโรคอีกค่ะ เราก็เลยคิดว่าโรคซึมเศร้ามันคงฝังอยู่ในตัวเรามานานแล้ว จิตใจเราค่อนข้างอ่อนแอเลย แต่เราว่าเราก็เจอเรื่องเลวร้ายมาเยอะจริงๆนะ แต่ไม่ขอพูดว่าเรื่องอะไรบ้าง ทุกวันนี้เราก็ยังนึกถึงมันอยู่ตลอด เราชอบคิดมาก อะไรนิดหน่อยก็น้อยใจ พอเราดราม่าบ่อยๆก็เริ่มผิดใจกับคนสนิท แล้วเหมือนพวกพี่ๆเค้าก็ดุเราแรงอยู่นะ แต่มันก็ทำให้เราได้สติมากขึ้นอะ
จะบอกว่าเราเคยคิดฆ่าตัวตายแต่ไม่กล้าพอ 😁😁 และเราเคยคุยกับพี่ที่เคยกินน้ำยาล้างห้องน้ำเพื่อฆ่าตัวตายมาก่อน เขาบอกว่าตอนนั้นเขาอกหักเลยทำแบบนั้นแต่โชคดีที่ญาติมาพาไปส่งโรงพยาบาล แต่ถึงจะรอดจากความตายก็เหมือนตายทั้งเป็น เพราะเขาใช้เวลารักษาตัวประมาณ3เดือน มันเจ็บปวดทรมานมาก ปากไหม้ ลิ้นไหม้ ตั้งแต่ลำคอไปจนถึงกระเพาะอาหารเป็นแผลทั้งหมด เพราะกรดจากน้ำยาล้างห้องน้ำ เราฟังแล้วรู้สึกแสบร้อนแทนเลยค่ะ มันได้อารมณ์แบบเหมือนเราโดนไฟไหม้ มันเหมือนเป็นเวรกรรมที่เกิดจากการที่ทำร้ายตัวเองโดยไม่คิดดีๆก่อน
แต่เราก็เข้าใจคนที่คิดฆ่าตัวตายนะคะ เรารู้ว่ามันหมดหนทางมากขนาดไหนเวลาที่ชีวิตเราแย่ ไม่ว่าอะไรก็คงจะฮีลได้ยากในเวลานั้น ดังนั้นก็อย่าไปด่าหรือว่าเขา และเปลี่ยนเป็นให้กำลังใจคนที่ยังอยู่จะดีกว่าค่ะ
การฆ่าตัวตายมันบาปทุกคนต่างรู้ ไม่มีใครอยากตายถ้าชีวิตตัวเองดี แต่ทุกคนล้วนอยากหยุดเรื่องเลวร้ายในชีวิต บางคนจึงจบด้วยการตายจะได้ไม่ต้องเจอเรื่องพรรค์นี้อีก ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าโลกหลังความตายมันเป็นยังไง
การมีชีวิตอยู่อาจไม่ใช่เรื่องดีสำหรับบางคน แต่ก็ไม่รู้ว่าการตายมันดีหรือไม่ เพราะฉะนั้นถึงตอนนี้เราจะเจอกับเรื่องร้ายแรง ขอให้มีชีวิตอยู่ด้วยสติอันน้อยนิด อยู่ด้วยกำลังใจที่แม้ไม่ได้มีมาก เมื่อผ่านมันมาได้ อาจจะนึกดีใจที่ยังอยู่ก็ได้นะ
การเป็นโรคซึมเศร้า ไม่ได้แปลว่าเราเป็นศูนย์กลางของโลกใบนี้ ทุกคนจะต้องมาคอยประคบประหงมเราหมดมันก็ไม่ใช่ ในขณะที่เราเรียกร้องให้คนอื่นเข้าใจเรา ตัวเราก็ต้องพยายามปรับตัวด้วยเช่นกัน ลองคิดใหม่ หาอะไรทำเวลารู้สึกเหงา เบื่อ หาที่พึ่งทางใจ ระบายให้คนอื่นฟังบ้าง แต่ต้องไม่งี่เง่า เลิกอินอะไรที่ดราม่าไร้สาระ เช่นข่าวดาราเลิกกัน ข่าวที่มันน่าหดหู่ เสพย์แค่พอรู้ พยายามอย่าเอาตัวเองเข้าไปอินเด็ดขาด เป็นไปได้ก็เล่นโซเชี่ยลให้น้อยลง เราจะได้ไม่ต้องไปอิจฉาใครที่เขามีเงินเที่ยว หรือเรื่องอื่นๆที่คนในโซเชี่ยลมี แต่เราไม่มี ปรับทัศนคติตัวเองให้ดีขึ้น มันยากและต้องใช้เวลานานมาก แต่ถ้าทำได้มันจะดีนะ คนที่เป็นโรคซึมเศร้าบางคนก็อาจจะเข้าใจโลกมากกว่าคนปกติก็ได้ เพราะเคยอยู่ในจุดที่ดิ่งสุดๆมาแล้ว เราเองแม้จะยังไม่หาย แต่เราก็ยังคิดเสมอว่าในอนาคตเราจะเจอเรื่องดีๆ ยังมีอะไรอีกตั้งเยอะ ที่ยังไม่ได้ทำ ถ้าหากเราตายไปซะก่อน อาจจะอดเจอเรื่องดีๆเหล่านั้น
เราเคยพูดกับน้องๆที่มาปรึกษาเราว่า เริ่มที่ตัวเองก่อน มีความสุขกับเรื่องเล็กน้อยในทุกๆวัน อย่างเช่นเรามีความสุขที่ได้ไปห้าง มีความสุขที่ได้นั่งร้านกาแฟสวยๆ มีความสุขที่ได้เจอเพื่อน มีความสุขที่ได้เล่นกับหมาแมว ฯลฯ แค่มีความสุขกับเรื่องเล็กๆ ถ้าเราทำแบบนั้นได้ ใจเราจะสบายขึ้น พยายามตัดและทิ้งอะไรที่มันรกสมอง สำหรับคนเป็นโรคซึมเศร้ามันทำยากกว่าคนปกติ แต่เราลองฝึก "ช่างมัน" บ่อยๆ มันก็ดีขึ้นเอง
(เราเป็นแฟนคลับเกาหลี การได้ชอบพวกเค้าก็เป็นความสุขของเราได้เจอแฟนคลับด้วยกัน ได้เจอคนที่เราชอบ มันโคตรดีเลย😍😍😍) เราไม่ต้องเก็บเอาทุกอย่างมาใส่หัวหรอกค่ะ
การมีชีวิตอยู่มันยาก ก่อนหน้านี้เราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องพยายาม ทำไมเราต้องเข้าใจคนอื่น? คนอื่นสิต้องเอาใจเรา เราป่วยนะ? แต่สักวันหนึ่งจะเข้าใจเองว่า การที่เราเข้าใจคนอื่น ปรับตัวเข้ากับสังคมได้นั้น มันไม่ใช่เพื่อคนอื่นเลย มันดีต่อเราเองทั้งหมด เพราะในสังคมการทำงานจริง ไม่มีใครเข้าใจเราทั้งหมด มันโหดกว่าที่คิดเอาไว้ ถึงเราจะเป็นโรคซึมเศร้า แต่เราก็ต้องมีความอดทน ต้องสู้ เหมือนคนอื่นๆ
มันเป็นเรื่องปกติที่คนเราจะเบื่อตัวเองทุกวัน เกลียดตัวเองในอดีต แต่ไม่เคยมีใครเกลียดตัวเอง และเบื่อตัวเองในอนาคต เพราะเรายังไม่สัมผัสกับมัน ดังนั้นเราควรจะพาตัวเองไปให้ถึงอนาคต เพื่อที่เราจะได้รู้ว่ามันจะยังน่าเบื่ออยู่หรือไม่
เรามีความฝันว่าอยากเป็นนักเขียน แม้ตอนนี้เราจะยังไม่ได้ดังหวัง ที่ผ่านมาเคยท้อ เคยเสียใจมากมาย เคยน้อยใจตัวเอง ทว่าเราก็ยังรู้ว่ามันก็ยังเป็นความฝันของเราอยู่ตลอด
ปล.เราไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญอะไรทั้งนั้น เราแค่พูดในสิ่งที่เราคิดและรู้สึก อย่าคาดหวังอะไรมากมาย
บางข้อที่เราพิมพ์ไป เราเองก็ทำไม่ค่อยได้ แต่เราแค่เสนอแนวทางให้หลายๆคนผ่านมันไปด้วยกัน
คำว่า"สู้ๆนะ" คือกำลังใจสำหรับเราเสมอ แม้จะมีคนบอกว่าประโยคนี้ไม่เหมาะกับคนเป็นโรคซึมเศร้า แต่เรากลับรู้สึกว่ามันคือกำลังใจจากคนรอบข้างที่เขามีให้เรา มีคนเชียร์เรา 💪💪💪👍👍👍
..........
มีอะไรก็มาคุยกันได้นะ จะพยายามตอบเม้นจ้าาา
อยู่กับโรคซึมเศร้า
เราเป็นโรคซึมเศร้าค่ะ รักษามานาน ตอนนี้ก็ยังไม่หาย แต่ก็กินยาระงับอาการได้อยู่ ตอนที่เรายังไม่ได้ไปหาหมอ อาการเราแย่มาก อยู่ดีๆก็เริ่มเป็น คิดแต่เรื่องไม่ดี กระสับกระส่าย อยากหลับแต่หลับไม่ได้ คิดเรื่องร้ายๆแล้วร้องไห้ติดกันหลายวัน ดราม่าใส่แม่ต่างๆนาๆ จนเราไปหาพระ พระท่านก็บอกว่าอาการแบบนี้นั่งสมาธิจะไม่ช่วย เพราะจิตเราฟุ้งซ่าน ยิ่งทำสมาธิมันยิ่งไปกันใหญ่ และให้เราหาอะไรทำไม่ให้ตัวเองว่าง คือเราก็ทำได้นะคะแต่อาการมันก็ยังหนักอยู่ เราก็เลยขอให้แม่พาไปหาหมอ กรอกแบบทดสอบโรคซึมเศร้า แล้วก็พบจิตแพทย์ หมอก็ให้คำปรึกษา ให้ยามากินค่ะ
หลังจากกินยา อาการดีขึ้น ไม่ร้องไห้ทุกวัน ไม่อดข้าว เลิกดราม่าไปส่วนนึง แต่มันก็ไม่ได้หายขาดนะคะ ยังมีขี้น้อยใจ ชอบคิดมาก ชอบดราม่าอยู่ 😂😂😂 แต่มันก็ดีกว่าตอนแรกจริงๆ อ้อ แล้วหมอก็นัดทุกๆสามเดือนนะคะ ด้วยความที่เราเป็นโรคธาลัสซีเมียร์ด้วย เคยเป็นลมหลายครั้ง สุขภาพอ่อนแอ แต่ก็ยังนอนเช้า (เช้าของอีกวัน) จนถึงปัจจุบัน เพราะเราติดซีรี่ย์ 5555
แต่สิ่งที่คนเป็นโรคนี้ควรทำคือ กินอาหารที่มีโฟเลทสูงเพิ่มสารในสมอง ออกกำลังกายบ่อยๆ คิดบวก และนอนประมาณ4ทุ่มกำลังดี งดสุราของมึนเมา อย่าทำแบบเราที่กินแต่ของไม่มีประโยชน์ 😂😂😂
ที่พูดมานั่นแค่สุขภาพทางกายนะคะ แต่ถ้าจิตใจนี่จะยาวหน่อย
คือนิสัยของเราจะเป็นคนขี้นอยด์มาตั้งแต่เด็ก ก่อนที่จะเป็นโรคอีกค่ะ เราก็เลยคิดว่าโรคซึมเศร้ามันคงฝังอยู่ในตัวเรามานานแล้ว จิตใจเราค่อนข้างอ่อนแอเลย แต่เราว่าเราก็เจอเรื่องเลวร้ายมาเยอะจริงๆนะ แต่ไม่ขอพูดว่าเรื่องอะไรบ้าง ทุกวันนี้เราก็ยังนึกถึงมันอยู่ตลอด เราชอบคิดมาก อะไรนิดหน่อยก็น้อยใจ พอเราดราม่าบ่อยๆก็เริ่มผิดใจกับคนสนิท แล้วเหมือนพวกพี่ๆเค้าก็ดุเราแรงอยู่นะ แต่มันก็ทำให้เราได้สติมากขึ้นอะ
จะบอกว่าเราเคยคิดฆ่าตัวตายแต่ไม่กล้าพอ 😁😁 และเราเคยคุยกับพี่ที่เคยกินน้ำยาล้างห้องน้ำเพื่อฆ่าตัวตายมาก่อน เขาบอกว่าตอนนั้นเขาอกหักเลยทำแบบนั้นแต่โชคดีที่ญาติมาพาไปส่งโรงพยาบาล แต่ถึงจะรอดจากความตายก็เหมือนตายทั้งเป็น เพราะเขาใช้เวลารักษาตัวประมาณ3เดือน มันเจ็บปวดทรมานมาก ปากไหม้ ลิ้นไหม้ ตั้งแต่ลำคอไปจนถึงกระเพาะอาหารเป็นแผลทั้งหมด เพราะกรดจากน้ำยาล้างห้องน้ำ เราฟังแล้วรู้สึกแสบร้อนแทนเลยค่ะ มันได้อารมณ์แบบเหมือนเราโดนไฟไหม้ มันเหมือนเป็นเวรกรรมที่เกิดจากการที่ทำร้ายตัวเองโดยไม่คิดดีๆก่อน
แต่เราก็เข้าใจคนที่คิดฆ่าตัวตายนะคะ เรารู้ว่ามันหมดหนทางมากขนาดไหนเวลาที่ชีวิตเราแย่ ไม่ว่าอะไรก็คงจะฮีลได้ยากในเวลานั้น ดังนั้นก็อย่าไปด่าหรือว่าเขา และเปลี่ยนเป็นให้กำลังใจคนที่ยังอยู่จะดีกว่าค่ะ
การฆ่าตัวตายมันบาปทุกคนต่างรู้ ไม่มีใครอยากตายถ้าชีวิตตัวเองดี แต่ทุกคนล้วนอยากหยุดเรื่องเลวร้ายในชีวิต บางคนจึงจบด้วยการตายจะได้ไม่ต้องเจอเรื่องพรรค์นี้อีก ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าโลกหลังความตายมันเป็นยังไง
การมีชีวิตอยู่อาจไม่ใช่เรื่องดีสำหรับบางคน แต่ก็ไม่รู้ว่าการตายมันดีหรือไม่ เพราะฉะนั้นถึงตอนนี้เราจะเจอกับเรื่องร้ายแรง ขอให้มีชีวิตอยู่ด้วยสติอันน้อยนิด อยู่ด้วยกำลังใจที่แม้ไม่ได้มีมาก เมื่อผ่านมันมาได้ อาจจะนึกดีใจที่ยังอยู่ก็ได้นะ
การเป็นโรคซึมเศร้า ไม่ได้แปลว่าเราเป็นศูนย์กลางของโลกใบนี้ ทุกคนจะต้องมาคอยประคบประหงมเราหมดมันก็ไม่ใช่ ในขณะที่เราเรียกร้องให้คนอื่นเข้าใจเรา ตัวเราก็ต้องพยายามปรับตัวด้วยเช่นกัน ลองคิดใหม่ หาอะไรทำเวลารู้สึกเหงา เบื่อ หาที่พึ่งทางใจ ระบายให้คนอื่นฟังบ้าง แต่ต้องไม่งี่เง่า เลิกอินอะไรที่ดราม่าไร้สาระ เช่นข่าวดาราเลิกกัน ข่าวที่มันน่าหดหู่ เสพย์แค่พอรู้ พยายามอย่าเอาตัวเองเข้าไปอินเด็ดขาด เป็นไปได้ก็เล่นโซเชี่ยลให้น้อยลง เราจะได้ไม่ต้องไปอิจฉาใครที่เขามีเงินเที่ยว หรือเรื่องอื่นๆที่คนในโซเชี่ยลมี แต่เราไม่มี ปรับทัศนคติตัวเองให้ดีขึ้น มันยากและต้องใช้เวลานานมาก แต่ถ้าทำได้มันจะดีนะ คนที่เป็นโรคซึมเศร้าบางคนก็อาจจะเข้าใจโลกมากกว่าคนปกติก็ได้ เพราะเคยอยู่ในจุดที่ดิ่งสุดๆมาแล้ว เราเองแม้จะยังไม่หาย แต่เราก็ยังคิดเสมอว่าในอนาคตเราจะเจอเรื่องดีๆ ยังมีอะไรอีกตั้งเยอะ ที่ยังไม่ได้ทำ ถ้าหากเราตายไปซะก่อน อาจจะอดเจอเรื่องดีๆเหล่านั้น
เราเคยพูดกับน้องๆที่มาปรึกษาเราว่า เริ่มที่ตัวเองก่อน มีความสุขกับเรื่องเล็กน้อยในทุกๆวัน อย่างเช่นเรามีความสุขที่ได้ไปห้าง มีความสุขที่ได้นั่งร้านกาแฟสวยๆ มีความสุขที่ได้เจอเพื่อน มีความสุขที่ได้เล่นกับหมาแมว ฯลฯ แค่มีความสุขกับเรื่องเล็กๆ ถ้าเราทำแบบนั้นได้ ใจเราจะสบายขึ้น พยายามตัดและทิ้งอะไรที่มันรกสมอง สำหรับคนเป็นโรคซึมเศร้ามันทำยากกว่าคนปกติ แต่เราลองฝึก "ช่างมัน" บ่อยๆ มันก็ดีขึ้นเอง
(เราเป็นแฟนคลับเกาหลี การได้ชอบพวกเค้าก็เป็นความสุขของเราได้เจอแฟนคลับด้วยกัน ได้เจอคนที่เราชอบ มันโคตรดีเลย😍😍😍) เราไม่ต้องเก็บเอาทุกอย่างมาใส่หัวหรอกค่ะ
การมีชีวิตอยู่มันยาก ก่อนหน้านี้เราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องพยายาม ทำไมเราต้องเข้าใจคนอื่น? คนอื่นสิต้องเอาใจเรา เราป่วยนะ? แต่สักวันหนึ่งจะเข้าใจเองว่า การที่เราเข้าใจคนอื่น ปรับตัวเข้ากับสังคมได้นั้น มันไม่ใช่เพื่อคนอื่นเลย มันดีต่อเราเองทั้งหมด เพราะในสังคมการทำงานจริง ไม่มีใครเข้าใจเราทั้งหมด มันโหดกว่าที่คิดเอาไว้ ถึงเราจะเป็นโรคซึมเศร้า แต่เราก็ต้องมีความอดทน ต้องสู้ เหมือนคนอื่นๆ
มันเป็นเรื่องปกติที่คนเราจะเบื่อตัวเองทุกวัน เกลียดตัวเองในอดีต แต่ไม่เคยมีใครเกลียดตัวเอง และเบื่อตัวเองในอนาคต เพราะเรายังไม่สัมผัสกับมัน ดังนั้นเราควรจะพาตัวเองไปให้ถึงอนาคต เพื่อที่เราจะได้รู้ว่ามันจะยังน่าเบื่ออยู่หรือไม่
เรามีความฝันว่าอยากเป็นนักเขียน แม้ตอนนี้เราจะยังไม่ได้ดังหวัง ที่ผ่านมาเคยท้อ เคยเสียใจมากมาย เคยน้อยใจตัวเอง ทว่าเราก็ยังรู้ว่ามันก็ยังเป็นความฝันของเราอยู่ตลอด
ปล.เราไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญอะไรทั้งนั้น เราแค่พูดในสิ่งที่เราคิดและรู้สึก อย่าคาดหวังอะไรมากมาย
บางข้อที่เราพิมพ์ไป เราเองก็ทำไม่ค่อยได้ แต่เราแค่เสนอแนวทางให้หลายๆคนผ่านมันไปด้วยกัน
คำว่า"สู้ๆนะ" คือกำลังใจสำหรับเราเสมอ แม้จะมีคนบอกว่าประโยคนี้ไม่เหมาะกับคนเป็นโรคซึมเศร้า แต่เรากลับรู้สึกว่ามันคือกำลังใจจากคนรอบข้างที่เขามีให้เรา มีคนเชียร์เรา 💪💪💪👍👍👍
..........
มีอะไรก็มาคุยกันได้นะ จะพยายามตอบเม้นจ้าาา