ช่วยเราตั้งระบบความคิดเอาตัวเองออกจากตรงนี้หน่อยค่ะ

สวัสดีค่ะ เราสมัครมาตั้งกระทู้นี้เลย ช่วยเราคิดเรื่องสามีเราหน่อยนะคะ เมื่อวานเถียงกันแค่เรื่องว่าเขาตากผ้าไม่เหมือนเรา แล้วก็พูดสอนเราอยู่ 5 นาทีไม่เลิก พอเราเถียงกลับ เขาก็ด่าว่าเหี้- ซึ่งเราตกใจมาก ก่อนหน้านี้เวลาโกรธก็ขึ้นกูมึ-กับเรากับลูก เวลาคุยกับใครก็พูดถึงอึว่าขี้ ทั้งที่ก่อนปีที่แล้วไม่เคยมีคำพวกนี้ ใครเคยเจอบ้างคะ แต่ที่สำคัญคือก่อนหน้านี้เราให้อภัย แต่ครั้งนี้รู้สึกไม่ไหว เราบอกเขาแล้วค่ะว่าไม่ควรใช้คำหยาบกับเรากับลูก เขาบอกเขาไม่ดีเอง แต่ไม่ขอโทษ แถมบอกว่าแยกกันอยู่ก็ได้ เราก็คิดวนไปมาอยู่นี่ ทำไงให้เลิกคิด ให้อภัยได้อีก หรือควรแยกกันอยู่จริงๆ แต่เราอยากอยู่กับลูกที่สุด ลูกไม่อยากแยกบ้าน ตอนนี้เขาก็อารมณ์เสียและเข้าโหมดเหมือนปีที่แล้วอีกครั้ง คือ บอกเราว่าไม่ต้องทำข้าวเย็นเผื่อ เขาไม่กิน เขาก็อยู่บ้านนี่แหละค่ะ แต่เหมือนจะทำตัวให้เราเสียใจว่าเราไม่สำคัญ ปีที่แล้วมีแยกห้องนอนและเวลาออกจากบ้านก็ออกไปเลยไม่ลาใครด้วย เป็นอยู่ 3 สัปดาห์ ครั้งนี้เราดักคอไว้ เขาเลยไม่ได้แยกห้อง แล้วพอจะออกจากบ้านก็ลาลูก เรารู้สึกว่าไม่ยุติธรรมเลยเนอะ เราเป็นคนถูกกระทำ ทำไมเขายังมีสิทธิโกรธนานๆ อีก เมื่อวันสิ้นปีเขาก็โกรธอะไรเรากับลูกไม่รู้ หงุดหงิดตั้งแต่บ่ายจนขึ้นปีใหม่ที่ออกไปนับถอยหลังกันเขาก็ไม่บอกสวัสดีปีใหม่เรากับลูก จนป่านนี้เรากับลูกยังงง เมื่อวานถามเขาก็บอกว่าแค่ที่เถียงกันยังไม่พอใช่ไหม จะเอาอีกใช่ไหม สรุปเลยยังไม่รู้ว่าเรื่องอะไร เวลาเถียงกันเรามักเถียงไม่ทันอะ

ข้อดีของเขามีค่ะ ตั้งแต่แต่งงานมาก็ยกเงินเดือนให้เราหมด (เราเป็นคนบริหารทุกอย่างในครอบครัว เรามีงานของตัวเองที่มีรายได้ไม่น้อยกว่าเขาด้วย) เขารักลูกในแบบของเขา มีน้ำใจกับญาติเรา เวลาดีก็น่ารักมาก รับผิดชอบงาน อ้อ สิ่งที่เปลี่ยนไปปีที่แล้วคือเขาเปลี่ยนงาน แต่ถึงเครียดยังไงก็ไม่น่าเกี่ยวกับความหยาบคายหรือเปล่า เรื่องมือที่สามไม่มีค่ะเพราะเขานั่งรถไปกลับกับที่ทำงานตลอด ที่ทำงานมีผู้หญิงอยู่แค่ 3-4 คน ซึ่งเราเคยเจอหมด

เพิ่มเติม เวลาตั้งแต่เป็นแฟนกันจนปัจจุบัน 21 ปี