ว่าง ก็เเวะ มาเเชร์ประสบการณ์ มาตอบสิ่งที่ผมสับสันด้วยกันก็ได้นะครับ

ผมอายุ15 กำลัง16 อีก2เดือน ขอพูดตรงตรงในความคิดของตัวเองเลยเเล้วกัน มีความคิดเป็นของตัวเองตั่งเเเต่เริ่ม15 ตั่งเเต่นั้นมามักจะตั้งคำถามกับ ตัวเองเสมอ เเละ มักจะหาคำตอบ ของมัน เเต่ตอนนี้ ความสับสน ผมตอนนี้เริ่มมี ไม่กี่ปัญหาเเล้ว อาจจะมีปัญหา เกี่ยวความคิด เข้ามา เเต่ผม รู้ตัวว่า ควรทำอย่างไร ตอนนี้ ผมกำลังใช้ชีวิตอยู่ม.ปลาย ด้วย สิ่งที่อยากทำอะไร ก่อนที่จะไม่สามารถทำอะไร ได้อีก เเละ อีกอย่างนึง คือ เรียนรู้ในสิ่งที่ไม่มีในหนังสือ ประสบการณ์ ความรัก การเดินทาง สิ่งที่อยู่รอบตัวเรา ตัวเรา เเละ ชีวิต
ผม ไม่มี พรสวรรค์ กับวิชาอะไรทั้งสิ้น  ไม่ใช่คนพยายาม ไม่ใช่คน มี ระเบียบ ความรับผิดชอบ ก็ ไม่ค่อยมี ลืมก็ง่าย เเบ่งเวลา ไม่ค่อยได้เรื่อง การเรียน ก็ เก่งไม่เท่าเขา เเต่เนาะ สิ่งทั้งหมดนะ ก็เอาเป็นว่าเอาตัวรอดได้ตลอด เเต่ เหลืออนาคต นี่สิ การเป็นนักธุรกิจ มันอาจจะเป็นผมก็ได้ ถ้าผมได้มีโอกาศ  ตอนนั้น ผมก็จะรีบ คว้ามาอย่างทันที ผมมี พ่อเเม่ ที่มีสนับสนุน มี ธุรกิจที่ใหญ่ เเละยังไม่ถึงขีดสุด พัฒนาได้อีกก้าวไกล มี เเต่คนรอบข้าง ที่เป็นมิตร ผมได้เรียนรู้ว่า การ ที่ คิดบวกนั้น มัน ดี กว่า การคิด เเย่ เพราะการ คิดบวกนั้น ก็ต้องรู้ว่า เราคิด ไป ถึงจะพลาดเรา ก็ไม่เสียให้ ฝันให้ใหญ่เเละไปให้ถึง ผมพร้อมเริ่มจะออกเดินทาง ด้วยเส้นทาง ตรงตรง ผม เพราะผมมี ทัศนคติ ผมคิดว่าผมไม่เหมือนใคร เเละ ผม ไม่เคยอยู่ที่เดิม เหลือเเค่ว่า การที่ผมมีความคิดนั้นมันพิเศษไหม มันคือพรสวรรค์ ในเเบบของเราไหม ตอนนี้ผมอาจจะไม่เเน่ใจ อนาคตมันไม่เคยเเน่นอน เเต่ ผมขอเลือก เป็น นักธุรกิจ เพราะ ผม คิดว่า มันน่าจะเป็นผม คิด ที่จะจัดการ เป็น คน ที่เข้าใจคน เเละ คิดเเง่มุม2มถมของโคละฝ่าย นี่เเหละคำถามของ ผม คุณไม่จำเป็นต้อง ตอบ เเต่ถ้าอยากเเชร์เรื่อวราวของ ตัวเอา ประสบการณ์ของตัวเอง ให้ คนอย่างผม สักคน ที่ จะ ค้นหา ขึ้นเรื่องเรื่อย ผมไม่เคยมีความทรงจำที่เเย่จริงจริง ผมเลยต้องเรียนรู้ จากทุกทุกคน เเต่ละข้อคิด เป็นไปได้ ถ้าอยากเห็นเด็กคนนี้โตมา เเบบ เป็น ผู้ประสบความสำเร็จ อีกคนหนึ่ง ที่มีความคิดเเต่ต่าง ก็ช่วยมาเเชร์ ประสบการณ์เเล้วมาตอบคำถามด้วยกันเถอะครับ