มาแชร์ประสบการณ์กันครับ อันนี้ผมแค่อยากมาแชร์ประสบการณ์ในการทำงานของผม
ผมเป็นคนที่อินแล้วเต็มที่กับชีวิตมากเรียกว่าทำอะไรทำให้มันสุดร่วมถึงการงานด้วย ผมทำงานเกี่ยวกับการท่องเที่ยวหน้าที่หลักๆ รับลูกค้า พูดคุยให้ข้อมูล ประชาสัมพันธ์ แคชเชียร์ ขายตั๋ว ตัวงานค่อนข้างยึดหยุ่น ไม่ได้ทำอะไรตายตัววนอยู่ประมาณนี้ทุกวัน มีเพื่อนอีกคนซึ่งก็ร่วมงานกันมาได้สักพักแรกๆอะไรๆก็ดีครับช่วยกันดี ไม่เคยปล่อยให้ใครทำงานคนเดียว เขาเหนื่อยเราทำแทน เราเหนื่อยเขาทำแทน มันดีมากจนผ่านมาได้ 4-6 สัปดาห์ ทุกๆอย่างก็เปลี่ยน(ผมเป็นผู้ชายนะ) (เพื่อนร่วมงานเป็นผู้หญิง) หัวหน้าฝ่ายผมเนี้ยค่อนข้างเคร่งพอสมควร(เรียกว่าดุ)เป็นคนยิ้มยากมาก หลังๆเนี้ยดูใจดีและสนิจกับเพื่อนร่วมงานแปลกๆจนผมก็อดนึกไม่ได้ว่ามีSometingกันหรือป่าว ประเด็ดคือไม่ได้มีผมแค่คิดอย่างงั้นล้ะสิ เพื่อนร่วมแผนกคนอื่นๆก็คิดแบบผมเช่นเดียวกัน รวมถึงบางคนก็เคยเห็นเขาหยอกกันแบบถึงเนื้อถึงตัว (อันนี้ไม่รู้นะว่าจริง) แต่ที่ผมเห็นได้อย่างชัดเจนตรงงานนี้หละ มันกลายเป็นว่าเขาได้ไปทำงานอื่น ที่มันไม่ใช่หน้าที่หลักของเขา อ้าวไองานที่เหลือก็ซวยกูสิ นี่หละประเด็นคือนานๆทีเขาถึงจะแว็บมาช่วยสักอย่างแล้วก็หายไปยาวๆ คือช่วงไหนที่ผมทำมันออกมาดีคือก็ได้คำชมหละแต่เขาก็ได้ไปกันเราด้วยซึ่งไม่แฟร์เลย (เหนื่อยอยู่คนเดียว) หลังๆก็ดูแปลกๆ ดั้งก็ใหม่ นู้นนี้นั้น ซึ่งเป็นใครก็คิดแบบผม ผมไม่ทราบหรอกว่าเขามี Someting อะไรกันหรือป่าวแต่การที่เราโดนเหยียบหัวส่งนี้สิเจ็บใจสุดๆ นี้ถ้าจะให้เล่าวีระกรรมเธอคนนั้นอาจจะยาว แค่อยากจะอ่านว่าใครเคยเจอเหตุการณ์แบบไหนแล้วมันแฟร์หรือป่าวที่เป็นแบบนั้น (ชีวิตจริงมันยิ่งกว่าละคร)
สังคมการทำงานเป็นแบบไหน(???)
ผมเป็นคนที่อินแล้วเต็มที่กับชีวิตมากเรียกว่าทำอะไรทำให้มันสุดร่วมถึงการงานด้วย ผมทำงานเกี่ยวกับการท่องเที่ยวหน้าที่หลักๆ รับลูกค้า พูดคุยให้ข้อมูล ประชาสัมพันธ์ แคชเชียร์ ขายตั๋ว ตัวงานค่อนข้างยึดหยุ่น ไม่ได้ทำอะไรตายตัววนอยู่ประมาณนี้ทุกวัน มีเพื่อนอีกคนซึ่งก็ร่วมงานกันมาได้สักพักแรกๆอะไรๆก็ดีครับช่วยกันดี ไม่เคยปล่อยให้ใครทำงานคนเดียว เขาเหนื่อยเราทำแทน เราเหนื่อยเขาทำแทน มันดีมากจนผ่านมาได้ 4-6 สัปดาห์ ทุกๆอย่างก็เปลี่ยน(ผมเป็นผู้ชายนะ) (เพื่อนร่วมงานเป็นผู้หญิง) หัวหน้าฝ่ายผมเนี้ยค่อนข้างเคร่งพอสมควร(เรียกว่าดุ)เป็นคนยิ้มยากมาก หลังๆเนี้ยดูใจดีและสนิจกับเพื่อนร่วมงานแปลกๆจนผมก็อดนึกไม่ได้ว่ามีSometingกันหรือป่าว ประเด็ดคือไม่ได้มีผมแค่คิดอย่างงั้นล้ะสิ เพื่อนร่วมแผนกคนอื่นๆก็คิดแบบผมเช่นเดียวกัน รวมถึงบางคนก็เคยเห็นเขาหยอกกันแบบถึงเนื้อถึงตัว (อันนี้ไม่รู้นะว่าจริง) แต่ที่ผมเห็นได้อย่างชัดเจนตรงงานนี้หละ มันกลายเป็นว่าเขาได้ไปทำงานอื่น ที่มันไม่ใช่หน้าที่หลักของเขา อ้าวไองานที่เหลือก็ซวยกูสิ นี่หละประเด็นคือนานๆทีเขาถึงจะแว็บมาช่วยสักอย่างแล้วก็หายไปยาวๆ คือช่วงไหนที่ผมทำมันออกมาดีคือก็ได้คำชมหละแต่เขาก็ได้ไปกันเราด้วยซึ่งไม่แฟร์เลย (เหนื่อยอยู่คนเดียว) หลังๆก็ดูแปลกๆ ดั้งก็ใหม่ นู้นนี้นั้น ซึ่งเป็นใครก็คิดแบบผม ผมไม่ทราบหรอกว่าเขามี Someting อะไรกันหรือป่าวแต่การที่เราโดนเหยียบหัวส่งนี้สิเจ็บใจสุดๆ นี้ถ้าจะให้เล่าวีระกรรมเธอคนนั้นอาจจะยาว แค่อยากจะอ่านว่าใครเคยเจอเหตุการณ์แบบไหนแล้วมันแฟร์หรือป่าวที่เป็นแบบนั้น (ชีวิตจริงมันยิ่งกว่าละคร)