ปกตินิสัยของจขกท.นี้คือเป็นคนสนุกชอบทำอะไรตลกๆแต่บางทีไอความสนุกนั้นเหมือนไม่ใช่ความสุขจริงๆเป็นคิดมากด้วยค่ะคือใครพูดอะไรเชิงกระทบกระแทบใจก็คือจะเงียบนิ่งไปเลยไม่ค่อยกล้าพูดด้วยแบบกลัวไม่มีใครสนใจแล้วโดนเมินไปเฉยๆเลยกลัวที่เสนอทำอะไรแล้วไม่มีใครรับความเห็นเลยต้องพยายามทำตัวนิ่งตลอดจนเป็นคนซื้อๆไปเลยโดนคนโน้นเหวี่ยงใส่บ้างไม่ค่อยกล้าระบายให้ใครเพราะไม่มีเพื่อนสนิทมีแต่เพื่อนที่อยู่ไปด้วยวันๆทั้งที่เป็นเพื่อนในกลุ่มแต่เหมือนเค้าจะสนิทกับคนอื่นมากกว่าเลยเหงาๆรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นทางเลือกสุดท้ายคนอื่นเสมอเลยเราเลยเลี่ยงโดยการทำเป็นนิ่งไม่สนใจใคร ทั้งที่ตรงข้ามความรู้สึกตัวเองมากๆเลยเบื่อตัวเองที่เป็นแบบนี้มากๆเมื่อก่อนเป็นคนเข้าสังคมง่ายสนุกกับชีวิตแต่ตั้งแต่โดนเพื่อนพูดด่าว่าหัดมองโลกในแง่ดีบ้างตั้งแต่นั้นก็กลายมาเป็นเด็กแบบนี้ไปเลยTT ใครพอมีวิธีเเนะนำบ้างค่ะอยากปรับตัวปีหน้าขึ้นมหาลัยเเล้ว