สวัสดีค่ะ เราเป็นคนๆนึงที่มีปัญหาในการใช้ชีวิตมาก จะเล่าให้ฟังท้าวความตั้งแต่เด็กๆ เป็นลูกสาวคนเดียวค่ะ ตั้งแต่เด็กๆเป็นเด็กขี้อาย พูดน้อยอยู่แล้ว พอเริ่มเข้าวัยประถม ก็มีเพื่อนสนิท2คน พอเข้ามัธยมก็มีเพื่อนสนิท1คน จนกระทั่งวันนึงมีกลุ่มแก๊งเข้ามา เราเป็นคนเรียนเก่งค่ะ ตั้งใจว่าจะรียนเก่งๆ พ่อแม่จะได้ภูมิใจ ตั้งใจว่าจะเป็นคนดี จะไม่โกหก ก็เลยเป็นคนพูดตรงๆ ซื่อๆใสๆ ทุกๆวันที่ดำเนินชีวิตคือเรียนอย่างเดียว เรียนๆ ให้เพื่อนยืมการบ้านไปลอกบ้าง แต่ปัญหาคือเล่นกับเพื่อนไม่เป็น คุยไม่เป็น เลยเป็นคนเครียดๆ
เพื่อนชอบล้อว่าเราคือน้องแรมต่ำ เพราะคิดช้า กว่าจะพูดกว่าจะตอบก็นึกนาน ชอบพูดทวนคนอื่น เราก็เครียดว่าทำไมเราเป็นแบบนี้เราก็เลยพยายามพัฒนาตัวเองค่ะ โดยการฝึกพูดฝึกเล่าเรื่องหน้ากระจก แล้วเอาไปพูดกับเพื่อนที่โรงเรียน พอวันไหนเราพูดได้เยอะๆเราก็จะดีใจว่าว้าว เรามีอะไรจะพูดแล้ว ดีใจที่คุยเก่งขึ้น แต่มันก็ยากลำบากเหลือเกิน เราก็ยังพูดแบบธรรมชาติไม่เป็นอยู่ดี เวลาเราไปกับเพื่อนเราจะเออออตามเพื่อน เดินตามหลังเพื่อนจนพอจะเข้ามหาลัย ก็ได้เข้ามหาลัยแล้วก็พยายามจะเป็นคนใหม่ สดใส เราก็ทำตัวเป็นคนใหม่ได้แค่วันเดียว พออีกวันก็หมดเรื่องคุยแล้ว จนปัจจุบันนี้เราเริ่มรู้สึกว่าปัญหามันไม่ใช่ว่าเราคุยไม่เก่งแล้วแหละ แต่เราใช้ชีวิตไม่เป็นมากกว่า เราอายุ24แล้ว แต่ว่าในสมองเรากลับไม่มีอะไรเลย เพราะเราเอาแต่เรียนหนังสือ สอบผ่านมาเรื่อยๆจนโต แต่วุฒิภาวะเรายังเป็นเด็กน้อยอยู่เลย ตอนนี้เราก็ศึกษาอยู่ปริญญาตรี พยายามเรียนมาเรื่อยๆ แต่มาตกม้าตายทีหลัง คือเรียนเลคเชอร์น่ะเรียนได้ แต่พอให้มารับผิดชอบทำงานจริงๆที่เป็นวิชาชีพกลับทำไม่ได้ เพราะในสมองมักไม่ได้คิดไม่ได้คุยไม่ได้ปฏิสัมพันธ์มาตั้งแต่เด็กๆ ละก็ทำงานช้าด้วยทำให้ตอนอยู่บ้านแม่ก็อนุญาตให้ทำงานอย่างเดียว ไม่คุยไม่ได้หันหน้าปรึกษากันบ่อยๆ วันๆเอาแต่ทำการบ้าน ต้องโทษตัวเองที่ตั้งใจเรียนมากเกินไป ทำให้เอาแจ่เรียนในตำรา แต่เที่ยวกับเพื่อนไม่เป็น ทุกวันนี้ก็ปรึกษาจิตแพทย์ด้วย กินยาแก้จิตเภทด้วย เพราะเคยเป็นไบโพล่าด้วย คืออยู่เก็บตัวบ่อยๆจนโลกส่วนตัวสูงเกินไปเลยชอบมโนว่าปัญหาต่างๆจะแก้ได้อย่างนั้นอย่างนี้ด้วยความมโนของตัวเอง จนเหมือนคุยกับตัวเองคนเดียว พยายามจะออกจากโลกส่วนตัวมาคุยกับคนอื่น ก็ยากมาก ตามเขาไม่ทัน คุยกับเพื่อนไม่เป็น อาจารย์ก็หนักใจ เราก็ยังคงมึนๆงงๆกับการใช้ชีวิต ยังวางแผนชีวิตไม่เป็นมากๆ ไม่รู้ว่าคนอื่นๆเขาใช้ชีวิตกันยังไงบ้าง เขาอยู่กันยังไง ทำไมถึงคุยกันได้ ทำไมเราคุยไม่เป็น แก้ปัญหาไม่เป็น คล้ายๆออทิสติก คือselfมาก สื่อสารกับคนอื่นลำบาก จิตใจบอดๆ
มีใครเป็นแบบนี้แล้วหายมั้งไหม แบบกลับมาใช้ความคิดสื่อสารเข้าสังคมเหมือยคนปกติได้
ทำไงดี เป็นคนพูดน้อยจนมีปัญหาหนักมากๆ
เพื่อนชอบล้อว่าเราคือน้องแรมต่ำ เพราะคิดช้า กว่าจะพูดกว่าจะตอบก็นึกนาน ชอบพูดทวนคนอื่น เราก็เครียดว่าทำไมเราเป็นแบบนี้เราก็เลยพยายามพัฒนาตัวเองค่ะ โดยการฝึกพูดฝึกเล่าเรื่องหน้ากระจก แล้วเอาไปพูดกับเพื่อนที่โรงเรียน พอวันไหนเราพูดได้เยอะๆเราก็จะดีใจว่าว้าว เรามีอะไรจะพูดแล้ว ดีใจที่คุยเก่งขึ้น แต่มันก็ยากลำบากเหลือเกิน เราก็ยังพูดแบบธรรมชาติไม่เป็นอยู่ดี เวลาเราไปกับเพื่อนเราจะเออออตามเพื่อน เดินตามหลังเพื่อนจนพอจะเข้ามหาลัย ก็ได้เข้ามหาลัยแล้วก็พยายามจะเป็นคนใหม่ สดใส เราก็ทำตัวเป็นคนใหม่ได้แค่วันเดียว พออีกวันก็หมดเรื่องคุยแล้ว จนปัจจุบันนี้เราเริ่มรู้สึกว่าปัญหามันไม่ใช่ว่าเราคุยไม่เก่งแล้วแหละ แต่เราใช้ชีวิตไม่เป็นมากกว่า เราอายุ24แล้ว แต่ว่าในสมองเรากลับไม่มีอะไรเลย เพราะเราเอาแต่เรียนหนังสือ สอบผ่านมาเรื่อยๆจนโต แต่วุฒิภาวะเรายังเป็นเด็กน้อยอยู่เลย ตอนนี้เราก็ศึกษาอยู่ปริญญาตรี พยายามเรียนมาเรื่อยๆ แต่มาตกม้าตายทีหลัง คือเรียนเลคเชอร์น่ะเรียนได้ แต่พอให้มารับผิดชอบทำงานจริงๆที่เป็นวิชาชีพกลับทำไม่ได้ เพราะในสมองมักไม่ได้คิดไม่ได้คุยไม่ได้ปฏิสัมพันธ์มาตั้งแต่เด็กๆ ละก็ทำงานช้าด้วยทำให้ตอนอยู่บ้านแม่ก็อนุญาตให้ทำงานอย่างเดียว ไม่คุยไม่ได้หันหน้าปรึกษากันบ่อยๆ วันๆเอาแต่ทำการบ้าน ต้องโทษตัวเองที่ตั้งใจเรียนมากเกินไป ทำให้เอาแจ่เรียนในตำรา แต่เที่ยวกับเพื่อนไม่เป็น ทุกวันนี้ก็ปรึกษาจิตแพทย์ด้วย กินยาแก้จิตเภทด้วย เพราะเคยเป็นไบโพล่าด้วย คืออยู่เก็บตัวบ่อยๆจนโลกส่วนตัวสูงเกินไปเลยชอบมโนว่าปัญหาต่างๆจะแก้ได้อย่างนั้นอย่างนี้ด้วยความมโนของตัวเอง จนเหมือนคุยกับตัวเองคนเดียว พยายามจะออกจากโลกส่วนตัวมาคุยกับคนอื่น ก็ยากมาก ตามเขาไม่ทัน คุยกับเพื่อนไม่เป็น อาจารย์ก็หนักใจ เราก็ยังคงมึนๆงงๆกับการใช้ชีวิต ยังวางแผนชีวิตไม่เป็นมากๆ ไม่รู้ว่าคนอื่นๆเขาใช้ชีวิตกันยังไงบ้าง เขาอยู่กันยังไง ทำไมถึงคุยกันได้ ทำไมเราคุยไม่เป็น แก้ปัญหาไม่เป็น คล้ายๆออทิสติก คือselfมาก สื่อสารกับคนอื่นลำบาก จิตใจบอดๆ
มีใครเป็นแบบนี้แล้วหายมั้งไหม แบบกลับมาใช้ความคิดสื่อสารเข้าสังคมเหมือยคนปกติได้