ตามหาเธอ ที่คุยกันตั้งแต่ตีสามจนถึงหกโมงเช้า

สวัสดีครับ ผมขอแทนตัวเองว่า"บุค" แล้วกันนะครับ  บุคได้คุยกับคนๆนึงแบบไม่ได้ตั้งใจ เราไม่ได้มีช่องทางอื่นติดต่อกันเลย มีเพียงช่องทางเดียว เขาหายไปมาหลายวันแล้วครับ เขาเรียนอยู่วิศวะ เขาบอกผมว่าอยากจะคุยแบบนี้ทุกวัน แต่ผมยังไม่ได้บอกเขาเลยว่าผมก็อยากคุยแบบนี้กับเขาทุกวันเหมือนกัน เขาก็บอกผมว่า ไม่ต้องรอเขานะ ผมก็ไม่ได้ตอบอะไรแค่หัวเราะไป แต่ในใจก็ยังคิดว่ามันคงไม่มีอะไรยั่งยืนหรอก แต่ในใจก็แอบหวังนะ 55555  คอยหวังว่าช่องทางเดียวที่ติดต่อกันได้นั้นจะเจอเขาอีกเมื่อไร ผมเคยแกล้งบอกเขาว่า โอเค...ถ้าหาไม่เจอเนี่ย จะมาตั้งกระทู้กพันธิปหานะ แต่ก็ไม่คิดว่าลุกขึ้นมาเขียนจริงๆ ไม่ได้อยากจะบอกอะไรเขามากครับ แค่อยากให้รู้ว่า เรารู้สึกดีที่ได้คุยด้วย ยินดีที่ได้ครั้งหนึ่งได้คุยนะครับ หวังว่าจะได้เจอกันอีก ตีสาม ถึง หกโมงเช้าตอนนั้นผมมีความสุขมาก ผมไม่เคยนอนดึกขนาดนี้มาก่อนแต่ก็รู้สึกไม่ง่วงเลยตอนได้คุยกัน ตอนได้อยู่เป็นเพื่อนเขาตอนเขากำลังทำงาน  ไม่มีช่องทางไหนจะติดต่อแล้วแหละครับ ฝากไว้ตรงนี้ที่เหลือก็แล้วแต่โชคชะตาครับ

ขอบคุณมากนะเธอ