พ่อแม่เป็นห่วงเรามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำยังไงดีคะ???

แค่เรื่องคอนเสิร์ต กับไปเที่ยวกับเพื่อน หรือเรื่องอื่นด้วยคะ เรื่องการเลือกโรงเรียน เอกที่เรียน หรือเรียนต่อคณะไหน เวลาอ่านหนังสือ เกรดที่ได้ มีปัญหาด้วยรึเปล่าคะ ถ้าใช่พี่ขอออกความเห็นแบบรวมๆ ไม่เจาะจงแค่เรื่องคอนเสิร์ตนะ

พี่ว่าน้องต้องทำอะไรซักอย่างเพื่อพิสูจน์ว่าเราสามารถดูแลตัวเองได้ดีโดยที่ไม่มีพ่อแม่อยู่ช่วยเหลือแล้วล่ะค่ะ เช่น ไปเรียนแลกเปลี่ยนต่างประเทศ หรือทำอะไรซักอย่างให้เราหายไปจากชีวิตพ่อแม่ซักระยะ (เอาแบบที่ติดต่อไลน์ โทรหายากๆหน่อย) เพราะพ่อแม่อาจจะอยู่ในภาวะติดลูก และถ้าเด็กคล้อยตามไปด้วยมันส่งผลต่อเด็กทำให้เกิดพัฒนาการช้า ติดพ่อแม่ แล้วก็ไม่อยากออกจากคอมฟอร์ตโซนของบ้าน  (น้องสาวพี่คนหนึ่งที่เป็น)

พี่ก็มีปัญหาตอนประถมจนถึงมอต้นนะ พ่อแม่ไม่ให้ไปบ้านเพื่อนเลย ไม่เคยเที่ยววันหยุดกับเพื่อนเลย จนพี่จะเข้าม.ปลายแล้วรู้สึกว่า ไม่ได้การละ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเราก็ต้องคอยขออนุญาติพ่อแม่ไปเรื่อยๆ พี่เลยเรียนต่อโรงเรียนประจำตอน ม.ปลายเลย เพื่อไปเรียนรู้ชีวิตด้วย แล้วก็ให้พ่อแม่ห่างเราไปด้วย เพราะพ่อแม่ที่อยู่กับลูกตลอดเวลาจะไม่เห็นการเปลี่ยนแแลงหรอกค่ะว่าลูกโตขึ้นขนาดไหน เราเลยต้องยอมลำบาก เอาตัวเองออกมาห่างๆพ่อแม่ เพื่อให้เขาเห็นว่าเราโตขึ้นแล้ว ซึ่งชีวิตเราก็ลำบากจริงๆนะ 55 แต่แลกมาด้วยอำนาจตัดสินใจชีวิตตัวเอง พี่ว่าคุ้มมาก จนตอนเลือกคณะที่เรียน พี่ก็เลือกในแบบที่พี่ต้องการได้ จนเข้ามหาลัย ไปเดินเที่ยวเล่นคนเดียว ไปฝึกงานต่างประเทศบินเดี่ยวคนเดียว ไปคอนเสิร์ตคนเดียว พ่อแม่ก็ห่วงแหละ แต่เราก็หลับตาข้างหนึ่งไป

น้องต้องคิดถึงตัวเองมากๆ ว่าวันที่พ่อแม่ไม่อยู่แล้ว น้องจะมีชีวิตแบบไหน ตอนนี้อาจจะดูดื้อรั้นและเห็นแก่ตัว เพราะไม่ได้เชื่อฟังพ่อแม่มากมาย แต่เพื่อตัวเราที่เติบโตขึ้นและแข็งแรงพอ เพราะสุดท้ายพ่อแม่ก็ไม่ได้อยู่กับเราไปจนเราตายเนอะ...ถึงเราเป็นลูกก็ฟังความคิดเห็นของพ่อแม่ได้ พ่อแม่มีหน้าที่แนะนำ ช่วยเหลือแต่อำนาจการตัดสินใจชีวิตเป็นของเราค่ะ