คือผมคบกับเขามาถ้านับตั้งแต่เริ่มคุยนะ ประมาณ4-5เดือนได้มั้ง แรกๆผมชอบเขาเพราะเขาน่ารักดี แต่พอผ่านไปนานๆยิ่งรู้จักกันมากขึ้นผมก็คิดได้ว่า หน้าตามันไม่เกี่ยวแล้ว ต่อให้เขาขี้เหร่ผมก็ยังรักเขาอยู่ แต่พอผ่านไปสักประมาณ 3-4เดือน เขาก็เริ่มอยู่แต่กับเพื่อนไม่มาหาผม ผมเลยขอเวลาจากเขา
แค่หลังเลิกเรียนก็ยังดีครับ แต่วันรุ่งขึ้นตอนเลิกเรียนเขาเดินไปกับเพื่อน ที่สำคัญเดินผ่านทั้งๆที่รู้ว่าผมอยู่ตรงนั้นเลยอ่ะ จากนั้นผมก็คุยกับเขา ผมไม่ค่อยรู้ตัวเองว่าเราประชดเขา เขาเลยโกรธผมจากนั้นผมก็คุยกับเขาเรื่อยๆพอเขาหายโกรธเขาก็บอกผมว่าพรุ่งนี้เขามีเรื่องจะบอก แต่ผมคาใจเลยตอบไปว่า
บอกมาเลยก็ได้ เขาบอกว่าพรุ่งนี้ดีกว่า ผมเลยถามไปว่า คงไม่ได้คิดจะเลิกกับเค้าใช่มั้ย เขาบอกว่า "เค้ารู้ว่าเทออยากให้เค้ามีแต่สิ่งดีๆแต่เค้าว่าเค้าอยู่แบบเดิมน่าจะดีกว่า" เขาบอกว่าผมเป็นคนดี น่ารัก ทุกอย่างแต่ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ทำไมเขาถึงเลือกอยากเป็นเหมือนเดิม จากนั้นผมลองถามไป เขาบอกว่า "ไม่มีแฟนมันอิสระกว่า" คืนนั้นผมนอนไม่หลับทั้งคืนเลย แล้ววันรุ่งขึ้นเขาทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันนั้นเขาไม่มองหน้า หรือคุยกับผมสักคำเดียว
โดยปกติผมรักใครแล้วรักเลยอ่ะครับ ผมยังรักเขาอยู่ตลอดในใจนะครับ เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ มีความคิดเห็นยังไงกับความรักของผมบ้างครับ
อกหักแต่ยังรักเขาอยู่ทำยังไงดีครับ
แค่หลังเลิกเรียนก็ยังดีครับ แต่วันรุ่งขึ้นตอนเลิกเรียนเขาเดินไปกับเพื่อน ที่สำคัญเดินผ่านทั้งๆที่รู้ว่าผมอยู่ตรงนั้นเลยอ่ะ จากนั้นผมก็คุยกับเขา ผมไม่ค่อยรู้ตัวเองว่าเราประชดเขา เขาเลยโกรธผมจากนั้นผมก็คุยกับเขาเรื่อยๆพอเขาหายโกรธเขาก็บอกผมว่าพรุ่งนี้เขามีเรื่องจะบอก แต่ผมคาใจเลยตอบไปว่า
บอกมาเลยก็ได้ เขาบอกว่าพรุ่งนี้ดีกว่า ผมเลยถามไปว่า คงไม่ได้คิดจะเลิกกับเค้าใช่มั้ย เขาบอกว่า "เค้ารู้ว่าเทออยากให้เค้ามีแต่สิ่งดีๆแต่เค้าว่าเค้าอยู่แบบเดิมน่าจะดีกว่า" เขาบอกว่าผมเป็นคนดี น่ารัก ทุกอย่างแต่ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ทำไมเขาถึงเลือกอยากเป็นเหมือนเดิม จากนั้นผมลองถามไป เขาบอกว่า "ไม่มีแฟนมันอิสระกว่า" คืนนั้นผมนอนไม่หลับทั้งคืนเลย แล้ววันรุ่งขึ้นเขาทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันนั้นเขาไม่มองหน้า หรือคุยกับผมสักคำเดียว
โดยปกติผมรักใครแล้วรักเลยอ่ะครับ ผมยังรักเขาอยู่ตลอดในใจนะครับ เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ มีความคิดเห็นยังไงกับความรักของผมบ้างครับ