คนเราทนความทรมานได้ยังไง

ร่างกายกำลังจะชัชดาวน์ ตัวเอง เพื่อให้ร่างกายและสมองพ้นจากความเจ็บปวด ทรมานเช่นมะเร็รุกลามกำลังกัดกินอวัยวะต่างๆ เช่นเจอแทงเข้าที่อก เจอทุบหัวแบะ ร่างกายได้รับ ความเจ็บปวด ทรมานสาหัส จนสมองต้องหยุด

นั่งดูรูปศพที่เละๆ จากการฆ่าหั่นศพบ้าง รถเหยียบบ้าง ตกตึกมาร่างแหลก ต่างๆนานาที่จะเละ รู้สึกสยอง ดูมากๆ ชักจะไม่ไหว เหมือนเกินลิมิต เลยสงสัยว่า พวกคนที่ต้องทำงานกับศพ อะไรแบบนี้ ผ่านความรู้สึกกลัวมายั

จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำไมผู้คนที่ตั้งใจเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาสักการะจะต้องตาย ถ้ามีจริง ทำไมไม่ปกป้องพวกเขา ทำไมถึงมองดูพวกเขาร่างแหลกเหลวโดยที่ไม่ยอมทำอะไรเลย พอกันที เราไม่เชื่อเรื่องสิ่งศักดิ

จะให้ลูกกราบพระคงไม่ได้ หากผ้าเหลืองนั้นห่มกายคนฆ่าพ่อ จะกี่บุญก็ล้างบาปไม่เคยพอ น้ำตาลูกยังเอ่อคลอทุกค่ำคืน ก่อการร้ายสมควรตายใครป้ายสี ฆ่าในนามของความดีใครขมขื่น ร่างของพ่อแตกกระจายด้วยแรงปืน เพียง

อยู่ด้วยกันข้อดีคือ ให้ความอบอุ่นกับลูก (ต่อหน้าลูกไม่เคยทะเลาะกันเลย) ข้อเสียคือ เราทรมานมากกกกก ทั้งเสียใจที่จับได้ว่าเค้าคุยกับคนอื่น ทั้งปวดร้าวเมื่อรู้ว่าใจเค้าไม่อยู่กับเราแล้ว ต้องใช้ความอดทนอ

มาต่อกันจากตอนที่แล้วครับ มันยาวเลยต้องมาต่ออีกตอน.. วันที่24มีนาคม2566 วันสุดท้ายที่ต้องเลือกระหว่างไปจากที่นี้ ไม่ก็ตาย กับ ย้อนกลับไปกินมันอีก วันที่5ของการเลิกกระท่อมแบบหักดิบ วันนี้ก็หยุดงานอีกว

ถ้าเราโดนทำร้ายจนทรมานหนักมาก เช่นโดนกลุ่มโจรโรคจิตทำร้ายกรีดแทง หลายแผลฉกรร ตัดอวัยวะ จนเราเจ็บปวดมากเกินทนไหวแล้วหรือป่วยหนักจนเจ็บปวดทรมานมากเราตัดสินใจฆตตเพื่อให้หายเจ็บปวดไปซักที ตอนนั้นจะยังบาปไ