หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
แพ้หัวใจตัวเอง...
กระทู้คำถาม
แต่งกลอน
อย่าใกล้กันเลยจะได้ไหม
ก็หัวใจมันอ่อนล้า
แค่เพียงเห็นแววตา
ก็รู้ว่า หวั่นไหว ในทุกที
เธอกับฉันมันเป็นเส้นขนาน
จากวันวานผ่านมาถึงวันนี้
วันเดือนเคลื่อนไปกลายเป็นปี
รู้สึกดี ไม่เคยหายห่างไกลกัน
อย่าใช้ความดีมาต่อรอง
เพื่อให้ห้องหัวใจในตัวฉัน
อ่อนแอ แพ้ลงในสักวัน
เพื่อผูกพันและรักกัน มันไม่ควร
ยิ่งใกล้เธอเท่าไหร่ใจยิ่งเจ็บ
หน่วงหนาวเหน็บเก็บช้ำ จนพร่ำหวล
เหมือนหัวใจจองจำย้ำด้วยตรวน
กำแพงซวนทรุดลง คงทลาย
ยิ่งฝืนใจไม่รัก หักใจจาก
มันยิ่งยาก เมื่อยิ่งใกล้ ไห้หม่นหมาย
แพ้ห้วใจตัวเอง ..แทบวางวาย
ไร้จุดหมายปลายทางระหว่างเรา
เพ็ญพิชญา
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
"หัวใจหมดแรง"
...ห้ามเท่าไหร่ใจเอ๋ยไม่เคยยั้ง กลับเผลอพลั้งรักเขาเฝ้าหวั่นไหว จึงต้องเก็บเจ็บช้ำระกำใน เพราะเขาไร้ซึ่งใจจะใฝ่ปอง เพียงเขาแสร้งแกล้งหลอกมาบอกรัก ก็ยอมพักพิงใจใฝ่สนอง หวังร่วมเรียงเคียงอยู่เป็นคู่ครอ
สุนันท์ยา
O กลางหัวใจ .. O
0 ยิ่งกว่าสายฝนโปรย .. ลมโชยผ่าน และดอกมาลย์รวยรินด้วยกลิ่นหอม คือแววตาชม้อยสู่ .. เหมือนรู้ยอม การโอบกล่อมล้อมร่างไว้กลางทรวง 0 ปลาบเปรี้ยงกลางสายฝนที่หล่นหลั่ง วิชชุคลั่งโลดแล่น .. เย้ยแดนสรวง แล้วซ
สดายุ...
รักแรก.....แค่หวั่นไหว >0< T&K
นั่งมองดาว…พราวแพรว…แววระยับ ไม่อาจหลับ…ตาได้…ไฉนหนอ โอ้ใจเอ๋ย…ทำไม…ถึงเฝ้ารอ อยากถักทอ…ความห่วงใย…ถึงใครกัน ฉันพบเธอวันแรกเหมือนแปลกหน้า ตาสบตา
สมาชิกหมายเลข 2742053
เรื่องเล่าที่บ้านชายคลอง
นั่งว่าง ๆ เลยอยากจะลองเล่าเรื่องราวสักเรื่องดู เคยเล่าไปแล้วแต่ยังไม่จบ วันนี้...ได้เวลา "จบ" ล่ะ เช้านี้ต้นไผ่ที่บ้านชายคลอง ยังหยอกล้อกับแรงลมเหมือนเคย หากแต่วันนี้มันดูมีชีวิตชีวา สดชื
สมาชิกหมายเลข 3325003
พี่บุญน้อย (คอย)รอรัก (มัก) เพ้อ เพ้อ
พี่ มาก่อน วอนอ้อนให้ สายใยรักบุญน้อย นัก จักจำจาง เลือนห่างหายคอย รอชม บ่มใจพลาง แทบวางวายรัก สุดท้าย ใครเล่าหนา เมตตาที &n
เดือนเอก
เมื่อความรักของฉัน เป็นเพียงเส้นขนาน..
..ความรักเกิดขึ้นได้กับทุกคน ทุกที่ ทุกเวลา เมื่อความรักมาถูกคน ถูกที่ ถูกเวลา ก็จะกลายเป็นเส้นที่บรรจบ แต่ความรักของฉัน มาถูกที่ ถูกเวลา แต่ไม่ถูกคน... ด้วยมีกำแพงแก้วที่สูงเสียดฟ้ากั้นอยู่ คือ กำแพ
สมาชิกหมายเลข 4626197
เพลงจบของ The Sixth Sense ซีซั่น 2 อย่างกับมีฝนไหลรินมาจากตา...
http://www.youtube.com/watch?v=3-t0W8rtRk0 ที่รักของฉันคนเดียว อย่างกับมีฝนไหลรินมาจากตา อย่างกับฟ้าผ่าลงตรงหัวใจ สั่นสะท้านเหมือนโดนแผ่นดินไหว เหมือนลมหายใจแผ่วลงทุกที คงไม่มีอีกแล้วแววตา ที่ทำให้ฉ
สมาชิกหมายเลข 818354
คุณชอบความหมายของเพลงอะไรมากที่สุด
เราชอบเพลง แสงสุดท้าย ของ Bodyslam รอนแรมมาเนิ่นนานเพียงหนึ่งใจ กับทางที่โรยเอาไว้ด้วยขวากหนาม ถูกแหลมคม ทิ่มแทง จนมันแทบจะทนไม่ไหว ชีวิต ถ้าไม่ยากเย็นขนาดนั้น สองมือ จะมีเรี่ยวแรงขนาดไหน แต่หัวใจขอ
สมาชิกหมายเลข 8026542
รีวิว พูดคุย Recap ซีรี่ส์ GL PlayerYuriSeries ไม่อาจห้ามรัก EP7
เกมหัวใจชักจะเข้มข้นขึ้นทุกที และงานนี้… คนที่แพ้ ก็ต้องดูแลตัวเอง “แต่อันนี้ .. เวลาพี่พลอยฉีด พี่พลอยจะได้คิดถึงปันค่ะ..” สามารถรับชม PlayerYuriSeries ไม่อาจห้ามรัก EP7 👠🦋 ได้ท
สมาชิกหมายเลข 8517477
เพลงนี้เพลงอะไรคะ เพลงเก่ามากๆมี30ปี+
เนื้อเพลง ช่วงที่จำได้ "ลองฟังหัวใจฉันดูสิ ว่ามันเต้นเป็นยังไง เร็วช้า ธรรมดา หรือรัว มันกลัวว่าเธอจะไป..." ถามai ว่าเป็นของสายชล ระดมกิจ วงอินโนเซ้นท์ เพลงหัวใจร้องไห้แต่พอไปฟังใน YouTube แ
สมาชิกหมายเลข 8752628
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
แต่งกลอน
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
แพ้หัวใจตัวเอง...
อย่าใกล้กันเลยจะได้ไหม
ก็หัวใจมันอ่อนล้า
แค่เพียงเห็นแววตา
ก็รู้ว่า หวั่นไหว ในทุกที
เธอกับฉันมันเป็นเส้นขนาน
จากวันวานผ่านมาถึงวันนี้
วันเดือนเคลื่อนไปกลายเป็นปี
รู้สึกดี ไม่เคยหายห่างไกลกัน
อย่าใช้ความดีมาต่อรอง
เพื่อให้ห้องหัวใจในตัวฉัน
อ่อนแอ แพ้ลงในสักวัน
เพื่อผูกพันและรักกัน มันไม่ควร
ยิ่งใกล้เธอเท่าไหร่ใจยิ่งเจ็บ
หน่วงหนาวเหน็บเก็บช้ำ จนพร่ำหวล
เหมือนหัวใจจองจำย้ำด้วยตรวน
กำแพงซวนทรุดลง คงทลาย
ยิ่งฝืนใจไม่รัก หักใจจาก
มันยิ่งยาก เมื่อยิ่งใกล้ ไห้หม่นหมาย
แพ้ห้วใจตัวเอง ..แทบวางวาย
ไร้จุดหมายปลายทางระหว่างเรา
เพ็ญพิชญา