เป็นครั้งแรกที่ตั้งกระทู้ หลังจากที่เคยแต่อ่านเรื่องคนอื่น
เกริ่นเรื่องส่วนตัวนิดนะคะ จริงๆแล้วก็ยังคบกับแฟนไม่นานมากนักหลังจากปิดใจมาสักพักใหญ่กว่า 6 ปีที่โสด เพราะเคยอกหักจากคนเก่าด้วยเหตุผลที่เขามีคนอื่นซ้อนกับคบเราเป็นเวลา 6 ปี เลยไม่เชื่อใจใครอีก ปัจจุบันอายุก็มากแล้วค่ะ 38 ปี เลยคิดว่าควรเปิดใจดีไหม...ก็มีคนเข้ามาพอดี คุยกันแล้วเข้าใจ เลยลองๆคุยดู แรกๆ เราก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมาก แต่พอตกลงคบเป็นแฟนก็ดูแปลกไป เหทือนเขามีเรื่องคิดตลอดเวลา ไม่ค่อยคุยกับเรามากเหมือนตอนจีบกันใหม่ๆ
ท้ายที่สุดก็ถูกบอกเลิกค่ะ งงเลย เพราะยังคุยกันดีๆอยู่ก่อนหน้านั้น ไม่ได้ทะเลาะกันด้วย ตอนแรกเขาเงียบไปก่อนประมาณ 2-3 วัน เราเลยคิดว่าแปลกแฮะเลยโทรหา เขาว่าไม่ว่างเดี๋ยวคุยกันใหม่ แล้วเขาก็ส่งไลน์มาบอกเลิก ตอนค่ำวันนั้นเลย (เหมือนเขาจะไปจากเราตั้งแต่ที่เงียบไปนั่นล่ะ แต่ตัดสินใจบอกเป็นข้อความตามมา) เราพยายามถามหาความจริงนะ ว่ามีอะไรกันแน่ เขาตอบแค่ว่า มีปัญหา ที่ไม่รู้จะจบอย่างไรด้วยซ้ำ ไม่อยากเป็นภาระของเรา เลยจบแบบนี้ดีกว่า บอกว่าไม่ได้มีใครใหม่ (แต่แอบระแวงนะ น่าจะมี) ปัญหาเรื่องอะไรก็ไม่ยอมบอก ทั้งที่เราก็ยินดีจะอยู่เป็นกำลังและคอยช่วยเหลือเท่าที่ทำได้
เพื่อนๆ คิดว่าไงคะกับเหตุผลที่เลิกแบบคลุมเคลือมาก ตอนนี้เราเวินเว้อมาก พออยู่คนเดียวก็แอบคิดตลอด "ทำไมเราไม่ดีเหรอ ไม่มีคนจริงใจสักคน" เรา 38 แล้วนะ แล้วเรายังไงต่อ เป็นโสดต่อไป ไม่มีลูกหลาน ไม่มีเพื่อนรึป่าว (พอดีเป็นคนเพื่อนน้อย และห่างไกลครอบครัวค่ะ)
ขอความคิดเห็นค่ะ ว่า จะจัดการอย่างไรกับความรู้สึกเหงา และลืมเรื่องที่ผ่านมาได้อย่างไร อยากก้าวไปข้างหน้าให้มีความสุข แม้อาจต้องอยู่คนเดียวแบบนี้ก็ตาม
จัดการความรู้สึกอย่างไร เมื่อถูกบอกเลิกด้วยเหตุผลคลุมเคลือ
เกริ่นเรื่องส่วนตัวนิดนะคะ จริงๆแล้วก็ยังคบกับแฟนไม่นานมากนักหลังจากปิดใจมาสักพักใหญ่กว่า 6 ปีที่โสด เพราะเคยอกหักจากคนเก่าด้วยเหตุผลที่เขามีคนอื่นซ้อนกับคบเราเป็นเวลา 6 ปี เลยไม่เชื่อใจใครอีก ปัจจุบันอายุก็มากแล้วค่ะ 38 ปี เลยคิดว่าควรเปิดใจดีไหม...ก็มีคนเข้ามาพอดี คุยกันแล้วเข้าใจ เลยลองๆคุยดู แรกๆ เราก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมาก แต่พอตกลงคบเป็นแฟนก็ดูแปลกไป เหทือนเขามีเรื่องคิดตลอดเวลา ไม่ค่อยคุยกับเรามากเหมือนตอนจีบกันใหม่ๆ
ท้ายที่สุดก็ถูกบอกเลิกค่ะ งงเลย เพราะยังคุยกันดีๆอยู่ก่อนหน้านั้น ไม่ได้ทะเลาะกันด้วย ตอนแรกเขาเงียบไปก่อนประมาณ 2-3 วัน เราเลยคิดว่าแปลกแฮะเลยโทรหา เขาว่าไม่ว่างเดี๋ยวคุยกันใหม่ แล้วเขาก็ส่งไลน์มาบอกเลิก ตอนค่ำวันนั้นเลย (เหมือนเขาจะไปจากเราตั้งแต่ที่เงียบไปนั่นล่ะ แต่ตัดสินใจบอกเป็นข้อความตามมา) เราพยายามถามหาความจริงนะ ว่ามีอะไรกันแน่ เขาตอบแค่ว่า มีปัญหา ที่ไม่รู้จะจบอย่างไรด้วยซ้ำ ไม่อยากเป็นภาระของเรา เลยจบแบบนี้ดีกว่า บอกว่าไม่ได้มีใครใหม่ (แต่แอบระแวงนะ น่าจะมี) ปัญหาเรื่องอะไรก็ไม่ยอมบอก ทั้งที่เราก็ยินดีจะอยู่เป็นกำลังและคอยช่วยเหลือเท่าที่ทำได้
เพื่อนๆ คิดว่าไงคะกับเหตุผลที่เลิกแบบคลุมเคลือมาก ตอนนี้เราเวินเว้อมาก พออยู่คนเดียวก็แอบคิดตลอด "ทำไมเราไม่ดีเหรอ ไม่มีคนจริงใจสักคน" เรา 38 แล้วนะ แล้วเรายังไงต่อ เป็นโสดต่อไป ไม่มีลูกหลาน ไม่มีเพื่อนรึป่าว (พอดีเป็นคนเพื่อนน้อย และห่างไกลครอบครัวค่ะ)
ขอความคิดเห็นค่ะ ว่า จะจัดการอย่างไรกับความรู้สึกเหงา และลืมเรื่องที่ผ่านมาได้อย่างไร อยากก้าวไปข้างหน้าให้มีความสุข แม้อาจต้องอยู่คนเดียวแบบนี้ก็ตาม