ถึงลูกสาวที่ไปฝึกงานในเมืองหลวง

จขกท.อยู่เชียงใหม่ มีลูกคนเดียวเป็นลูกสาว ตอนนี้เรียนปี4 และเลือกฝึกงานที่กทม. เมื่อวานเห็นเงียบหายทั้งวันเลยไลน์ถามปรากฎว่าลูกพิมพ์มาพร่ำพรู เบื่องานไม่อยากทำงานแล้ว เลยถามไปว่าทำไม ลูกตอบว่างานหนักวันหยุดก็ต้องเอากลับมาทำที่ห้อง แต่เหตุผลที่ฟังแล้วปรี๊ดคืองานเอาเวลาลูกไปหมด พยายามจะบอกลูกว่า งานหนักจนไม่มีเวลาเที่ยวเตร่ตามประสาวัยรุ่นหรือคบหากับแฟน มันระยะเวลาแค่ 4 เดือนเท่านั้น พอจบคอสฝึกงานก็สามารถใช้ชีวิตตามที่ออกแบบไว้ โดยที่ไม่ต้องกังวลเรื่องพ่อแม่จะมาวางแผนชีวิตให้ ลูกก็ยังบ่นต่ออีกจขกท. เลยเด็ดขาดว่าจะดูแลจนจบแค่ฝึกงานเท่านั้น ต่อจากนั้นให้รับผิดชอบตัวเองไป
วันนี้ลูกหายไปทั้งวันอีก เลยให้ทางแม่เค้าโทรหาได้ยินเสียงลูกแล้วคนเป็นพ่อก็ใจหายน่ะที่ดุลูกไปเมื่อวาน เสียงลูกดูเหนื่อยงานมากจริงๆ ถ้าเชื่อใจลูกว่าแค่บ่นให้ฟังเฉยๆและไว้ใจเค้าว่าสามารถดูแลตัวเองได้ ต่อไปมีปัญหาอะไรที่ยุ่งยากมากกว่านี้ลูกก็ยังอยากให้พ่อแม่ได้รับรู้หรือปรึกษาบ้าง
อยากให้กำลังใจลูกสาวครับ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพ่อและแม่เป็นห่วงเสมอ และสู้ต่อไปพร้อมกันจนกว่าลูกจะมีชีวิตตามที่ลูกวาดฝันไว้