อันที่จริงเรื่องนี้ก็อาจจะเป็นเรื่องส่วนตัวนะคะ แต่ตอนนี้เราอัดอั้นมากไม่รู้จะไปทางไหนต่อดี ก็เลยมาเล่าให้ฟังเพื่อขอความเห็นจากเพื่อนๆ โซเชี่ยลได้อ่านกัน ขอย้ำว่าเรื่องราวเป็นเรื่องจริงที่ประสบอยู่จริงๆ ไม่ดราม่ากันเนาะ
เรื่องมีอยู่ว่าเราคบกับแฟนมาโดยใช้ตัวย่อว่าพี่ ก นะคะ เราได้หมั้นกันแล้วก็ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันโดยพี่ ก ได้เป็นทหารเกณฑ์ เราก็รอเขาเป็นเวลา 2 ปี ซึ่งไม่มีปัญหาอะไรมาทำให้เราเชื่อใจไม่มีเรื่องผู้หญิงเลย เรากับพี่ ก คบกันมาเรื่อยๆ จนกระทั่งปีที่ 7 ซึ่งปีที่ 7 เนี่ยะคือมีปัญหาขึ้นมาค่ะ เรื่องมีอยู่ว่าหลังจากที่พี่ ก ครบกำหนดปลดประจำการ พี่แกก็ได้ไปทำงานหาเงินเป็นเวลา 1 ปี เพื่อมาเรียนวิทลัยเทคนิคแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงแล้วกันนะ ส่วนตัวเราก็เรียนอยู่มหาลัยแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงเช่นกัน ซึ่งมันอยู่ในจังหวัดเดียวกันนั่นแหละค่ะ เราเลยย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน พี่ ก ก็เรียนหนังสือ โดยค่าเทอม ค่ากิน ค่าหอ ทางฝ่ายเราเป็นคนออกทั้งหมดนะคะ เพราะฐานะที่บ้านของพี่ ก ไม่ได้ดีมากนัก ทางพ่อแม่ของเราเห็นว่าพี่ ก เป็นคนขยันเอาการเอางานถ้าส่งเสริมด้านการเรียนอนาคตน่าจะรุ่ง ตอนอยู่กับเราก็ปกตินะคะไม่ระแคะระคายเรื่องชู้สาว ไม่กินเหล้า ไม่ติดเกมส์ แต่เรายอมรับค่ะว่าเราเรียนอาจมีสังสรรค์กับเพื่อนบ้าง บางทีก็จนเช้า ให้พี่ ก แกนอนคนเดียวตื่นไปเรียนคนเดียว นั่นก็เป็นเหตุให้เราทะเลาะกันครั้งแรกและคิดจะเลิกกันเลยทีเดียว แต่แน่นอนค่ะ เราไม่เลิกแน่นอนเพราะเรารักผู้ชายคนนี้มาก และไม่เคยคิดว่าจะได้เลิกกันเลย มีช่วงหนึ่งที่พี่ ก จะต้องไปฝึกงาน เป็นเวลา 6 เดือน ที่ จ.ระยอง ค่ะ หลังจากที่พี่ ก แกไปฝึกงานอยู่ได้ประมาณ 3 เดือน เราก็ไปฝึกงานเช่นกันค่ะ แต่เราฝึกงานที่ จ.สมุทรปราการ เมื่อทำงานต่างคนต่างหน้าที่ เวลาเริ่มไม่ตรงกันถึงจะเป็นสายงานช่างเหมือนกันแต่คนละด้านเวลาก็ไม่ตรงกันอยู่ดีค่ะ เราจึงเกิดการทะเลาะกันบ่อยมากขึ้น เราอาจจะพูดไม่ดีบ้างอาจเป็นเพราะความเหนื่อย แต่เราก็ทะเยอทะยานเอาเวลาช่วงวันหยุด ไปหาพี่แกนะคะ ขับรถมอไซค์จากสมุทรปราการไประยอง เพื่อไปเที่ยวด้วยกัน เรามีความสุขมากๆกับการไปเที่ยวทริปเล็กๆนี้ หลังจากนั้นเราก็ไปมาหากันบ่อยๆ จนเราฝึกงานจบ แต่พี่ ก แกยังคงต้องฝึกต่อ เรากลับมาเราก็มาเรียนต่อเพราะใกล้จบแล้ว ยอมรับว่าไม่มีเวลาให้เลย และก็ได้พูดคำที่ไม่ควรพูดออกไป เราพูดแบบไม่คิด นั่นคือคำว่า “อย่างี่เง่าเข้าใจกันบ้าง ไม่เข้าใจก็ห่างๆกันเถอะ” โดยหลังจากสิ้นสุดคำนี้ พี่ ก ก็หายไปช่วงหนึ่งเลยค่ะ บอกเลยว่าใจคอไม่ดีมาก เพราะปกติพี่ ก แกจะมาง้อเราตลอดไม่เคยทิ้งและปล่อยไว้นานๆ แบบนี้ แล้วในที่สุดเราก็ไปง้อพี่ ก คืน แต่คำตอบที่ได้คือ “เราลองห่างกันดูเถอะ” เราถึงกับทรุดทั้งๆที่ทำโปรเจคอยู่ แล้วเราก็นึกขึ้นได้ว่ามีรหัสเฟสของพี่ ก อยู่ ซึ่งจะบอกว่าเราไม่เคยเข้าไปเช็คเข้าไปตรวจเลย เพราะเราไว้ใจตลอด พอเข้าไป ทรุดหนักกว่าเก่าค่ะ ร้องไห้โฮออกมาแบบไม่หยุด เพราะเขากำลังคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ ซึ่งเป็นคนที่อยู่ระยองนั่นแหละค่ะ เขามีให้พี่ ก ทุกอย่าง เอาเป็นว่ารวยนั่นแหละค่ะ หลังจากอ่านข้อความก็พบว่าเขาคุยกันได้ ตั้งแต่พี่ ก เขาไปฝึกงานค่ะ แชทต่างๆขาดๆหายๆ เพราะถูกลบ คอลหากันบ่อยๆ ไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ เราก็ฮึดสู้ค่ะ เพราะเราไม่อยากเสียเค้าไป อ้อนวอน ขอร้องต่างๆ นานา ทำให้พี่เขากลับมา สุดท้ายก็ไม่กลับมาค่ะ เราเลยตัดสินใจบอกแม่ ทางแม่ก็บอกให้รอดูไปก่อน สรุป เราเอาแต่โทษตัวเองเก็บตัวอยู่กับห้อง ไม่เป็นอันนอน เปิดเพลงร้องไห้ กินเหล้า นอนหลับไป เอาเป็นว่าเราไม่เอาอะไรแล้วโทษตัวเองอย่างเดียว เคยคิดที่จะทำร้ายตัวเอง และอยากตายด้วยซ้ำ แต่พอคิดแม่ก็โทรมาเตือนสติตลอด เป็นแบบนี้ประมาณ 2 เดือนกว่า ก็มีน้องที่สาขาเข้ามาคุยด้วย ให้ตัวย่อน้องคือ น้อง ม นะคะ น้องเข้ามาเราก็คิดว่าคุยๆ ไปก่อน พอไม่ต้องคิดถึงพี่ ก พอคุยกันสักพักประมาณ 2 เดือน อาการเราก็ดีขึ้นมากๆ จนไม่คิดถึงคนเก่าแล้ว อาจจะมีคิดมากแต่ไม่ฟูมฟาย น้อง ม ก็ได้มาขอเราคบ เราก็ว่าน้องมันก็ดีเหมือนกัน เราก็เลยตกลงลองคบกับ น้อง ม ชีวิตก็มีความสุขดี น้องเข้าใจเราทุกอย่าง ทั้งดูแล เทคแคร์ ทำทุกอย่างเพื่อเรา ที่เราประทับใจก็คือ น้อง ม เป็นคนที่บ้าเกมส์มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เล่นแบบเอาจริงเอาจัง แต่เราขอให้เพลาๆลงบ้าง ผลที่ได้คือ น้องจะไม่เล่นเกมส์ทุกครั้งที่อยู่กับเรา เราก็เลยชอบที่เขายอมวางสิ่งที่เขาจริงจังมากๆ เพื่อมาอยู่กับเรา น้อง ม ก็เลยเริ่มได้ใจเราเข้าแล้ว แต่เหมือนทุกอย่างจะไปได้สวยใช่มั้ยคะ แต่ไม่เลยค่ะ พี่ ก กลับมา เพื่อจะเอาของที่อยู่ห้องเรา ไปห้องใหม่เขาค่ะ ตอนนี้เราไม่เห็นกันนะคะ ไม่ได้เจอหน้ากันเลยค่ะ แต่เหตุการณ์ทำให้เจอกันก็เกิดขึ้น นั่นคือ พี่ ก แกกลับมาเอาพระพร้อมกับรถมอไซค์คันโก้ที่ผู้หญิงคนใหม่ออกให้ แต่เราก็ไม่สนใจค่ะ เพราะเราะคิดว่าเราลืมได้แล้วเราเป็นพี่น้องกันได้ ค่ะ เราก็คิดว่าจะไปได้สวย แต่แล้ว พี่ ก กลับมาขอคืนดี แล้วบอกว่าเขาอึดอัดกับคนนั้น ขอให้พี่แกเรียนจบแล้วเรากลับมาคบกันได้ไหม คำนี้ ทำให้เราไปไม่เป็นเลยค่ะ เราก็บอกนะคะว่าเราคบกับน้องคนหนึ่งอยู่ เหมือนว่าพี่แก จะไม่ยอมค่ะ ถามว่ามันเป็นใครต่างๆ นานา แต่สุดท้าย เราแพ้กำลังผู้ชายค่ะ เรากลืนไม่ได้คายไม่ออก ใช่ค่ะ เราเป็นคนในความลับของ พี่ ก และ เป็นตัวจริงของน้อง ม ซึ่งตอนนี้เราสับสนมาก เพราะคนหนึ่งเราเริ่มรัก แต่คนที่เราเคยรักกลับมาทำให้เราไม่ลืม ตอนนี้ก็เป็นอยู่แบบนี้ค่ะ กลัวว่ารถไฟจะชนกัน เราควรเลือกใครคะ ขอความเห็นใจด้วยนะคะ
เราควรทำอย่างไรระหว่าง คนใหม่ที่กำลังเริ่มรัก กับคนที่เคยรักแต่ทำให้ไม่ลืม
เรื่องมีอยู่ว่าเราคบกับแฟนมาโดยใช้ตัวย่อว่าพี่ ก นะคะ เราได้หมั้นกันแล้วก็ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันโดยพี่ ก ได้เป็นทหารเกณฑ์ เราก็รอเขาเป็นเวลา 2 ปี ซึ่งไม่มีปัญหาอะไรมาทำให้เราเชื่อใจไม่มีเรื่องผู้หญิงเลย เรากับพี่ ก คบกันมาเรื่อยๆ จนกระทั่งปีที่ 7 ซึ่งปีที่ 7 เนี่ยะคือมีปัญหาขึ้นมาค่ะ เรื่องมีอยู่ว่าหลังจากที่พี่ ก ครบกำหนดปลดประจำการ พี่แกก็ได้ไปทำงานหาเงินเป็นเวลา 1 ปี เพื่อมาเรียนวิทลัยเทคนิคแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงแล้วกันนะ ส่วนตัวเราก็เรียนอยู่มหาลัยแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงเช่นกัน ซึ่งมันอยู่ในจังหวัดเดียวกันนั่นแหละค่ะ เราเลยย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน พี่ ก ก็เรียนหนังสือ โดยค่าเทอม ค่ากิน ค่าหอ ทางฝ่ายเราเป็นคนออกทั้งหมดนะคะ เพราะฐานะที่บ้านของพี่ ก ไม่ได้ดีมากนัก ทางพ่อแม่ของเราเห็นว่าพี่ ก เป็นคนขยันเอาการเอางานถ้าส่งเสริมด้านการเรียนอนาคตน่าจะรุ่ง ตอนอยู่กับเราก็ปกตินะคะไม่ระแคะระคายเรื่องชู้สาว ไม่กินเหล้า ไม่ติดเกมส์ แต่เรายอมรับค่ะว่าเราเรียนอาจมีสังสรรค์กับเพื่อนบ้าง บางทีก็จนเช้า ให้พี่ ก แกนอนคนเดียวตื่นไปเรียนคนเดียว นั่นก็เป็นเหตุให้เราทะเลาะกันครั้งแรกและคิดจะเลิกกันเลยทีเดียว แต่แน่นอนค่ะ เราไม่เลิกแน่นอนเพราะเรารักผู้ชายคนนี้มาก และไม่เคยคิดว่าจะได้เลิกกันเลย มีช่วงหนึ่งที่พี่ ก จะต้องไปฝึกงาน เป็นเวลา 6 เดือน ที่ จ.ระยอง ค่ะ หลังจากที่พี่ ก แกไปฝึกงานอยู่ได้ประมาณ 3 เดือน เราก็ไปฝึกงานเช่นกันค่ะ แต่เราฝึกงานที่ จ.สมุทรปราการ เมื่อทำงานต่างคนต่างหน้าที่ เวลาเริ่มไม่ตรงกันถึงจะเป็นสายงานช่างเหมือนกันแต่คนละด้านเวลาก็ไม่ตรงกันอยู่ดีค่ะ เราจึงเกิดการทะเลาะกันบ่อยมากขึ้น เราอาจจะพูดไม่ดีบ้างอาจเป็นเพราะความเหนื่อย แต่เราก็ทะเยอทะยานเอาเวลาช่วงวันหยุด ไปหาพี่แกนะคะ ขับรถมอไซค์จากสมุทรปราการไประยอง เพื่อไปเที่ยวด้วยกัน เรามีความสุขมากๆกับการไปเที่ยวทริปเล็กๆนี้ หลังจากนั้นเราก็ไปมาหากันบ่อยๆ จนเราฝึกงานจบ แต่พี่ ก แกยังคงต้องฝึกต่อ เรากลับมาเราก็มาเรียนต่อเพราะใกล้จบแล้ว ยอมรับว่าไม่มีเวลาให้เลย และก็ได้พูดคำที่ไม่ควรพูดออกไป เราพูดแบบไม่คิด นั่นคือคำว่า “อย่างี่เง่าเข้าใจกันบ้าง ไม่เข้าใจก็ห่างๆกันเถอะ” โดยหลังจากสิ้นสุดคำนี้ พี่ ก ก็หายไปช่วงหนึ่งเลยค่ะ บอกเลยว่าใจคอไม่ดีมาก เพราะปกติพี่ ก แกจะมาง้อเราตลอดไม่เคยทิ้งและปล่อยไว้นานๆ แบบนี้ แล้วในที่สุดเราก็ไปง้อพี่ ก คืน แต่คำตอบที่ได้คือ “เราลองห่างกันดูเถอะ” เราถึงกับทรุดทั้งๆที่ทำโปรเจคอยู่ แล้วเราก็นึกขึ้นได้ว่ามีรหัสเฟสของพี่ ก อยู่ ซึ่งจะบอกว่าเราไม่เคยเข้าไปเช็คเข้าไปตรวจเลย เพราะเราไว้ใจตลอด พอเข้าไป ทรุดหนักกว่าเก่าค่ะ ร้องไห้โฮออกมาแบบไม่หยุด เพราะเขากำลังคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ ซึ่งเป็นคนที่อยู่ระยองนั่นแหละค่ะ เขามีให้พี่ ก ทุกอย่าง เอาเป็นว่ารวยนั่นแหละค่ะ หลังจากอ่านข้อความก็พบว่าเขาคุยกันได้ ตั้งแต่พี่ ก เขาไปฝึกงานค่ะ แชทต่างๆขาดๆหายๆ เพราะถูกลบ คอลหากันบ่อยๆ ไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ เราก็ฮึดสู้ค่ะ เพราะเราไม่อยากเสียเค้าไป อ้อนวอน ขอร้องต่างๆ นานา ทำให้พี่เขากลับมา สุดท้ายก็ไม่กลับมาค่ะ เราเลยตัดสินใจบอกแม่ ทางแม่ก็บอกให้รอดูไปก่อน สรุป เราเอาแต่โทษตัวเองเก็บตัวอยู่กับห้อง ไม่เป็นอันนอน เปิดเพลงร้องไห้ กินเหล้า นอนหลับไป เอาเป็นว่าเราไม่เอาอะไรแล้วโทษตัวเองอย่างเดียว เคยคิดที่จะทำร้ายตัวเอง และอยากตายด้วยซ้ำ แต่พอคิดแม่ก็โทรมาเตือนสติตลอด เป็นแบบนี้ประมาณ 2 เดือนกว่า ก็มีน้องที่สาขาเข้ามาคุยด้วย ให้ตัวย่อน้องคือ น้อง ม นะคะ น้องเข้ามาเราก็คิดว่าคุยๆ ไปก่อน พอไม่ต้องคิดถึงพี่ ก พอคุยกันสักพักประมาณ 2 เดือน อาการเราก็ดีขึ้นมากๆ จนไม่คิดถึงคนเก่าแล้ว อาจจะมีคิดมากแต่ไม่ฟูมฟาย น้อง ม ก็ได้มาขอเราคบ เราก็ว่าน้องมันก็ดีเหมือนกัน เราก็เลยตกลงลองคบกับ น้อง ม ชีวิตก็มีความสุขดี น้องเข้าใจเราทุกอย่าง ทั้งดูแล เทคแคร์ ทำทุกอย่างเพื่อเรา ที่เราประทับใจก็คือ น้อง ม เป็นคนที่บ้าเกมส์มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เล่นแบบเอาจริงเอาจัง แต่เราขอให้เพลาๆลงบ้าง ผลที่ได้คือ น้องจะไม่เล่นเกมส์ทุกครั้งที่อยู่กับเรา เราก็เลยชอบที่เขายอมวางสิ่งที่เขาจริงจังมากๆ เพื่อมาอยู่กับเรา น้อง ม ก็เลยเริ่มได้ใจเราเข้าแล้ว แต่เหมือนทุกอย่างจะไปได้สวยใช่มั้ยคะ แต่ไม่เลยค่ะ พี่ ก กลับมา เพื่อจะเอาของที่อยู่ห้องเรา ไปห้องใหม่เขาค่ะ ตอนนี้เราไม่เห็นกันนะคะ ไม่ได้เจอหน้ากันเลยค่ะ แต่เหตุการณ์ทำให้เจอกันก็เกิดขึ้น นั่นคือ พี่ ก แกกลับมาเอาพระพร้อมกับรถมอไซค์คันโก้ที่ผู้หญิงคนใหม่ออกให้ แต่เราก็ไม่สนใจค่ะ เพราะเราะคิดว่าเราลืมได้แล้วเราเป็นพี่น้องกันได้ ค่ะ เราก็คิดว่าจะไปได้สวย แต่แล้ว พี่ ก กลับมาขอคืนดี แล้วบอกว่าเขาอึดอัดกับคนนั้น ขอให้พี่แกเรียนจบแล้วเรากลับมาคบกันได้ไหม คำนี้ ทำให้เราไปไม่เป็นเลยค่ะ เราก็บอกนะคะว่าเราคบกับน้องคนหนึ่งอยู่ เหมือนว่าพี่แก จะไม่ยอมค่ะ ถามว่ามันเป็นใครต่างๆ นานา แต่สุดท้าย เราแพ้กำลังผู้ชายค่ะ เรากลืนไม่ได้คายไม่ออก ใช่ค่ะ เราเป็นคนในความลับของ พี่ ก และ เป็นตัวจริงของน้อง ม ซึ่งตอนนี้เราสับสนมาก เพราะคนหนึ่งเราเริ่มรัก แต่คนที่เราเคยรักกลับมาทำให้เราไม่ลืม ตอนนี้ก็เป็นอยู่แบบนี้ค่ะ กลัวว่ารถไฟจะชนกัน เราควรเลือกใครคะ ขอความเห็นใจด้วยนะคะ