พระธรรมนี้ มีจิตใจคือตัวเจตนา
บางครั้งคนพูดเขาเจตนาบริสุทธิ์
บางครั้งเขาก็พูดบริสุทธิ์แต่เข้าใจความจริงที่ผิดมาก
แต่คุณคิดดูแม้เค้าเข้าใจผิดและไปตำหนิเขา ด้วยเอาจิตไปเป็นเจตนา บางทีจิตก็ได้รับบาป บางทีจิตก็ไม่ได้รับบาปอยู่ที่ตัวเจตนา

ผมถึงพูดว่าพระธรรมนี่โครตประหลาดกึกกือ
ถ้าไม่มีพระพุทธเจ้า มาเป็นหลัก พระธรรมนี่กึกกือมาก
ไม่รู้จะพูดยังไง