คือเราอยู่บ้านบางทีเรายังไม่ได้ทำอะไรเลยผู้ใหญ่ก็ชอบมองว่าเราผิดนั่งอยู่นิ่งๆก็ผิด เราเรียนมาเรามานั่งทำการบ้านเราก็เหนื่อยเหมือนกันนะไม่เหนื่อยกายไม่ตากแดดแต่มันก็เหนื่อยสมองอะ มันก็ล้าก็รู้ว่าไม่เท่าคนที่หาเงินส่งให้เรียนหรอกความเหนื่อยแต่ก็พยายามอยู่ตั้งใจอยู่ทุกวันเพื่อให้เรียนจบสู้ๆมีงานดีๆทำจะได้มาเงินมาดูแลมาเลี้ยงดู แต่กลับจากการเรียนมาไม่เจอคำดีๆซักคำเจอแต่คำด่าทำไรก็ด่าไม่ผิดก็ด่าหายใจยังด่าเลยมั้ง เหนื่อยมากอะท้อเหมือนกันทำดีแค่ไหนเกรดออกมาดีแค่ไหนก็ยังไม่พอใจต้องได้ 4.00 เลยรึไงละ ไม่เข้าใจตองเอาไปว่านั้นนี่มันเรียนมันยากไม่เข้าใจก็พยายามอยู่ทุกวันต้องร้องไห้คนเดียวมันก็ท้อเป็นนะไม่ได้เรียนเพื่อมาฟังด่าว่าโง่ว่าแย่นะ รู้ว่าหาเงินมันลำบากจะให้ทำยังไงลาออกมาทำงานไหมจะได้พอใจอะ ไม่ใช่ว่าเลี้ยงดูเรามาไม่ดีเลี้ยงดูเรามาโคตรดีเลยแหละอยากได้อะไรขอก็ได้แต่เราก็ไม่ได้ดื้อแต่ก็ไม่เข้าใจทำไมไม่เคยพอใจไม่ด่าซักสันก็ไม่ได้ เที่ยวกลางคืนก็ไม่เคยไปกับเพื่อนเขา มันคงดีไม่พอใจปะวะ