ผมจะเล่าแบบคร่าวๆนะครับ จะพยายามไม่ให้ยืดเยื้อมากเกินไป
ผมเจอเธอในเฟสบุ๊ค ครั้งแรกที่เห็น เธอสะดุดตาผมอย่างมาก และก็ไม่รู้อะไรดนใจให้ผมกดเพิ่มเธอเป็นเพื่อนไป
และผมดีใจอย่างมากที่เธอยอมรับผมเป็นเพื่อน ผมไม่รีรออะไรเลย รีบทักเชทเธอไปด้วยการส่งสติกเกอร์ไปหา และเธอก็ส่งสติกเกอร์กลับมา
เป็นการเริ่มบทานทนากันด้วยสติกเกอร์ แต่ทำไมผมกลับมีความสุขจัง
และเราก็รู้จักกัน คุยในแชทกันมาเรื่อยๆ เมื่อถึงเวลาเราก็ได้คุยกัน (แบบได้ยินเสียง)
เธอคนนี้เปลี่ยนแปลงอะไรในตัวผมบ้าง???
-เธอทำให้ผมอยู่ในกรอบของศาสนามากขึ้น
-เธอทำให้ผมอยากสร้างครอบครัว (ไม่ใช่กับใครก็ได้ แต่กับเธอเท่านั้น)
-เธอทำให้ผมอยากเป็นแค่คนธรรมดา (ผมเป็นนักดนตรี และมีความทะเยอทะยานอยากมีชื่อเสียงมากๆ)
-เธอทำให้ผมรู้จักกับความรัก ที่ต้องรอคอย
-เธอทำให้ผมอยากเลิกบุหรี่ (เคยบอกกับเธอ ถ้ามีลูกจะเลิกบุหรี่)
-เธอทำให้ผมไม่มองผู้หญิงคนไหนๆเลย (ปกติของผู้ชายก็ต้องมองสาวๆอยู่แล้ว แต่ตั่งแต่รู้จักกับเธอ ผมไม่กล้ามองสาวคนไหนอีกเลย ไม่ว่าจะตอนอยู่กับเธอหรือตอนไม่ได้อยู่กับเธอ ผมถือว่าเป็นการให้เกียติเธอคนนี้)
เธอเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่างในตัวผม จากการรู้จักกันประมาณ 1 เดือนกว่าๆ และการได้เจอกัน 4 ครั้ง
ทุกอย่างดูราบรื่นไปหมด ผมไม่รู้ระยะเวลา 1 เดือนกว่าๆนี้ เรียกว่าคบกันมั้ย?
ผมจะไม่พูดถึงอดีตเลย แม่แต่ของเธอก็ไม่อยากพูดถึง เพราะผมคิดว่าการได้อยู่กับปัจจุบันนั้นแหละ ดีที่สุดแล้ว
และทุกอย่างก้จบลง ผมคิดว่าผมรักเธอ และถ้าผมรักเธอผมก็ต้องจริงใจกับเธอ และการแสดงความจริงใจของผมคือ
พูดถึงอดีตให้เธอฟัง บอกทุกอย่างที่เธออยากรู้ นี่แหละครับคือประเด็น
>>> มีบางเรื่องที่เธอรับไม่ได้ครับ <<<<
ผมไม่โทษเธอหรอกครับที่เธอรับไม่ได้ เพราะสังคมการเติบโตของเธอกับผม มันฃ่างต่างกันมากเหลือเกิน
และเราก็นัดเจอกันครั้งที่ 5 ผมบอกกับเธอว่าผมจะขออยู่ข้างๆเธอแบบนี้ วันที่ผมจะไปจากเธอจริงๆ ก็คือวันที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอได้มีเจ้าของ โดยที่เจ้าของนั้นไม่ใช่ผม
และครั้งที่ 6 เราเจอกันแบบไม่ได้นัดกัน เธอมาเที่ยวกับเพื่อน ผมสอนดนตรีอยู่แถวนั้นพอดีก็เลยได้เจอกัน
หลังจากนี้เราก็เริ่มคุยกันน้อยลง แต่ผมก็ยังติดตามชีวิตเธออยู่
คอยให้กำลังใจ ในวันที่เธอรับปริณญา
คอยเป้นห่วงเวลาที่เธอกินกาแฟ (เพราะเธอแพ้กาแฟ กินแล้วชอบอวก แต่ก็ดื้อไง)
คอยถามโน้นถามนี่เธอตลอด
คอยส่องว่าเธอเป็นอะไรรึป่าว เครียดกับงานบ้างมั้ย?
***เรื่องราวคร่าวๆก็จะประมาณนี้ ยังมีรายละเอียดอีกเยอะนะครับ***
และเมื่อไม่นาน เราได้นัดเจอกันครั้งที่ 7 ซึ้งเป็นระยะเวลาราวๆประมาณจะ 7 เดือนที่เรารู้จักกัน
และเป็นเวลาประมาณ 4 เดือนกว่าๆที่ไม่ได้เจอเธอเลย (นอกจากในเฟสบุ๊ค)
การเจอครั้งนี้ ผมรู้สึกว่าผมตกหลุมรักเธออีกครั้ง
แต่แววตาของเธอ ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว การกระทำของเธอยิ่งทำให้ผมมั่นใจ ว่าเราไม่ได้สนิทกันเหมือนก่อนแล้ว
และนี่แหละครับคือหัวข้อกระทู้ครั้งนี้
เธอเปลี่ยนความคิด การใช้ชีวิตผมขนาดนี้ และผมจะตัดใจจากเธอได้อย่างไร ????
ผมจะสู่ต่อดีมั้ย หรือผมจะยอมแพ้แค่ตรงนี้ดี
นามแฝง Green_Sweet
ผมจะตัดใจจากผู้หญิง ที่เปลี่ยนแปลงความคิดและการดำเนินชีวิตของผม ได้อย่างไร ???
ผมเจอเธอในเฟสบุ๊ค ครั้งแรกที่เห็น เธอสะดุดตาผมอย่างมาก และก็ไม่รู้อะไรดนใจให้ผมกดเพิ่มเธอเป็นเพื่อนไป
และผมดีใจอย่างมากที่เธอยอมรับผมเป็นเพื่อน ผมไม่รีรออะไรเลย รีบทักเชทเธอไปด้วยการส่งสติกเกอร์ไปหา และเธอก็ส่งสติกเกอร์กลับมา
เป็นการเริ่มบทานทนากันด้วยสติกเกอร์ แต่ทำไมผมกลับมีความสุขจัง
และเราก็รู้จักกัน คุยในแชทกันมาเรื่อยๆ เมื่อถึงเวลาเราก็ได้คุยกัน (แบบได้ยินเสียง)
เธอคนนี้เปลี่ยนแปลงอะไรในตัวผมบ้าง???
-เธอทำให้ผมอยู่ในกรอบของศาสนามากขึ้น
-เธอทำให้ผมอยากสร้างครอบครัว (ไม่ใช่กับใครก็ได้ แต่กับเธอเท่านั้น)
-เธอทำให้ผมอยากเป็นแค่คนธรรมดา (ผมเป็นนักดนตรี และมีความทะเยอทะยานอยากมีชื่อเสียงมากๆ)
-เธอทำให้ผมรู้จักกับความรัก ที่ต้องรอคอย
-เธอทำให้ผมอยากเลิกบุหรี่ (เคยบอกกับเธอ ถ้ามีลูกจะเลิกบุหรี่)
-เธอทำให้ผมไม่มองผู้หญิงคนไหนๆเลย (ปกติของผู้ชายก็ต้องมองสาวๆอยู่แล้ว แต่ตั่งแต่รู้จักกับเธอ ผมไม่กล้ามองสาวคนไหนอีกเลย ไม่ว่าจะตอนอยู่กับเธอหรือตอนไม่ได้อยู่กับเธอ ผมถือว่าเป็นการให้เกียติเธอคนนี้)
เธอเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่างในตัวผม จากการรู้จักกันประมาณ 1 เดือนกว่าๆ และการได้เจอกัน 4 ครั้ง
ทุกอย่างดูราบรื่นไปหมด ผมไม่รู้ระยะเวลา 1 เดือนกว่าๆนี้ เรียกว่าคบกันมั้ย?
ผมจะไม่พูดถึงอดีตเลย แม่แต่ของเธอก็ไม่อยากพูดถึง เพราะผมคิดว่าการได้อยู่กับปัจจุบันนั้นแหละ ดีที่สุดแล้ว
และทุกอย่างก้จบลง ผมคิดว่าผมรักเธอ และถ้าผมรักเธอผมก็ต้องจริงใจกับเธอ และการแสดงความจริงใจของผมคือ
พูดถึงอดีตให้เธอฟัง บอกทุกอย่างที่เธออยากรู้ นี่แหละครับคือประเด็น
>>> มีบางเรื่องที่เธอรับไม่ได้ครับ <<<<
ผมไม่โทษเธอหรอกครับที่เธอรับไม่ได้ เพราะสังคมการเติบโตของเธอกับผม มันฃ่างต่างกันมากเหลือเกิน
และเราก็นัดเจอกันครั้งที่ 5 ผมบอกกับเธอว่าผมจะขออยู่ข้างๆเธอแบบนี้ วันที่ผมจะไปจากเธอจริงๆ ก็คือวันที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอได้มีเจ้าของ โดยที่เจ้าของนั้นไม่ใช่ผม
และครั้งที่ 6 เราเจอกันแบบไม่ได้นัดกัน เธอมาเที่ยวกับเพื่อน ผมสอนดนตรีอยู่แถวนั้นพอดีก็เลยได้เจอกัน
หลังจากนี้เราก็เริ่มคุยกันน้อยลง แต่ผมก็ยังติดตามชีวิตเธออยู่
คอยให้กำลังใจ ในวันที่เธอรับปริณญา
คอยเป้นห่วงเวลาที่เธอกินกาแฟ (เพราะเธอแพ้กาแฟ กินแล้วชอบอวก แต่ก็ดื้อไง)
คอยถามโน้นถามนี่เธอตลอด
คอยส่องว่าเธอเป็นอะไรรึป่าว เครียดกับงานบ้างมั้ย?
***เรื่องราวคร่าวๆก็จะประมาณนี้ ยังมีรายละเอียดอีกเยอะนะครับ***
และเมื่อไม่นาน เราได้นัดเจอกันครั้งที่ 7 ซึ้งเป็นระยะเวลาราวๆประมาณจะ 7 เดือนที่เรารู้จักกัน
และเป็นเวลาประมาณ 4 เดือนกว่าๆที่ไม่ได้เจอเธอเลย (นอกจากในเฟสบุ๊ค)
การเจอครั้งนี้ ผมรู้สึกว่าผมตกหลุมรักเธออีกครั้ง
แต่แววตาของเธอ ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว การกระทำของเธอยิ่งทำให้ผมมั่นใจ ว่าเราไม่ได้สนิทกันเหมือนก่อนแล้ว
และนี่แหละครับคือหัวข้อกระทู้ครั้งนี้
เธอเปลี่ยนความคิด การใช้ชีวิตผมขนาดนี้ และผมจะตัดใจจากเธอได้อย่างไร ????
ผมจะสู่ต่อดีมั้ย หรือผมจะยอมแพ้แค่ตรงนี้ดี
นามแฝง Green_Sweet