เราอยากมาแชร์เรื่องความรัก ที่เกิดจากการพบกันที่นี่.
ย้อนกลับไปเมื่อสามปีที่แล้ว ตอนนั้นเราเรียนอยู่ชั้นปี 4
คืนนั้นเราเหงาเลยเข้ามาอ่าน Pantip เล่น (ความรู้สึกอยากคุยกับใครสักคน)
ท้าวความ ตอนนั้นเราโสดและไม่มีความรักมาได้ 6-7 ปี น่าก็เป็นเรื่องปกติมั้ง
จริงเราไม่กล้าเปิดใจให้ใครเข้ามา เพราะเจ็บมาจากรักครั้งก่อนๆ รักแบบเด็กๆ
จนคืนนั้นเมื่อสามปีที่แล้ว มีกระทู้นึง ตั้งว่า "มีใครยังสนใจผู้ชายใส่เหล็กดัดฟัน สูง ตี๋ อยู่ไหม"
ใช่ นั้นคือสเป็กเราเลย เราเขาไปอ่านและคอมเม้น พร้อมกับหลังไมค์ไป (ใช่ เดี๋ยวนี้มันก็ง่ายแบบนี้แหละ)
จบกันด้วยการ แลกไลน์
เราคุยเข้ากันดีมาก อ๋อ เขาเป็นผู้ชายที่เด็กกว่าเราได้ 2 ปี เราก็ไม่ได้คิดมากอะนะ
เราคุยกันมาเรื่อยๆ จนเพื่อนที่อยู่ห้องเดียวกับเรา แซวว่าเราจะคุยกับใคร ดูสนิทมาก
ด้วยความที่หลวมตัวและเคลิ้มไปกับตัวอักษรที่เขาหยอดมา ก็ทำให้เราชอบเขาไปแล้ว ..ด้วยเวลาไม่นาน
ความรักก็ดีมามาเรื่อยๆ จนเราเรียนจบ เราหางานได้
ส่วนเขา ซิวออกมา และไม่ได้เรียนต่อ เพราะปัญหาทางบ้าน แต่ก็หางานทำอยู่
ความรักครั้งนี้ เราคิดว่ามันดีมากเลย ถึงอายุน้อยกว่า เขาก็มีความเป็นผู้ใหญ่อยู่
เข้าใจกัน ทะเลาะกัน ส่วนใหญ่เขาจะเป็นฝ่ายยอมซะมากกว่า ซึ่งเป็นเราเองที่ดูเด็กไปเลย
เอาแต่ใจ และไม่มีเหตุผลในบางครั้ง
จนเรามาเจอกับตัวเองว่า คนที่เราเรียกว่าไว้ใจเลยละ (คบกันได้ปีกว่าๆแล้ว)
กำลังถ่ายรูปว่าไปไหนทำอะไรอยู่ให้กับอีกคนดู ทั้งที่ตอนนั้นอยู่กับเรา
สติแตกเลย ร้องไห้ กลางห้างบ้าไปแล้ว เราเนี่ยบ้า
สรุปเขาก็คุยกับคนอื่นจริงๆ เขาบอกว่า เป็นน้องที่รู้จักกัน น้องโรงเรียนเก่า
แต่ข้อความที่ส่งมา มันตรงข้ามกันเลย
เรื่องจบได้ เพราะเขาบอกจะไม่ทำอีก เราเชื่อและให้โอกาสเขา.. เพราะนี่คือครั้งแรก
ความไว้ใจอะไรมันก็เริ่มสั่นละ ระแวง
รักๆทะเลาะๆมาตลอด จนเรามาเจออีก ในปีเดียวกับครั้งที่ 2
ทำนองว่าผู้หญิงส่งข้อความมา และตอนนั้นอยู่กับเราพอดี
และไม่ให้เราดู จนมีพิรุธ จนเรายิ้อมาดูจนได้ ก็จะเลิกกัน
ความรู้กสึกมันก็ยื้อกันไปต่ออีก และเขาก็รับปากว่า ไม่มีเราอยู่ไม่ได้..
ครั้งที่ 3 ครั้ง 4 ครั้ง 5 ...
เราปล่อยให้มันเกิดขึ้นซ้ำแล้ว ซ้ำอีก.. และให้โอกาสซ้ำแล้ว ซ้ำอีก..
เป็นเหตุการณ์เดิมๆ และมากกว่านั้นไปมีอะไรกับคนอื่น
เราก็ยอมรับและผ่านมาแล้ว โง่เนอะ รักอยู่ได้
เราแค่คิดว่า เราดีกับเขาขนาดนี้ เขาคงคิดได้และรักเรามากพอ
ที่จะยอมเปลี่ยนเพื่อเราบ้างไง ( ทั้งหมดนี้เราคิดไปเองจริง )
ที่ว่าเราดีกับเขาขนาดนี้ ดียังไง ไม่ได้เข้าข้างตัวเองเลย แต่ลองดู
-เราให้ความรัก
-เราให้ความซื่อสัตย์
-เราให้ความช่วยเหลือ แม้เรื่องเงิน ถึงเราจะไม่พร้อม..
จนมาถึงวันนี้ วันที่เราเจอเหตุการณ์เดิมๆย้อนกลับมาอีก
เรารอวันนี้จริงๆ วันที่เราจะตัดใจสักที
ทุกครั้งที่เกิดขึ้น เราบอกเลยว่า ความไว้ใจมันหมดไปแล้วจริงๆ
มีแต่ความระแวง ความรักที่มีให้ มีอยู่จริง แต่มันต้องการสิ่งที่ทำให้มันเชื่อมั่นได้อีกครั้ง
และความเชื่อมั่นที่เราต้องการ มันไม่ได้เกิดขึ้น
น้ำตาไม่ไหลลงมาสักหยด เมื่อเห็นบทสนทนาระหว่างเขาและใครอีกคน
จนแบบหัวเราะออกมาให้กับตัวเองว่า เห่ยโดนสวมเขาอีกแล้ววะ 5555
วันนี้เป็นวันที่เราจะบอกเลิกเขา
ทั้งๆที่เราก็รักเขามากเลยละ ถึงขั้นคิดเรื่องอนาคตแล้วอะ
เรายื้อกันมาทุกครั้ง ทั้งที่จริงมันอาจจะจบได้ ไปทั้งนานแล้ว
สามปีที่คบมา ไม่ได้บอกว่าเรารักกันมากเลยจริงๆ...
ขอกลับมาดูแลใจตัวเองก่อนละกัน
ยังไงก็ขอกำลังใจจากที่นี่ด้วยละนะ
เพราะเหตุเกิดจากที่นี่ เลยกลับมาเขียนเลย5555
แต่ยังไงซะ ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้
เราอยากแชร์ความรักของเรา
และเพื่อนที่ได้อ่านถ้ามีเหตุการณ์ที่เกิดแบบเดียวกับเรา หรือไม่
ก็แสดงความคิดเห็นมาได้นะ ด่าก็ได้ทำไม โง่ 555555
*เขาคนนั้น ถ้าได้เข้ามาอ่าน ตอนนั้นเราคงเลิกกันไปแล้วละ
จะเป็นเพื่อนกันได้ไหมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่อยากจะบอกว่า
ที่ผ่านมา มันดี ความรักที่เราให้มันจริง มันดีที่ได้ไปทะเลด้วยกัน ไปเหนือด้วยกัน
ขอบคุณที่ทำให้มีความสุข ขอบคุณที่ทุกข์ไปด้วยกันจนถึงเวลานั้น และก็ให้อภัยกับทุกอย่างที่ทำกับเรา
และเราไม่สามารถกลับไปรักกันในสถานะนั้นได้อีก ขอให้โชคดี.

13.12 น.
แชร์ความรักที่กำลังจะจบ
ย้อนกลับไปเมื่อสามปีที่แล้ว ตอนนั้นเราเรียนอยู่ชั้นปี 4
คืนนั้นเราเหงาเลยเข้ามาอ่าน Pantip เล่น (ความรู้สึกอยากคุยกับใครสักคน)
ท้าวความ ตอนนั้นเราโสดและไม่มีความรักมาได้ 6-7 ปี น่าก็เป็นเรื่องปกติมั้ง
จริงเราไม่กล้าเปิดใจให้ใครเข้ามา เพราะเจ็บมาจากรักครั้งก่อนๆ รักแบบเด็กๆ
จนคืนนั้นเมื่อสามปีที่แล้ว มีกระทู้นึง ตั้งว่า "มีใครยังสนใจผู้ชายใส่เหล็กดัดฟัน สูง ตี๋ อยู่ไหม"
ใช่ นั้นคือสเป็กเราเลย เราเขาไปอ่านและคอมเม้น พร้อมกับหลังไมค์ไป (ใช่ เดี๋ยวนี้มันก็ง่ายแบบนี้แหละ)
จบกันด้วยการ แลกไลน์
เราคุยเข้ากันดีมาก อ๋อ เขาเป็นผู้ชายที่เด็กกว่าเราได้ 2 ปี เราก็ไม่ได้คิดมากอะนะ
เราคุยกันมาเรื่อยๆ จนเพื่อนที่อยู่ห้องเดียวกับเรา แซวว่าเราจะคุยกับใคร ดูสนิทมาก
ด้วยความที่หลวมตัวและเคลิ้มไปกับตัวอักษรที่เขาหยอดมา ก็ทำให้เราชอบเขาไปแล้ว ..ด้วยเวลาไม่นาน
ความรักก็ดีมามาเรื่อยๆ จนเราเรียนจบ เราหางานได้
ส่วนเขา ซิวออกมา และไม่ได้เรียนต่อ เพราะปัญหาทางบ้าน แต่ก็หางานทำอยู่
ความรักครั้งนี้ เราคิดว่ามันดีมากเลย ถึงอายุน้อยกว่า เขาก็มีความเป็นผู้ใหญ่อยู่
เข้าใจกัน ทะเลาะกัน ส่วนใหญ่เขาจะเป็นฝ่ายยอมซะมากกว่า ซึ่งเป็นเราเองที่ดูเด็กไปเลย
เอาแต่ใจ และไม่มีเหตุผลในบางครั้ง
จนเรามาเจอกับตัวเองว่า คนที่เราเรียกว่าไว้ใจเลยละ (คบกันได้ปีกว่าๆแล้ว)
กำลังถ่ายรูปว่าไปไหนทำอะไรอยู่ให้กับอีกคนดู ทั้งที่ตอนนั้นอยู่กับเรา
สติแตกเลย ร้องไห้ กลางห้างบ้าไปแล้ว เราเนี่ยบ้า
สรุปเขาก็คุยกับคนอื่นจริงๆ เขาบอกว่า เป็นน้องที่รู้จักกัน น้องโรงเรียนเก่า
แต่ข้อความที่ส่งมา มันตรงข้ามกันเลย
เรื่องจบได้ เพราะเขาบอกจะไม่ทำอีก เราเชื่อและให้โอกาสเขา.. เพราะนี่คือครั้งแรก
ความไว้ใจอะไรมันก็เริ่มสั่นละ ระแวง
รักๆทะเลาะๆมาตลอด จนเรามาเจออีก ในปีเดียวกับครั้งที่ 2
ทำนองว่าผู้หญิงส่งข้อความมา และตอนนั้นอยู่กับเราพอดี
และไม่ให้เราดู จนมีพิรุธ จนเรายิ้อมาดูจนได้ ก็จะเลิกกัน
ความรู้กสึกมันก็ยื้อกันไปต่ออีก และเขาก็รับปากว่า ไม่มีเราอยู่ไม่ได้..
ครั้งที่ 3 ครั้ง 4 ครั้ง 5 ...
เราปล่อยให้มันเกิดขึ้นซ้ำแล้ว ซ้ำอีก.. และให้โอกาสซ้ำแล้ว ซ้ำอีก..
เป็นเหตุการณ์เดิมๆ และมากกว่านั้นไปมีอะไรกับคนอื่น
เราก็ยอมรับและผ่านมาแล้ว โง่เนอะ รักอยู่ได้
เราแค่คิดว่า เราดีกับเขาขนาดนี้ เขาคงคิดได้และรักเรามากพอ
ที่จะยอมเปลี่ยนเพื่อเราบ้างไง ( ทั้งหมดนี้เราคิดไปเองจริง )
ที่ว่าเราดีกับเขาขนาดนี้ ดียังไง ไม่ได้เข้าข้างตัวเองเลย แต่ลองดู
-เราให้ความรัก
-เราให้ความซื่อสัตย์
-เราให้ความช่วยเหลือ แม้เรื่องเงิน ถึงเราจะไม่พร้อม..
จนมาถึงวันนี้ วันที่เราเจอเหตุการณ์เดิมๆย้อนกลับมาอีก
เรารอวันนี้จริงๆ วันที่เราจะตัดใจสักที
ทุกครั้งที่เกิดขึ้น เราบอกเลยว่า ความไว้ใจมันหมดไปแล้วจริงๆ
มีแต่ความระแวง ความรักที่มีให้ มีอยู่จริง แต่มันต้องการสิ่งที่ทำให้มันเชื่อมั่นได้อีกครั้ง
และความเชื่อมั่นที่เราต้องการ มันไม่ได้เกิดขึ้น
น้ำตาไม่ไหลลงมาสักหยด เมื่อเห็นบทสนทนาระหว่างเขาและใครอีกคน
จนแบบหัวเราะออกมาให้กับตัวเองว่า เห่ยโดนสวมเขาอีกแล้ววะ 5555
วันนี้เป็นวันที่เราจะบอกเลิกเขา
ทั้งๆที่เราก็รักเขามากเลยละ ถึงขั้นคิดเรื่องอนาคตแล้วอะ
เรายื้อกันมาทุกครั้ง ทั้งที่จริงมันอาจจะจบได้ ไปทั้งนานแล้ว
สามปีที่คบมา ไม่ได้บอกว่าเรารักกันมากเลยจริงๆ...
ขอกลับมาดูแลใจตัวเองก่อนละกัน
ยังไงก็ขอกำลังใจจากที่นี่ด้วยละนะ
เพราะเหตุเกิดจากที่นี่ เลยกลับมาเขียนเลย5555
แต่ยังไงซะ ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้
เราอยากแชร์ความรักของเรา
และเพื่อนที่ได้อ่านถ้ามีเหตุการณ์ที่เกิดแบบเดียวกับเรา หรือไม่
ก็แสดงความคิดเห็นมาได้นะ ด่าก็ได้ทำไม โง่ 555555
*เขาคนนั้น ถ้าได้เข้ามาอ่าน ตอนนั้นเราคงเลิกกันไปแล้วละ
จะเป็นเพื่อนกันได้ไหมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่อยากจะบอกว่า
ที่ผ่านมา มันดี ความรักที่เราให้มันจริง มันดีที่ได้ไปทะเลด้วยกัน ไปเหนือด้วยกัน
ขอบคุณที่ทำให้มีความสุข ขอบคุณที่ทุกข์ไปด้วยกันจนถึงเวลานั้น และก็ให้อภัยกับทุกอย่างที่ทำกับเรา
และเราไม่สามารถกลับไปรักกันในสถานะนั้นได้อีก ขอให้โชคดี.
13.12 น.