ไม่เฉพาะการเจออินเดีย การเจอพิลิปปินส์ มาเลเซีย ในAFF ก็มักจะมีคนคอยพูดว่า มาเย์ พิลิปปินส์เขาก็พัฒนา อะไต่างๆนาๆ พอมาอินเดียก็เอาอีกแล้ว มักจะมีคำพูดแนวนี้ออกมา มันคือคำที่ใช้ปลอบใจตัวเอง สิ่งที่เราต้องยอมรับคือ อินเดียแกร่งขึ้น พัฒนาขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากจริงๆ แต่ไม่ใช่ทีมที่เราจะเอาชนะไม่ได้ อินเดียไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับ ซาอุ อุซเบหรืออิรัก (ผมไม่พูดถึง ญี่ปุ่น เกาใต้และอิหร่าน)

ผมเคยย้ำไปหลายๆรอบแล้วว่าหลังเรากาก การเพรสแดนกลางเพื่อแย่งบอลมาคืนให้เร็ว บีบพื้นที่ให้เขาครองบอลยากเป้นสิ่งที่ไทยควรนำมาใช้แบบเร่งด่วน แต่ก้มักจะมีคนมาอ้างว่าต้องฟิต ต้องใช้ำกัง เราเล่นแบบนี้ไม่ได้  ซาอุ ญี่ปุ่น เกาใต้ เขาก็ไม่ใช่หุ่นยนต์ เขาเป็นคนเหมือนกัน เขายังมีความฟิตพอที่จะเพรสได้ แม้กระทั่งเวียดนามก็ยังเพรสได้ดีกว่าเรา การเพรสเพื่อกลบจุดอ่อนกลับไม่เอามาใช้ แต่กลับไปเน้นการตั้งรับที่นักเตะต้องมีวินัยและสมาธิสูงมากๆ มันยากกว่าการเพรสอีก แต่เลือกไปทำวิธีนั้น

** ดังนั้นแทคติกเรานี่แหละผิดพลาด ไม่ต้องหาคำพูดมาปลอบใจตัวเองใดๆทั้งสิ้น โคตรเบื่อกับคำพูดทีมนั้นเล่นดี ทีมนั้นพัฒนาขึ้น คำวิจารณ์ในโซเชี่ยลยังพอทนไหว แต่คำสัมภาษณ์ของโค้ชนี่สิ ก็เพราะเราอ่อนไงครับ เขาถึงเก่งขึ้นอะ **