มีใครมักจะคุยกับตัวเองในใจอยู๋เรื่อย ๆ ตลอดเวลาบ้างครับ

มันเป็นเรื่องที่ค้างคาใจมานานแล้วครับว่า เป็นอาการที่ควรพบแพทย์หรือเปล่า ในที่สุดผมก็กล้าถามเสียที (มั้งนะ ถ้าพิมพ์จบแล้วกดตกลง ท่านก็จะได้เห็นกระทู้นี้ล่ะนะ ฮ่า ๆ )

คือ ผมเป็นคนที่มักจะมีเสียงตัวเองอยู่ในหัวตลอดเวลา แบบว่า จะทำอะไร จะพูดอะไร มักจะเอามาคิดในหัวตัวเองราวกับเป็นการคุยกับตัวเองก่อน สำหรับผม ผมแอบมองว่าเป็นข้อดีอยู๋เล็กน้อยว่า ผมอาจจะไตร่ตรองก่อน แต่ผมก็กังวลอยู่นิดหน่อย ว่าอาการนี้เป็นสิ่งผิดปกติอะไรที่คนอื่นไม่เป็นหรือเปล่า คือ.... ไม่รู้สิ แต่ถ้าเป็นเรื่องการพูดคุยกัน อาการนี้ทำให้ผมดูเป็นคนเงียบขรึมไปเลย เพราะผมมักจะกังวลว่า พูดแบบนี้ไปจะดีไหม กระทบกับเขาอย่างไร จนบางทีก็คิดคำพูดช้าไป (แต่การปฏิบัติงานต่าง ๆ ก็ไหลลื่นอยู่พอสมควรนะครับ แค่การสื่อสารพูดคุยหยอกล้อกันปกติผมดูเหมือนจะคิดมากไปหน่อยจนพูดออกไปช้า มีดีเลย์อยู่ 2 - 3 วินาที)

หากมันเป็นอาการที่ไม่ปกติ ผมควรไปหาหมอที่ไหนแผนกอะไรกันล่ะครับเนี่ย ..... แบบว่า ไม่เคยเข้าโรงพยาบาลใหญ่ ๆ มาเกือบ 10 - 13 ปี ได้แล้วกระมัง ตั้งแต่สมัยอายุสัก 10 ขวบที่แม่พาเข้าเพราะปวดท้องหนักมาก นอกนั้นเข้าแต่คลินิคเล็ก ๆ ใกล้ ๆ บ้าน แต่ปัจจุบัน หมอคนสนิทนี้ปิดคลินิคย้ายไปที่ไหนแล้วก็ไม่รู้ คงเพราะค่าเช่าตึกแพง จะไปโรงพยาบาลที เข้าไปต้องทำตัวไม่ถูกแน่เลย ฮ่า ๆ ใกล้สุดก็คงเป็นศิริราช หรือโรงพยาบาลบางไผ่ เขามีแผนกใดที่ให้คำปรึกษาได้ไหมครับ กระผมทำตัวไม่ถูกจริง ๆ นะครับเนี่ย

ขอความกรุณาให้คำปรึกษาในโลกออนไลน์นี้ก่อนแล้วกันครับผม ^^
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 5
ก็เป็นทุกคนนะ มันไม่ผิดไม่แปลก แต่ถ้าอยากพูดคุยเข้าสังคมก็คงต้องคิดประมวณผลให้ไว้
-แต่วิธีที่ดีที่สุดเลยนะ เราต้องแก้ที่ตัวเองก่อน ให้เป็คนคิดดีไม่พูดไม่คิดอะไรที่ไม่ดีต่อคนอื่น งง ใช่ม้ะะ55555
อย่างเช่นถ้ามีคนมาบอกว่า เราไม่มีเงินซื้อเสื้อผ้าสวยๆหรอกแม่เราเป็นแม่ค้า
*ถ้าใจเราต่ำก็จะคิดว่าบ้านจนจังแม่ค้าเนี่ยนะ! *แต่ถ้าใจเราสูงจะคิดว่าคนเราเลือกเกิดไม่ได้ มันอยู่ที่ใจ! แม่ค้าแล้วทำไมอาชีพสุจริต

ทีนี้คำพูดที่ออกจากปากเรามันจะมาจากความคิดที่ดีโดยไม่ต้องคิดคำหรือประมวลผลทั้งนั้น
แค่ออกมาจากใจที่ดีก็พอ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่