กินไม่ได้นอนไม่หลับควรไปหาหมอดีมั้ยคะ อยากมีคนให้คำปรึกษาค่ะช่วยรับฟังที

ขอระบายหน่อยละกันนะคะ ตั้งแต่เด็กๆแล้วเราเป็นคนที่หลับยากมาก แล้วจะรู้สึกทรมานมาก เวลาพ่อแม่บังคับให้หลับ ตอนเราเด็กๆ แม่ของเราขี้เมา เอาง่ายๆก็คือไม่สนใจค่ะ ทำให้ไม่มีใครมาบังคับให้เรานอนเป็นเวลา มาสนใจจริงๆก็ตอน ประมาณป.6 อะค่ะ รู้สึกทรมานมากค่ะ เวลาที่เขาบังคับให้เรานอน เพราะเราต้องไปโรงเรียน เราไม่ใช่ว่าไม่อยากนอนนะคะ อยากมากก พยายามข่มตาหลับ ทำไงก็ไม่หลับ นอนอยู่ในห้องมืดๆ ทีวีก็เปิดไม่ได้ โทรศัพท์ก็ไม่มีเล่นค่ะตอนนั้น ได้แต่นอนดูนาฬิกา ตี1ก็แล้ว ตี2ก็แล้ว ตี3ก็แล้ว กว่าจะหลับก็เกือบๆตี4 พอตื่นเช้ามาไปโรงเรียนคือเพลียมาก ตอนเช้าคือง่วงมาก พอตกดึก ก็นอนไม่หลับเหมือนเดิม นอกจากมันจะแบบว่าเพลียสะสมจริงๆอะค่ะถึงจะหลับ พอขึ้นม.ต้น ก็เริ่มหนักขึ้น เริ่มโต้รุ่งไปโรงเรียน เวลานอนเริ่มผิดเพี้ยน ปัญหาการเรียนตามมาอีก แต่เราก็จบมาได้นะคะ ยิ่งปัจจุบันยิ่งหนักกว่าเดิมค่ะ เชื่อมั้ยคะ นี่ก็จะบ่ายโมงแล้วนะคะ เรายังนอนไม่หลับเลยค่ะ เรารู้สึกว่าเราเพลียค่ะ อยากนอนอยากพัก แต่นอนไม่หลับจริงๆค่ะ เราเป็นคนหลับยากมาก แล้วก็ตื่นง่ายมาก เป็นคนที่ ถ้ามีเสียงอะไรนิดๆหน่อยๆ จะตื่นทันที ขนาดแค่เสียงแชทเด้งดัง ตึ๊ง!! แค่นี้เราก็ตื่นแล้วค่ะ อย่าว่าแต่เสียงเลยค่ะแค่สั่นก็ตื่นแล้ว แล้วเป็นคนที่ถ้ารู้ว่าตัวเองตื่น ต้องรีบข่มตาหลับต่อให้ไวที่สุด คือถ้าตื่นมาแล้วมันจะนอนไม่หลับอีกอะค่ะ เหมือนคนหลับไม่สนิทไรงี้ ตื่นมาจำความฝันตัวเองได้ตลอด เรารู้สึกไม่โอเคค่ะ มันทำให้ร่างกายเรารู้สึกอ่อนเพลีย ไม่อยากทำอะไร แล้วมันส่งผลต่อสุขภาพจิตใจเราด้วยค่ะ ไม่รู้ว่าเกี่ยวมั้ย มันทำให้เราเบื่ออาหารกินข้าวไม่ลง ตอนนี้เราสูง165หนักแค่37 เรารู้สึกไม่โอเคทั้งร่างกายแล้วก็จิตใจ เรามักร้องไห้บ่อยๆ คือแย่อะค่ะ ไม่โอเค รู้สึกว่ามันหนักขึ้นเรื่อยๆ ควรไปหาหมอดีมั้ยคะ ช่วยแนะนำทีค่ะ ที่ไหนหมอดีๆ เราอยากหายค่ะ เราอยากรู้ถึงความรู้สึกของคนที่เขาหัวถึงหมอนแล้วหลับเลยเนี่ย  มันรู้สึกยังไง น่าอิจฉามากเลยนะคะ