สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องที่กลุ้มใจมาตลอดอยากจะขอคำปรึกษาและทางออกค่ะ
.
เรามีแฟนค่ะคบกันมาได้สองปีจะสามปีแล้วมีตัวเล็กมาเพิ่มตอนนี้ก็คือเป็นพ่อแม่ลูกเป็นครอบครัว
ตอนแรกๆเขาดูแลดีนะคะเอาใจใส่ดี เทียวไปรับไปส่งตลอดเงินเดือนก็ให้เราจัดการจนมีรถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งที่ออกเงินดาวน์ร่วมกันตอนแรกไม่มีปัญหาอะไรค่ะ ก็มีดื่มเหล้าสูบบุหรี่ตามประสาผู้ชายทั่วๆไป แต่พอเรารู้ตัวว่ามีตัวเล็กเราปรึกษาเขาว่าจะทำยังไงเขาบอกเขาจะรับผิดชอบแต่หลังจากที่เขาบอกจะรับผิดชอบเขาก็เปลี่ยนไปค่ะ
.
เขาติดเพื่อน ติดเกมส์ สูบบุหรี่จัด ดื่มเหล้าจัด เราเคยขอเขาว่าเพลาๆลงบ้างนะเห็นแก่ตัวเล็กบ้างจะได้มีเงินเก็บไว้ให้ลูกเขาก็รับปากค่ะรับปากส่งๆแล้วก็เหมือนเดิม เราทั้งคู่ทำงานตอนเย็นเลิกเกือบๆเที่ยงคืนทุกวันมาส่งเราที่ห้องปุ๊บก็ออกไปหาเพื่อน บางทีเราบ่นหิวข้าวแต่พอเจอเพื่อนนัดกันเสร็จสรรพก็ทิ้งเราให้รอเพื่อที่จะให้เขาซื้อข้าวมาให้สุดท้ายหลายๆครั้งเราก็นอนปวดท้องจนหลับเพราะเขากลับมาเกือบ จะเที่ยงวัน
.
จนวันหนึ่งเราตัดสินใจจะนั่งอยู่ด้วยนั่งเล่นกินขนมไปพอสักกึ่มๆเราไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เขาพูดออกมาเขาบอกว่า เนี่ยแฟนเก่าเขาแต่ละคนอย่างกับนางฟ้าส่วนอินี่ตัวอะไรไม่รู้เราได้ยินก็ได้แต่นั่งยิ้มเจื่อนๆให้เพื่อนเขา สักพักก็มีการเล่นไพ่เล่นไฮโลกันเขาก็เข้าไปเล่นด้วยเราเลยรู้สาเหตุว่าทำไมเขาถึงกลับมาส่งแล้วไปต่อ
.
เรานั่งเงียบๆดูว่าเขาจะได้รึเสียมากขนาดไหนสุดท้ายความอดทนเราก็หมดเพราะเขาเสียไปเกินครึ่งของเงินเดือนที่จะแบ่งเก็บไว้ตอนคลอด
แถมยังไปยืมเจ้ามืออีกเกือบๆสามพันเราตัดสินใจเดินกลับเวลาประมาณตีสามตีสี่เพราะรู้สึกว่าเราทนอยู่ตรงนั้นไม่ได้เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะทำยังไงแต่เขาก็ไม่คิดจะห่วงจนเราเดินกลับมาถึงห้องเอง
.
จนเราท้องแก่เราเคยบ่นนะคะว่าเราท้องแก่ขนาดนี้ช่วยเราเก็บห้องได้มั๊ย เขาก็เฉยค่ะ ยกของหนักก็ไม่มาช่วย ยกถุงขยะยกถุงที่มีแต่ขวดเหล้าขวดเบียร์เขาก็นอนเล่นมือถือไม่สนใจ เราบ่นอยากกินน้ำหวานก็บอกเราเดินไปซื้อเองทั้งๆที่เซเว่นมันอยู่ห่างจากหอตั้งสองสามกิโล เราเคยตกบันไดแต่พอไปบอกเขาเขาก็ทำเฉยๆจนเราเหนื่อยใจจนคิดว่าทำไมไม่เลิกกับเขาไปสักทีแต่ก็ติดที่ว่ายังรักนี่แหละค่ะ
.
จนเราคลอดแล้วกลับมาอยู่บ้านมากรีดยางแล้วก็มาดูแลคุณปู่เหตุเกิดวันนี้แหละค่ะ เราบอกว่าเงินน่ะเอามาให้ด้วยนะจะไปซื้อนมลูกเขาบอกจะเอาไปซื้อมือถือเราก็บอกนมลูกมันจะหมดนะเขาก็เดินหนีเราไปเลยค่ะเราเหนื่อยใจมากเราเคยคิดว่าไม่มีเขาก็คงไม่ต้องเป็นแบบนี้ เราเป็นคนรักสวยรักงามชอบแต่งตัวแต่ก็ยอมใส่เสื้อผ้าเก่าๆซ้ำไปซ้ำมาเพื่อเก็บเงินให้ลูกแต่เขาไม่ยอมเปลี่ยนตัวเองเลยค่ะ มีครั้งหนึ่งเราทะเลาะกันหนักจนเราบอกว่าเลิกกันเถอะเขาก็ไม่ยอมแล้วบอกว่าจะทำทุกอย่างให้เรากับลูกสบายแต่ทุกวันนี้คำพูดที่เขาบอกคืออะไร เงินที่เราขอเราไม่เคยใช้เลยนะคะเสื้อผ้าไม่ซื้อเครื่องสำอางก็พยายามใช้อันเก่าจนหมดจริงๆเราใช้แค่กินข้าวกับซื้อของให้ลูกที่เหลือเขาก็เอาไปบางวันเงินพันนึงไม่ถึงชั่วโมงเขาก็ใช้หมด เราเหนื่อยจนร้องไห้ตั้งแต่ตอนท้องจนคลอดจนรู้สึกว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าอยากจะตายอยู่ตลอดเวลา จะเลิกก็กลัวลูกไม่มีพ่อเพราะลูกเราก็ติดเขามาก มองหน้าลูกก็ได้แต่ร้องไห้ เราสงสารตัวเองสงสารลูกค่ะ เราจะต้องทำยังไงต่อไปคะ
แฟนเห็นแก่ตัวจัดการยังไงดีคะ
.
เรามีแฟนค่ะคบกันมาได้สองปีจะสามปีแล้วมีตัวเล็กมาเพิ่มตอนนี้ก็คือเป็นพ่อแม่ลูกเป็นครอบครัว
ตอนแรกๆเขาดูแลดีนะคะเอาใจใส่ดี เทียวไปรับไปส่งตลอดเงินเดือนก็ให้เราจัดการจนมีรถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งที่ออกเงินดาวน์ร่วมกันตอนแรกไม่มีปัญหาอะไรค่ะ ก็มีดื่มเหล้าสูบบุหรี่ตามประสาผู้ชายทั่วๆไป แต่พอเรารู้ตัวว่ามีตัวเล็กเราปรึกษาเขาว่าจะทำยังไงเขาบอกเขาจะรับผิดชอบแต่หลังจากที่เขาบอกจะรับผิดชอบเขาก็เปลี่ยนไปค่ะ
.
เขาติดเพื่อน ติดเกมส์ สูบบุหรี่จัด ดื่มเหล้าจัด เราเคยขอเขาว่าเพลาๆลงบ้างนะเห็นแก่ตัวเล็กบ้างจะได้มีเงินเก็บไว้ให้ลูกเขาก็รับปากค่ะรับปากส่งๆแล้วก็เหมือนเดิม เราทั้งคู่ทำงานตอนเย็นเลิกเกือบๆเที่ยงคืนทุกวันมาส่งเราที่ห้องปุ๊บก็ออกไปหาเพื่อน บางทีเราบ่นหิวข้าวแต่พอเจอเพื่อนนัดกันเสร็จสรรพก็ทิ้งเราให้รอเพื่อที่จะให้เขาซื้อข้าวมาให้สุดท้ายหลายๆครั้งเราก็นอนปวดท้องจนหลับเพราะเขากลับมาเกือบ จะเที่ยงวัน
.
จนวันหนึ่งเราตัดสินใจจะนั่งอยู่ด้วยนั่งเล่นกินขนมไปพอสักกึ่มๆเราไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เขาพูดออกมาเขาบอกว่า เนี่ยแฟนเก่าเขาแต่ละคนอย่างกับนางฟ้าส่วนอินี่ตัวอะไรไม่รู้เราได้ยินก็ได้แต่นั่งยิ้มเจื่อนๆให้เพื่อนเขา สักพักก็มีการเล่นไพ่เล่นไฮโลกันเขาก็เข้าไปเล่นด้วยเราเลยรู้สาเหตุว่าทำไมเขาถึงกลับมาส่งแล้วไปต่อ
.
เรานั่งเงียบๆดูว่าเขาจะได้รึเสียมากขนาดไหนสุดท้ายความอดทนเราก็หมดเพราะเขาเสียไปเกินครึ่งของเงินเดือนที่จะแบ่งเก็บไว้ตอนคลอด
แถมยังไปยืมเจ้ามืออีกเกือบๆสามพันเราตัดสินใจเดินกลับเวลาประมาณตีสามตีสี่เพราะรู้สึกว่าเราทนอยู่ตรงนั้นไม่ได้เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะทำยังไงแต่เขาก็ไม่คิดจะห่วงจนเราเดินกลับมาถึงห้องเอง
.
จนเราท้องแก่เราเคยบ่นนะคะว่าเราท้องแก่ขนาดนี้ช่วยเราเก็บห้องได้มั๊ย เขาก็เฉยค่ะ ยกของหนักก็ไม่มาช่วย ยกถุงขยะยกถุงที่มีแต่ขวดเหล้าขวดเบียร์เขาก็นอนเล่นมือถือไม่สนใจ เราบ่นอยากกินน้ำหวานก็บอกเราเดินไปซื้อเองทั้งๆที่เซเว่นมันอยู่ห่างจากหอตั้งสองสามกิโล เราเคยตกบันไดแต่พอไปบอกเขาเขาก็ทำเฉยๆจนเราเหนื่อยใจจนคิดว่าทำไมไม่เลิกกับเขาไปสักทีแต่ก็ติดที่ว่ายังรักนี่แหละค่ะ
.
จนเราคลอดแล้วกลับมาอยู่บ้านมากรีดยางแล้วก็มาดูแลคุณปู่เหตุเกิดวันนี้แหละค่ะ เราบอกว่าเงินน่ะเอามาให้ด้วยนะจะไปซื้อนมลูกเขาบอกจะเอาไปซื้อมือถือเราก็บอกนมลูกมันจะหมดนะเขาก็เดินหนีเราไปเลยค่ะเราเหนื่อยใจมากเราเคยคิดว่าไม่มีเขาก็คงไม่ต้องเป็นแบบนี้ เราเป็นคนรักสวยรักงามชอบแต่งตัวแต่ก็ยอมใส่เสื้อผ้าเก่าๆซ้ำไปซ้ำมาเพื่อเก็บเงินให้ลูกแต่เขาไม่ยอมเปลี่ยนตัวเองเลยค่ะ มีครั้งหนึ่งเราทะเลาะกันหนักจนเราบอกว่าเลิกกันเถอะเขาก็ไม่ยอมแล้วบอกว่าจะทำทุกอย่างให้เรากับลูกสบายแต่ทุกวันนี้คำพูดที่เขาบอกคืออะไร เงินที่เราขอเราไม่เคยใช้เลยนะคะเสื้อผ้าไม่ซื้อเครื่องสำอางก็พยายามใช้อันเก่าจนหมดจริงๆเราใช้แค่กินข้าวกับซื้อของให้ลูกที่เหลือเขาก็เอาไปบางวันเงินพันนึงไม่ถึงชั่วโมงเขาก็ใช้หมด เราเหนื่อยจนร้องไห้ตั้งแต่ตอนท้องจนคลอดจนรู้สึกว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าอยากจะตายอยู่ตลอดเวลา จะเลิกก็กลัวลูกไม่มีพ่อเพราะลูกเราก็ติดเขามาก มองหน้าลูกก็ได้แต่ร้องไห้ เราสงสารตัวเองสงสารลูกค่ะ เราจะต้องทำยังไงต่อไปคะ