อึดอัดจริงๆค่ะ คุยกับใครไม่ได้เลย ที่ทำงานเราผู้ชายเยอะ แล้วผู้หญิงจะมีเราโสดคนเดียว โดนล้อบ่อยมากว่าหาผัวไม่ได้. บางคนแซวว่าคนไม่มีผัว. ตั้งแต่เกิดมาพึ่งจะรู้สึกว่าการไม่มีผัวคือปมด้อย. แล้วด้วยอายุยังน้อยและโสด ตะมีผู้ชายชอบมาคุยเล่นด้วยขำๆ เรามั่นใจว่าเขาไม่คิดอะไรจริงจังและไม่ใช่หมาหยอกไก่ เขาแค่เอ็นดูมากกว่า เราเคารพเขาหมดเพราะอายุห่างกัน5ปีขึ้นไปหมด  และสาบานจริงๆว่าไม่เคยรู้สึกพิศวาสใครในที่ทำงานเลย  เราบุคคลิกค่อนข้างแมนๆลุยๆไม่โป๊ไม่รัดรูป และชอบคนยากมาก ติดโลกส่วนตัวมานานจนขี้เกียจคุยกับมนุษย์ทั่วไป เวลาผู้ชายเข้ามาจะคุยจะแกล้งเราจะทำตัวห่างๆ แต่ก็ไม่วายโดนจิกว่า "เดี๋ยวน้องเขาจับทำผัวนะ ผู้ชายยิ่งหายาก"  แล้วเวลามีผู้ชายขอนั่งข้างๆเวลาานข้าว เพื่อนผู้หญิงคนนึงจะมานั่งคั่นแล้วพูดแหน็บๆว่า "ฉันฉลาดนะ ชอบรู้ทันคน แล้วมองเราด้วยหางตา จนตอนนี้เราไม่อยากคุยกับใครเลยไม่อยู่ใกล้ด้วย  เราอึดอัด คือหน้าตาเราโคตรบ้านนอกเลย เราเจียมตัวนะ  ไม่คิดว่าเขาจะชอบหรืออะไรกับเราหรอก ขนาดแค่ไปเดินตลาดคนเดียว(ก็เดินคนเดียวทุกวันแหล่ะ)แต่บางคนว่าเราโสดชอบอ่อย  ไม่ชวนเพื่อน กลัวไม่โดนจีบ!!!!  เหนื่อยใจนะคะ บางคนบอกไม่คิดอะไรจะคิดมากทำไม ร้อนตัวทำไม. คือเล่าไม่หมดหรอก โดนจิกกัดทุกวัน จนพยายามจะหาจ้างคนเป็นแฟนไปเปิดตัวให้จบๆ. จะได้ไม่กัดอีก  บ่นเชิงขอความเห็นที่ตอกกลับพวกนั้นยังไงดีคะ ช่วงนี้มันมีปัญหา ปวดหัวจนแสบกระโหลกยังไงไม่รู้ เฮ้อ